ASTERACEAE – COMPOSITAE

PAPATYAGİLLER

Bazıları sür içeren otsular, çalılar ya da nadiren ağaç ya da tırmanıcılar. Yapraklar genellikle alternat ya da karşılıklı, nadiren dairesel, basit ya da birleşik. Çiçekler kapitulum durumunda, kapitulumun çevresi 1-çok serili involukrum brakteleri ile örtülmüş, erdişi ya da tek eşeyli, ışınsal ya da zigomorf simetrili. Kaliks genellikle papus halini almış ya da hemen hemen yok. Petaller 4-5, birleşik. Korolla 2 şekilde, tüpsü ve dilsi; tüpsü korolla uçta belirgin 5 dişli, dilsi korolla 3-5 dişli ya da dişler belirgin değil. Stamenler 5, petallere bağlı, filamentler serbest, anterler birleşik. Pistil 1, ovaryum alt durumlu, tek lokuluslu, 2 karpelli, ovül tek, anatrop, plasentasyon bazal. Meyve aken  ve ucunda genellikle bir papus ya da kaliks kalıntısı taşır.

Kozmopolit olan aile 1100 cins ve 2500 tür içerir. Ülkemizde 133 cins ve 1156 türü bulunur. yiyecek maddeleri elde edilir. İlaç sanayinde kullanılır. birçok türü süs bitkisi olarak yetiştirilir.

 Ailenin adı yıldız şeklinde çiçekşeri olan “Aster” cinsinden gelir. Genellikle otsu, çok azı çalıi ağaç ya da odunsu sarılıcı bitkilerdir. Yaprakları basit ya da birleşik, stipulsuz, alternat, rozet şeklindedir.

Bir başta birçok küçük çiçekten oluşan çiçekleri konik, küresel ya da düzleşmiş bir reseptakulum veya diskten çıkarlar. Bütün kapitulum fillari olarak adlandırılan involukral brakteler tarafından sarılmıştır. Bunlar bir veya birkaç seri halinde olabilirler veya imbrikat dizilmiş olabilirler. Braktenin ikinci bir tipi de (chaffy) bulunabilir. Bu yapı genel resaptakulum üzerinde bireysel çiçeklerin tabanında bulunur. Reseptakulum (çiçek tablası) tüyler, dikenler ve oyuklar taşıyabilir. Kapitulumda bulunan çiçekler hermafrodit veya tek eşeyli, (bitkiler monoik veya dioik), aktinomorf ya da zigomorftur. Kaliks pappus olarak adlandırılan tüysü şekilde ya da tamamen eksiktir. Korolla 5’li ve simpetaldir. Korolla tubular çiçeklerde aktinomorf, ligulat olanlarda zigomorfdur. Androkeum 5 stamenlidir, anterleri birleşik, filamentleri serbesttir (singenezik).  Ginekeum 2 birleşik karpelli, tek odalı, ovaryum alt durumludur. Meyve akendir.

Çiçek durumunun kompozit yapısı nedeniyle bu aile “Compositae” diye adlandırılmıştır.

Achillea – Civanperçeni

Pilos tüylü çok yıllık otsulardır. Yapraklar basit  ya da 3-4 pinnat parçalı. Kapitula heterogam, radiat, genellikle uçta, korimbozlarda. Çiçekler beyaz ya da sarı. Reseptakulum palealı.papus yok. Kuzey Yarıküre’de yayılış gösterir. 100’den fazla tür içerir. Ülkemizde 40 türü bulunur.

Achillea ketenoglui – Ankara civanperçemi

NGBB, mayıs 2010

Endemik

Çok yıllık, ot - Mayıs  - Marnlı step – 850 – Türkiye - Ankara

Civanperçemi, “Achillea” türlerinin genel adıdır. Mitolojiye göre bitkiyi ilk kez Akhilleus kullandığı için bu adı almıştır. Akhilleus, Troya Savaşı’nda burun kanamasını durdurmak için bu bitkiyi kullanmıştır. Genellikle kuzeyyarımkürede yayılış gösteren civanperçemleri dünyada 115 türle, ülkemizde 43 temsil edilirler. Bazıları tıbbi amaçla da kullanılan güzel kokulu bitkilerdir. Türkiye civanperçemlerinde endemizm oranı %43’tür.

Ankara civanperçemi, 2000 yılında H. Duman tarafından keşfedilmiş, Prof. Dr. Osman Ketenoğlu’nun onuruna adlandırılmıştır.

Sık yünlü tüysü, demetsi, 5-18 cm boyunda, çok yıllık bir bitkidir. Taban kısmında belirgin, kısa, verimsiz sürgünleri vardır. Yaprakları küçük, pulsu, kiremit dizilişli ve 3-5 lopludur. Gövde uç kısımlarında 1-5 cm genişliğinde, şemsiye şeklinde toplanan, 2-8 çiçek başçığı bulunur. Çiçek tablası 3-5 mm genişliğinde, eliptik ya da yarı küresel şekillidir. Çiçekleri beyaz renkli, 5-7 dilsi yapıdadır. Mayıs ayında çiçeklenir.

Alçıtaşı içeren topraklara özgü, kurakçıl bir türdür. Yayılış bölgeleri Beypazarı, Kırbaşı, Çayırhan, Polatlı, Acıkır, Şereflikoçhisar, Sivrihisar, Kepen köyü, Kırıkkale-Kesikköprü çevresidir. Şimdiye dek saptanan sekiz yayılış alanı 11.550 km2 dir. Her bir alanda 50-1000 arasında sayıyla temsil edilir. Yayılış gösterdiği alanlar, kullanıma açık, kurak ve verimsiz meralardır. Başlıca tehditler, tarla açma ve yol genişletme çalışmalarıdır. Yayılış alanlarının hiçbiri koruma statüsüne sahip değildir. Sadace Acıkır, askeri atış alanı olduğu için, dolaylı koruma altındadır.

Kaynak : Bağbahçe Dergisi, 2010 ocak-şubat, sayı 27.

 

9425

9425c

9426

9427

9427c

 

Achillea wilhelmsii – Civan perçemi, Binbir yaprak otu

Zeytinburnu Tıbbi Bitkiler Bahçesi, mayıs 2010

Çok yıllık, ot – Mayıs-temmuz  - Step,tarla – 500-2200 – Karasal D ve G Anadolu - . Suriye, Transkafkasya, İran, Irak, Pakistan, Afganistan

Gaziantep, İstanbul, Mardin, Ağrı, Amasya, Ankara, Antalya, Erzurum, Eskişehir, İçel, Kayseri, Konya, Kütahya, Malatya, Sivas, Tokat, Şanlıurfa, Bayburt

9739

9740

9741

9742

9743

9744

 

 

9745

9746

9747

9748

 

 

Anthemis – Papatya

Bir, iki ya da çok yıllık otsular ya da nadiren odunsu ya da alçak çalılar. Yapraklar genellikle 1-3 pinnat, nadiren basit. Kapitula tek, radiat ya da diskoid. İnvolukrum brakteleri genellikle 3 serili ve imbrikat, çiçek tabanı palealı. Dilsi çiçekler genellikle beyaz ve sarı. Avrupa ve Akdeniz Bölgesi’nde yayılış gösterir, 130 tür içerir. Ülkemizde 50 türü bulunur.

Anthemis cf. cretica

Mordoğan, 2011

 

 

1356

1357c

1359c

1360

 

 

 

 

 

1361c

1362c

1445c

 

 

 

Anthemis cretica ssp pontica / ssp luecanthemoides

Bozdağ, haziran 2010 – mayıs 2011

Çok yıllık, ot – nisan-temmuz – kireçtaşı kayalık yamaçlar, volkanik yamaçlar – 100-2200 – K Türkiye, karasal Anadolu – G Avrupa, KB Afrika, Kafkasya, Lübnan

Bolu, İstanbul, Karabük, Antalya, Bingöl, Bursa, Çanakkale, Elazığ, İçel, Kayseri, Kırşehir, Konya, Kahramanmaraş, Sivas, Tekirdağ, Karaman

 

 

0564

0565

0566

5400

 

 

Anthemis dipsacea

Endemik

Bozdağ, haziran 2010

Tek yıllık, ot – haziran-temmuz – dağ otlakları, bodur çalılıklar arası – 800-1500 – B. Anadolu – Türkiye - İzmir

0241c

0242

0243

0244

0245

0247

Anthemis rosea ssp carnea

Endemik

Elmalı, mayıs 2011

6633

6634

6635d

6636c

6637

6638

 

 

6640c

6641

6757c

6758c

 

 

 

6814

6815

6817

6819

6821

 

Anthemis tinctoria var. euxina

NGBB, mayıs 2010

Çok yıllık, ot – ağustos-ekim – kumlu sahil – 0-0 – KB Türkiye – Gürcistan –İstanbul, Zomguldak

 

 

9053

9054

9056

9058

 

 

Anthemis tinctoria – Boyacı papatyası

Yaygın olan sarı çiçekli çok yıllık otsu bir türdür.

Bozdağ, haziran 2010

 

 

 

0356

0358c

0360

 

 

 

Anthemis sp

Foto – İzmir, Manisa

0372

0825

1013

6642

2490

0430

8454

8440

8450

8453

8467

2025

1823

1824

1910

3053

4466

3054

 

 

3777

3542

7757 spil, mayıs 2010

7758c spil, mayıs 2010

 

.

Anthemis sp

EÜBB, mayıs 2010

 

 

 

8439

8439c

8443

 

 

 

Arctium tomentosum – Dulavratotu

30-70 cm boyunda kaba görünüşlü iki yıllık otsu. Yapraklar kordat, kenarları dişli. Kapitula homogram diskoid, rasemus ya da kimoz durumlarda. İnvolukrum brakteleri çok seride, uçları kanca gibi kıvrılmış. Reseptakulum düz ve sık kıllı. Çiçekler mor.

Artemisia absinthium – Yavşanotu, Pelin otu, Acı pelin, Acı yavşan, Ak pelin, Büyük pelin

Çok yıllık, çalımsı ot – haziran-eylül – akarsu kenarı, tarla, yamaç, step – 0-2600 – K TR, Karasal Anadolu, G Anadolu – Ilıman Avrupa, ılıman Asya, K Afrika, K Amerika

Osmaniye, Bolu, İstanbul, Kars, Hakkari, Kastamonu, Ağrı, Ankara, Antalya, Gümüşhane, İçel, Kahramanmaraş, Muş, Sivas, Tunceli, Bayburt, Karaman

Kullanılan kısımları : topraküstü kısımları.

Drog : hazirandan-eylül başına kadar olan çiçek açma döneminde toplanı kurutulmuş topraküstü kısımları.

Karakteristik : özel kokulu, çok acı lezzetli, kinin acılığında bir drogtur.

Yayılışı : Avrupa ve asya’da yayılış gösterir. Kuzey Amerika’nın doğusunda da bulunur. Ilıman bölgelerde çok miktarda kültürü yapılır. Ülkemizde Kuzey, Güney ve İç Anadolu’da yabani olarak bulunur. Kayalık yamaçları ve çorak toprakları sever. Yol ve çit kenarlarında bulunur.

1 metreye kadar boylanır. Çok yıllıktır. Dallar alternat dizilişlidir. Yarı çalı formundadır. Gövdesi kokulu, ince-ipeksi tüylü, yumuşak, kabartılı ve gri yeşil renklidir. Yaprakları üç parçalı, derin loblu, grimsi ya da beuazımsı yeşil renklidir. Üzeri ince gümüşi tüylerle kaplıdır. Bileşimindeki uçucuyağdan dolayı yapraklar hafif bir kokuya sahiptir. Kurumuş yaprakları da kokusunu korur. Çiçekdurumları çok sayıda, uçuk sarı ya da açık sarı renkte kapitulumlardan oluşur. Çiçeklenme zamanı haziran-eylül başıdır. Tohumu minik, kahverengimsi gri renkli ve armut şeklindedir. İçinde yassı, gri renkli, silindirik şekilli meyvesi bulunur.

Bitkinin cins adı, tanrıça “Artemis” ten gelmektedir. Tür adı ise “apinthos-içilemeyen” sözcüğünden türetilmiştir. Çünkü drog, kinin acılığındadır. Eski Mısır’la ilgili Ebers Papirüsü’nde pelinotu ile ilgili kayıtlar vardır. Dioscorides’in eski Yunanca metinlerinde barsak kurtlarını dökücü olarak anılmaktadır. Romalı Plinius’da tedavide bu bitkiden yararlanmıştır. Çinliler burun kanamalarını durudurmak için burun deliğine bükülmüş bir pelin yaprağı koyarlar. Bazı böcekleri uzak tuttuğu için bahçecilikte diğer bitkilerle birlikte de kullanılmaktadır.

Bitkinin İngilizce adı “Kurt ağacı – Wormwood” eskiden barsak kurtlarına karşı kullanılmasından ileri gelmektedir. Pelinotundan hazırlanan “Absint likörü”  gibi alkollü içkileri içenlerde kronik zehirlenmeler, sinir bozuklukları ve sanrılar görülmesinden sonra 1908 yılında Avrupa’da yasaklanmıştır. Van Gogh da Absint likörünü çok miktarda ve uzun süre tüketmiş, bu bitkini toksik etkisi nedeniyle nörolojik semptomlar yaşamıştır. Uçucuyağın 15 gramı insanda komaya dönüşebilen kolvulsiyonlara neden olabilmektedir. Nörolojik semptomlar susuzluk hissi, uyuşukluk, hafıza kaybı, huzursuzluk, vertigo, tremor, parestezi, deliryum ve kasılmalar sonucunda ölüme kadar giden “Absintizm” adı verilen tablodan oluşur.

Etkin maddeleri: uçucuyağ, seskuiperten laktonlar, flavonoitler, askorbik asit, kafeik asit, fenolikkarboksilik asitler.

Etki ve kullanılışı: halk tıbbında kurt düşürücü olmasının yanısıra amenore ve dismenore durumlarında kullanılmıştır. Günümüzde sadece koleretik etkisi nedeniyle kullanılmaktadır. Temel kullanım alanı atonik ve dispeptik mide rahatsızlıklarıdır. Aynı zamanda güçlü bir aromatiktir. Bileşimindeki seskuiperten laktonlar dildeki acı tat reseptörlerini uyarırlar. Bu da mide sekresyonunu arttırır. Bu etkisi ve gastrik sıvı ve safra sekresyonunu uyarması nedeniyle istahsızlık, asit yokluğu ve azlığı durumlarında kullanılır.  Uçucuyağından dolayı antimikrobiyaldir. Sulu ekstreleri insanda sıtmaya neden olan plasmodium falciparum parazitini inhibe eder.

Dazaj ve kullanım: yetişkinlerde doz 2-3 gr/gün drogun sulu özütü şeklindedir. Bir kür 3-4 haftadan uzun sürmemelidir. Çay oalrak infüzyon şeklinde hazırlanır. Bir tatlı kaşığı drog üzerine 150 ml kaynar su eklenir, 5 dk ağzı kapalı olarak demlendikten sonra süzülür. İştahsızlık için yemekten önce, hazımsızlık için yemekten sonra içilir. Bal ile tadlandırılabilir.

Saklama: iyice kapatılmış kaplarda ışıktan korumalı olarak saklanmalıdır.

v     Zeybek U, Haksel M. Türkiye’de ve dünyada önemli tıbbi bitkiler ve kullanımları. Argefar ve Sade Yayınları, Meta Basım, İzmir, 2010.

Zeytinburnu Tıbbi Bitkiler Bahçesi, mayıs 2010

 

 

9659c

9660

9661c

9662c

 

 

Artemisia – Pelinotu

Genellikle aromatik, bir, iki ya da çok yıllık otsular ya da çalılar. Yapraklar almaşlı ve genellikle parçalı. Kapitula küçük, homogam ya da heterogam, genellikle panikula, nadiren rasemosa benzer ve korimboz durumlarda. Çiçeklerin hepsi tüpsü. Çiçek tablası çıplak ya da bazen pilos tüylü. Papus yok. Çoğunluğu Kuzey Yarıküre’de yayılış gösteren 250 türü vardır. Ülkemizde 24 türü bulunur. bunlardan A.absinthum (acı pelinotu) Kuzey, İç ve Güney Anadolu’da su kenarlarında, tarlalarda, yamaçlarda ve steplerde yayılış gösteren kokulu çalımsı bir bitkidir.

Artemisia vulgaris – Yavşanotu, Ayvadana

Zeytinburnu Tıbbi Bitkiler Bahçesi, mayıs 2010

Çok yıllık, ot – temmuz-eylül – boş alan, yol kenarı, nehir kenarı, çalılık yamaç – 0-2500 – K Tr, D Anadolu – Avrupa, Kafkafya, İran, Türkistan, Sibirya, K Afrika, K Amerika

İstanbul, Kars, Hakkari, Bursa, Edirne, Elazığ, Giresun, Muş

 

 

 

9663c

9664

9666

 

 

 

Bellis – Koyungözü

Genellikle gövdesiz, yaprakları rozet şeklinde olan, tek ya da çok yıllık otsular. Kapitula heterogam, radiat ve tek. Çiçek tablası konik ve çıplak. Dilsi çiçekler beyaz ve pembe, tüpsü çiçekler sarı. Avrupa ve Akdeniz Bölgesi’nde yayılış gösterir, 10 tür içerir. Ülkemizde 3 türü bulunur, bunlardan B.perennis çok yaygındır.

Bellis annua – Yıllık Papatya, Yıllık Çayır Papatyası

İzmir

Tek yıllık, ot – şubat-mayıs – tarla kenarı, nemli alan, boş alan – 0-300 – KB Tr, B ve G Anadolu – Akdeniz bölgesi

İstanbul, Antalya, İçel, İzmir, Muğla

 

 

 

 

4094c

4094

 

 

 

 

İzmir, mart 2010

6178

6183

6185

6186

6187

6188

Bellis sylvestris – Kır Papatyası, Ak Bubeçlik, Güney Çayır Papatyası

İzmir

Çok yıllık, ot – eylül-ocak – tepe yamaçları, çakıllı toprak – 800 – KB Tr, B Anadolu – Akdeniz bölgesi

İstanbul, Zonguldak, İzmir

 

 

1629

1628c

1631

1632

 

 

 

2511

1633

1634

9677

6204

 

6249

6250c

6251

6252c

6254

6255

6198

6200

6201

6201c

6202

6203

Spil, mayıs 2010

8043

8044

8045

8053

8054

8055

Calendula arvensis  - Aynısafa, Altıncık

30-50 cm kadar boylanabilen, tek yıllık, otsu bir bitkidir. Güneşli yerleri, kumlu ve killi toprakları sever. Yeşil renkli gövdesi etli ve sulu yapıdadır, ince tüylerle kaplı olup köşelidir ve dallara ayrılır. Yaprakları yeşil renkli ve hafif tüylüdür, bitkinin tabanında kürek, daha yukarıda mızrak şeklindedir. Mart ayında başlayıp sonbahara dek açan çiçekleri sarı-turuncu renklidir. Taçyaprakları merkezden çevreye doğru düzgün yivler şeklinde sıralanır. Olgunlaşan çiçekleri 5-6 cm uzunlukta, bej renkli ve virgül şeklinde tohumlar verir. Bitki, bu tohumlarla çoğalır. Çiçeği saponin, karoten, uçucu yağ, acı esans, sterol, flavonit ve yapışkan bitki sıvısını içerir.

Yunan mitolojisine göre bu çiçekler önceleri toprakta değildi. Onlar bir zamanlar orman perileriydi. Olipos Dağı’ndaki orman perilerinin hepsi güneş tanrısı Apollo’ya taparlardı. Perilerin dördü Apollo’nun ikiz kardeşi olan ay ve orman tanrıçası Artemis’e hizmet ediyorlardı. Bu dört peri Apollo’ya o kadar bağlıydı ki sürekli tartışıyor ve onun ilgisini çekmek için birbirleriyle rekabet ediyorlardı. Bir gün, Artemis onları yine Apollo için kavga ederlerken buldu ve bu rekabeti sonsuza kadar durdurmak için perileri aynısefaya çevirdi.

13. yy’da aynısefanın taç yaprağı “kalbi ve ruhu dinlendirmek” için kullanılırdı. 16. yy’da çorba, reçel ve jölelerde ve yağla peyniri renklendirmede kullanılırdı. Fransa’da “souci du jardin – bahçe sosu” ya da “güneş takipçisi” olarak adlandırılır ve taç yaprakları salataları süslerdi. Hristiyanlığın ilk günlerinde birçok tıbbi bitki yeni dinde benimsendi ve yeni adlar aldı. Aynısefaya Meryem Ana’nın onuruna “Marigolde” ya da “Mary’s Gold” adı verildi.

İzmir

Tek yıllık, ot – ocak-haziran – ekili tarla, yol kenarı, boş alan, kayalık tepe yamacı – Dış Anadolu – G Avrupa, Kafkasya, İran, Afganistan

Adana, Şırnak, Amasya, Antalya, Balıkesir, Bilecik, Çanakkale, Denizli, İzmir, Kocaeli, Sinop, Şanlıurfa

4279

4288

4273

4283

4283c

4285c

 

 

8109

1552

1554

1556

 

 

 

 

2665

2666

2667

1296c

.

 

1486

1487c

1490

1491c

1305c

1307

1347

1350

1351c

1353d

1354c

1355

Carduus nutans – Saka dikeni, Devedikeni

İzmir – Denizli – Bozdağ, haziran 2010

 

 

 

0113

0135

0179

 

 

 

 

 

0407

0411

0409

0408

 

 

Carduus tmoleus

Bozdağ, haziran 2010

 

 

1036

1038

1040

1039

 

 

Carduus sp

Bozdağ, temmuz 2010

 

 

 

 

1822

1823c

 

 

 

 

Carduus sp

Bozdağ, mayıs 2011

 

 

5361c

5363c

5381

5382

 

 

 

 

 

5383

5384

5387

 

 

 

Carlina corymbosa  - Domuz dikeni

Plantae » Tracheobionta » Magnoliophyta » Magnoliopsida » Asteridae » Asterales » Asteraceae » Carlina » Carlina corymbosa

İzmir

 

 

 

9464

9456

9454

 

 

 

Carthamus tinctorius – Aspir, Asfur, Boyacı aspiri, Hasbir, Haspir, Kurtum, Yalancı safran

25-35 cm boyunda tüysüz ve parlak beyaz gövdeli bir yıllık otsu. Yaprakları sapsız, kenarları dişli. Kapitula seyrek korimbozlarda. İnvolukrum brakteleri çok serili uçları sivri. Reseptakulum kıvrım ve palealı. Çiçekler sarı. Doğu Anadolu dışında ülkemizin diğer yörelerinde, özellikle de yol kenarlarında ve açık alanlarda çok görülürler. Köklerinden idrar söktürücü ilaç elde edilir.

Zeytinburnu Tıbbi Bitkiler Bahçesi, mayıs 2010

 

 

9667

9668

9669

9670

 

 

Centaurea - Peygamber çiçeği, Gelin düğmesi

Kapitula heterogam, diskoid ya da radiant. İnvolukrum brakteleri çok serili. Çiçek tablası kıllı. Çiçekler pembe, mor, mavi, sarı ya da beyazımsı. Papus skabros, barbellat ya da plumoz kılçıklı, genellikle kalıcı. Çoğunluğu Akdeniz Bölgesi’nde yayılış gösteren 700 türü vardır. Ülkemizde 178 türü bulunur.

Centaurea cyanus

Kazdağları, 2009

 

 

 

 

0002

0054

 

 

 

 

Bozdağ, haziran 2010

 

0778

0779

0780

0781

0782

 

Bozdağ, temmuz 2010

 

1656

1657c

1659

1660c

1661

 

Centaurea depressa - Acımık

Denizli 2007,  NGBB  mayıs 2010

8869

8870

8871

8872

8873

8874

 

8888

8889

8890

8891

9582

 

Centaurea solstitialis

 Denizli

 

 

 

 

 

0081c

 

 

 

 

 

Centaurea solstitialis ssp solstitialis – Zerdali dikeni, Güneş çiçeği

Bozdağ, haziran 2010

0060

0062

0063

0067

0068

0070

 

 

 

 

 

Centaurea tchihatcheffii – Yanardöner – Sevgi çiçeği

NGBB, mayıs 2010

Endemik

Tek yıllık, ot – mayıs-haziren – step, tarla – 900-1000 – O Anadolu – Türkiye

Ankara, Afyonkarahisar

Ankara’nın Gölbaşı ilçesinin kıyısında Hacı Hasan Köyü civarında yer alan iki kilometrekarelik dar bir alanda sıkışıp kalan nadide bir çiçektir.  IUCN kriterlerine göre tehlike altında (CR) olan, Bern Sözleşmesi’ne göre kesinlikle korunması gereken bir türdür.

9135

9137

9138

9138c

9139

9140c

9141

9142c

9143

9143c

9144

9148

9152

9153c

9154

9155

9156c

9157

Centaurea triumfettii  - Peygamber çiçeği

 

 

 

 

 

4569

 

 

 

 

 

Crupina crupinastrum – Gelin Döndüren

 Bafa

 

 

 

3935

3934

4051

 

 

 

Centaurea sp

NGBB, mayıs 2010

 

 

9243

9244

9247

9248

 

 

Centaurea thirkei

 Spil, mayıs 2010 – Bozdağ, mayıs 2011

 

 

7827

7829

7830

7831

 

 

 

7854

7855

7856

7976

5601d

 

5729c

5730

5731

5733

5734d

5736

 

5737

5738

5739c

5740

5860

 

Centaurea thirkei

Spil, mayıs 2010

 

 

8039

8040

8041

8042

 

 

Centaurea sp

EÜBB, mayıs 2010

 

 

 

8295

8296

8298

 

 

.

 

 

Asteraceae II

 

Asteraceae III