ANNE, BAHAR NE ZAMAN GELİR ?

Bahar ne zaman gelir ?

Anneme sorardım : “ Cemre toprağa düştüğünde.” derdi.

Küçük kızıma soruyorum : “Baharın ilk ayı mart. Yaşasın, bahar gelmiş! ”

Ama en iyisini saatli maarif takvimi biliyor sanırım. Bu takvimlerin yapraklarını okumayı çok severim. Ön tarafında günü yemeği, doğan çocuğa ad gibi çok yararlı bilgiler bulunur J. Bir de “kırlangıçların gelişi” gibi dip notlar vardır ki, onlara bayılırım.

Yıllardır mevsimlerin başlangıcını kuşlardan haber alırım. Bakarım serçelerde bir hareketlilik başlamış, bir başka cıvıl cıvıllar. Erkekler daha bir yakışıklı hale gelmiş, renkleri artmış, parlaklaşmış. Aylardır sessiz kalan kumrular ötmeye başlamış “gu-guuuk-guk”. Alakargaları ağızlarında taşıdıkları dal parçalarıyla görmeye başlamışım. Tamamdır bahar geliyor demek ki. Gözlerim gökyüzünü taramaya başlar. Önce ev kırlangıçları görünmeye başlar. Takvime bakmama gerek yok, şubat ayı bitmek üzere. Aynı günlerde ispinozlar ve baştankaraların ötüşü değişmeye başlar, bir başka şakımaya başlarlar. Yine bilirim ki, kızılgerdanlar, karakızılkuyrukların da bu yıl için şehir içinde göreceğim son günler. Yine kış boyunca varlıklarına çok alıştığım, neredeyse her tahta elektrik direğinde birini gördüğüm şahinler de üremek üzere bizi terk edip yukarılara doğru yola koyulacaklardır.

Ev kırlangıcı

Kumru

Ardından kır kırlangıçları da geldi mi keyfime doyum olmaz. İşte bahar geldi artık. Aynı günlerde ilk ibibiğin öttüğünü duyarım “hup-hup-hup”. Baharın kesin müjdecisi bülbülün ötüşünü dinlemenin tadına doyum olmaz, ben yerimden kımıldamam, o şakıdıkça şakır. Ördeklerin çoğu bizi terk etmiş, ama çıkrıkçın ördekleri gelmiştir bu dönemde. Kızıl kırlangıçlar, ebabiller, mahmuzlu kızkuşları, boz kuyrukkakanlar, arıkuşları, derken leylekler de gelir ve hızla yuva yapımına girişirler. Eh artık neredeyse yaz geldi artık demektir. Kur gösterileri, kur ötüşleri her yanımızı sarmıştır. Küçük kerkenezler ve küçük kargalar, minaredeki en iyi yuva yerini kimin kapacağı konusunda kavgaya tutuşurlar, sonuçta sıklıkla küçük karga kazansa da. Küçük batağanın üreme ötüşlerini çok uzaktan duyabilirsiniz. Boğmaklı toygar neredeyse yüz metre yukarıya çıkarak dişisine deliler gibi seslenir, buradayım, güçlüyüm, yakışıklıyım diye. Tarlakiraz kuşları pancar motoru gibi öterken, bu kadar sesi nasıl olup ta çıkardığını merak edersiniz.

İbibik

Leylek

Yavru kuşların ortalarda görünmesiyle yaz geldi, tamamdır artık derim. Leylek yavruları yuvalarda kendilerini göstermeye başlamıştır artık. Ebeveynlerinin kendilerine besin getirmesini heyecanlı hareketlerle beklerler. Kırlangıç yavruları, anne-babasının büyük bir ustalıkla çamurdan yaptığı yuvalarından kafalarını çıkararak annelerinden besin istediklerini bekleyen çığlıklar atarlar.

Ev Kırlangıcı

Kır Kırlangıcı

Derken, yaz ilerler. Yavrular uçmaya başlamıştır artık. Kuş gözlemciler için tanımlama açısından zor bir dönem başlamıştır. Hele kuyrukkakanlar, yavrularını birbirinden ayırt etmek, keyifli bulmacalar çözmeye benzer. Kırlangıç yavruları elektrik tellerinde dizilirler, kısa kuyruklarıyla arada acemi uçuşlar yaparak annelerinin getireceği minik böcekleri beklerler. Angıt yavruları annelerinin ardından keyifle yüzerler.

Kuyrukkakan

Günler keyifle ilerlerken, sonbaharın yaklaşmakta olduğunu da kırlangıçlar haber verir önce. Elektrik tellerinde binlercesinin toplanmaya başladığını gördüğümde anlarım ki artık yaz da bitti biter. Leylek yavruları da çoktan uçmaya başlamışlardır zaten. Bugünlerde arıkuşlarının sesini son duyuşlarım olduğunun farkına vararak daha bir keyifle dinlemeye başlarım onları. Küçük kerkenezler yavaş yavaş koloni oluşturdukları köyleri terk etme hazırlığındadırlar. Leylekler, yırtıcılar, ibibikler teker teker giderken her birinin arkasından “ilkbaharda görüşürüz. Özletmeyin kendinizi fazla, sağlıcakla gelin” diye seslenirim, ilkbaharda geldikleri sayılarını arttırıp, yavrularıyla beraber yeniden yolcu ederken onları.

Küçük Kerkenez

Bahar ne zaman gelir ?

Kendime soruyorum : “Gönüller şenlendiğinde…”

Bahar geldi. Gönüller şen, yürekler umut dolu.

Kazım Çapacı

Mart 2008, İzmir

Sevgiyle…