KINKANATLILAR - COLEOPTERA

Kazım Çapacı

Ana Sayfa

Kuşlar-I

Kuşlar-II

Memeliler

Taksonomi

Çiçekler

Kitaplar

Kuşlar Hakkında

Kuş Adları Derlemesi

Kuş Gözlemciler

Türkiye’nin Kuşları

Kazım Çapacı

Türkiye Kuş Pulları

Kızlarım

Böcekler

Birgünsinekleri

Pervaneler

Çekirgeler

Kulağakaçanlar

Peygamberdeveleri

Yarımkanatlılar

Eşkanatlılar

Kınkanatlılar

Zarkanatlılar

Sinirkanatlılar

Pireler

Sinekler

Kelebekler

Güveler

Örümcekler

Kırkayaklar

Yumuşakçalar

Hamamböcekleri

Tespihböcekleri

Yarasa

Fotoğrafların büyük hali için üzerlerine tıklayınız.

 

Sınıf

INSECTA

22. Takım - Coleoptera = Kınkanatlılar (200 f, 350.000 t)

Kınkanatlılar böcekler ve canlılar aleminin en büyük grubudur. 350.000 kadar türü saptanmıştır,  400.000 kadar olduğu sanılmaktadır. Her yıl 2000-5000 yeni tür eklenmektedir. Bir uzmanın kınkanatlıların büyük kısmını bile tanıması olanaksızdır. Yaşam öyküsü çok, larvalarının ise ancak %10’u bilinmektedir. Türlerinin %90’ı müzelerdeki kuru materyalden tanınmaktadır.

Kıtaların tümünde, toprak üzerinde, toprak içinde, ikincil olarak sularda yaşayacak şekilde yayılım gösterirler. Bazıları sadece gelişmelerinin bir kısmını suda yapar. Bazıları buzulların kıyılarına, mağaraların içine, kutuplardaki adalara ve en kurak çöllere kadar girmiştir. Ancak sürekli buz ve karla kaplı olan yerlerde ve açık denizlerde temsilcileri bulunmaz. Bu takımda her türlü vücut şekli, renk çevre ve başka canlıları taklit görülür.

Hepsi holometabol gelişim (tam başkalaşım) gösterir (erginden önce gerçek pup evresi vardır. Bu evrede beslenme yoktur ve hayvan dış görünüşte hareketsizdir. Larva evresi ergine hiç benzemez. Ancak puptan sonra ergin özelliği kazanır. Larval evredeki birçok yapı tamamen ortadan kalkar). Yumuşak derili larvaları, kuşlar, amfibiler, sürüngenler tarafından büyük bir iştahla yenir; bu nedenle larvaların çoğu saklanmayı tercih ederler. Erginleri birkaç gün ya da hafta yaşamalarına karşın, larva evreleri yıllarca sürebilir. Yumurta, larva ev pup evrelerinin süresi farklıdır. Büyük türlerde bu süre birkaç yıl, küçük türlerde ise birkaç gün ya da birkaç haftadır.

Larvalar yırtıcı olabilir ya da leş, gübre, değişik bitkisel ya da hayvansal maddelerle, bazı türleri mantarlarla beslenir. Larvaların başı iyi gelişmiştir. Ağız parçaları ısırıcı-çiğneyicidir. Değişik larva ve pup tipleri vardır. Larvalar genellikle uzun yapılıdır; 1-6 çift noktagözleri ve kısa antenleri vardır. Çoğunda 3 çift bacak vardır. Sadece odunlar içinde yaşayanlarda bacaklar yoktur. Pupları serbest pup şeklindedir.

Beslenme çeşitliliği çok fazladır. Bitkilerle beslenenlerde (fitofaj) seçim yapmayanlar, bazı bitkileri tercih edenler ya da tek bir bitki türünü tercih edenler (monofaj) vardır. Bir kısmı leşle, gübrelerle, bitkisel artıklarla, kokuşmakta olan maddelerle beslenir. Avcılıkla geçinenlerin sayısı da oldukça fazladır. Bitkisel ve hayvansal besinleri aynı tercihle yiyenler de vardır; özellikle bunlar zararlı türleri kapsar. Bitkiler için çok tehlikeli türler bu takımda bulunur. Karnivor olanlar yararlı türlerden sayılırlar. Pek az türü parazittir.

Biline en küçük kınkanatlı Kuzey Amerika’da yaşayan Trichosella nana (0.25 mm), en büyük türleri ise yaprakantenli kınkanatlılar ve tekeböcekleri familyaları içinde bulunur. Dynates hercules (Herkül böceği) ve Titanus giganteus (dev tekeböceği) 16 cm kadar büyüklüğü ulaşabilirler.

Kınkanatlıların Karbon devrinin ve Perm’in sonunda (220-280 milyon yıl önce) ortaya çıktığı varsayılmaktadır. En çok dallandıkları devir Kretease’dır (70-140 miyon yıl önce). Büyük olasılıkla bu devirde, bugünkü familyaların tümü ortaya çıkmıştır. Eosen’deki (50 milyon yıl önce) kehribar ve kömür yataklarında bulunan kınkanatlı fosilleri bugünkülere çok benzer. Bazıları aynı türe aittir. Akrabaları pek az bilinmektedir. En yakın akrabalarının hyamamböcekleri ya da devesinkeleri olduğu varsayılır.

Kınkanatlılar, köken olarak işlev gören iki kanat çiftine sahiptirler ancak, zamanla sadece arka kanatları uçma işlevini koruyup, ön kanatları  uçma sırasında hareket yeteneklerini yitirmişler ya da sadece titreştirilen bir taşıma yüzeyine dönüşerek “Elytra” oluşturmuştur. Çeşitli minerallerin de birikmesiyle sert bir kın şeklini alan bu damarsız ön kanatlar, narin yapılı arka kanatları ve abdomeni koruyan bir örtü şeklindedir. Arka kanatların enine ve boyuna katlanması, arkaya doğru yatırılması ve dinlenme sırasında genellikle ön kanatlar tarafından tamamen örtülmesi, bu böcek takımına diğer kanatlı böcekler karşısında büyük bir üstünlük sağlar. Dikenler, çalılar, keskin kenarlı bitkiler arasında ya da topraklar, çamurlar, gübreler içinde gezinirken, zarif yapılı alt kanatları yırtılma ya da yapışma tehlikesinden korunur. Kanatların, özellikle ön kanatların birçok türde küçüldüğü ya da tamamen ortadan kalktığı görülür. Ön kanatların kaybolması uçmayı herhangi bir şekilde engellemez. Arka kanatlar zar gibidir ve az damarlıdır.

Baş genellikle göğse hafifçe gömülmüştür. Antenler iplik, kıl, boncuk dizisi, testereli, taraklı, dirsekli, tokmaklı ya da düğmeli şekildedir. Çoğunda noktagöz yoktur. Mağara yaşamına uyum sağlayanlarda bileşikgöz de bulunmayabilir.

Genellikle, sivri uçlu bir üst çene, küçük, belirgin olarak segmentleşmiş, dokunaçlar taşıyan bir çift üst çeneden oluşan ısırıcı (çiğneyici) ağız tipleri vardır. Av ya da besin genellikle üst çenede tutulur ya da ısırılır, bu arada alt çene ve dokunaçlarla donatılmış alt dudak besini ağza taşır. Pek az türde alt dudak emme için dil şeklinde gelişmiştir.birinci alt çene dokunaçları 4, alt dudak dokunaçları 3 segmentlidir.

Geleneksel olarka tüm familyalar Adephaga ve Polyphaga diye iki alttakım altında gruplandırılır. Adephaga’da arka bacağın kalçası vücut duvarıyla kaynaşmıştır. Polyphaga’da ise hareketli bir eklem oluşturur. Kanat şekli ve larva tipleri de iki alttakımda ayrıdır.

1.allttakım – Adephaga : Esas olarak Carabidae familyasını içeren bu alttakım, kural olarak sadece yırtıcı böcekleri ve toplam 30.000 kadar türü kapsar.

2. alttakım – Polyphaga : Kınkanatların büyük kısmı, değişik beslenme alışkanlıkları olan familyaları içeren Polyphaga alttakıma aittir.

 

 

 

1.    Alttakım – Adephaga (6 f)

a.    Karafatmalar – Caraboidea

1. Fam. Cicincelidae  - Kaplanböcekleri=Kum kınkanatları

2. Fam. Carabidae - Karafatmalar=Karaböcekler (25.000 t)

3. Fam. Paussidae (1000 tür)

4. Fam. Dysticidae - Dalgıç Kınkanatlılar (3000 t)

5. Fam. Haliplidae (180 tür)

6. Fam. Gyrnidae - Sersem kınkanatlılar (800 t)

7. Fam. Hygrobiidae

8. Fam. Rhysodidae

9. Fam. Cupesidae

 

2.    Alttakım – Polyphaga

b.    Staphylinoidea - Kısakanatlı kınkanatlılar

1. Fam. Staphylinidae  - Kısakanatlı kınkanatlılar (30.000 t)

2. Fam. Pselaphidae - Palpuslu kınkanatlılar (700 t)

3. Fam. Leptinidae - Post kınkanatlıları (10 t)

4. Fam. Silphidae - Leş kınkanatlıları (300 t)

5. Fam. Catopidae (1000 t)

6. Fam. Liodidae (500 t)

7. Fam. Clambidae (70 t)

8. Fam. Ptiliidae - Tüylü Kınkanatlılar (500 t)

9. Fam. Scaphidiidae – Kayık kınkanatlılar (750 t)

10.Fam. Histeridae – Kesik kanatlılar (3800 t)

 

c.     Palpicornia

1. Fam. Hydrophilidae  - Su kınkanatlıları (2300 t)

 

d.    Cantharoidea (Malacodermata) – Yakıböcekleri

1. Fam. Lycidae  (3500 t)

2. Fam. Lampyridae – Ateşböcekleri (2000 t)

3. Fam. Drilidae (200 t)

4. Fam. Cantharidae – Yakı böcekleri=Kantarin böcekleri (4000 t)

5. Fam. Malachiidae (3000 t)

6. Fam. Cleridae – Renkli kınkanatlılar (3500 t)

7. Fam. Lymexylonidae (73 t)

CANTHAROİDEA – YAKI BÖCEKLERİ

Üst kanatlarının yumuşak olması en tipik özellikleridir. Antenleri iplik şeklinde, Tarsusları 5 segmentlidir. Genelikle avcıdırlar. Abdomenlerinin 9-10 segmentli olması ilkel bir özelliktir, çünkü çoğu kınkanatlıda 11 segmentten ancak 7-9’u kalmıştır.

Cantharidae – Yakıböcekleri = Kantarin böcekleri (4000 t)

Vücutlarının dış duvarı ve üst kanatları, kağıt gibi ince ve yumuşaktır. Vücutları ince uzun, kanatların kenarları birbirine paraleldir. Boyları 3 cm den büyük değildir. Başat renk sarı ve kırmızıdır. Cantharis cinsi (1-2 cm), siyah, ince tüylü elitraya sahiptir. Besinlerine özelleşmemişlerdir. Böcek ve larva yerler. Bunun yanı sıra narin bitki kısımlarını, genç sürgünleri, polenleri de yerler. Larvaları polifajdır, salyangozları, böcekleri, bazı odunsu kısımları, çiçekleri ve çimlenmiş tohumları da yerler. Cantharis’in larvası da siyah, sık tüylüdür. Bazıları karların üzerinde de gezer. Kışı bir kısmı larva, bir kısmı ergin, bir kısmı pup, bir kısmı da yumurta halinde geçirir. Larvalar toprak içinde, ağaç kabuklarının arasında, çürümüş bitki artıklarının arasında kışı geçirirler. Kışın sıcak günlerinde ortalıkta dolaşabilirler (eriyen kar sularının etkisiyle). Kanatları dişide körelme eğilimdedir. Çiftleşme konumları birbirinden çok farklıdır.

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Elateriformia » Elateroidea » Cantharidae » Cantharinae » Cantharini » Cantharis » Cantharis livida

 

 

4. Fam.

Cantharis livida

image089

image087

image091

image092

image093

 

5120

5127

5129

5132

5133

 

 

4. Fam.

Cantharis livida

image094

image095

image096

image552

image432

 

5242

5254

5256

5131

5123

 

 

4. Fam.

Cantharis livida

image686

image688

image690

image698

 

 

5111

5113

5116

5118

 

Malachiidae  (3000 t)

En küçük türlerin bulunduğu familyadır. Oldukça renklidirler. Sıcağı severler.

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Cucujiformia » Cleroidea » Meliyridae » Malachiinae

 

5. Fam. Malachiidae Melyridae

Anthocomus rufus

image054

image055

image056

image057

image058

 

5614

5618

5619

5616

5612

Cleridae - Renkli kınkanatlılar (3500 t)

Genellikle çok renklidirler. Mavi ve yeşil metalik renkler, iki ya da daha fazla renk taşıyan desenli üst kanatlar birçoğunda bulunur. Üst kanatlar genellikle enine bantlı, antenler tokmak şeklinde, vücut ince yapılı, göğüsle abdomen arası boğumludur. Diğer böceklerle beslenirler. Diğer familyalardan iç segmentli anten topuzlarıyla ayrılırlar. Bazen bu uç kısım çok uzundur ve antenin alt kısmından çok az farklılaşarak kalınlaşmıştır. Bazı egzotik türlerde topuz tarak şeklindedir. Çoğunun vücudu sık tüylüdür (ör Trichodes). Boyları birkaç mm’den birkaç cm’ye değişir. Trichodes apiarius (arıkurdu)’nun larvası kovanlarda zayıf ve hasta arıları yer. Kovanın altını delerek içeriye girebilirler. Diğer bazı Trichodes spp. Yabani arılarla beslenirler.

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Cucujiformia » Cleroidea » Cleridae » ...

 

6. Fam. Cleridae -

Trichodes insignis

image562

image562

 

 

 

 

9288

9289

 

 

 

 

e.    Fossipedes

1. Fam. Helodidae  (1200 t)

2. Fam. Eucinetidae

3. Fam. Dasciliidae

 

f.     Clavicornia

1. Fam. Temnochilidae - Ostomidae (600 t)

2. Fam. Byrutidae (21 t)

3. Fam. Nitulidae – Parlak kınkanatlılar (2500 t)

4. Fam. Rhizophagidae (50 t)

5. Fam. Cucujidae – Yassı kıkanatlılar (1300 t)

6. Fam. Erotylidae (2300 t)

7. Fam. Phalacridae (500 t)

8. Fam. Cryptophagidae (1000 t)

9. Fam. Lathridiidae (500 t)

10. Fam. Endomycidae (1400 t)

11. Fam. Coccinellidae – Uğurböcekleri = Gelinböcekleri (4000 t)

CLAVICORNIA

Ortak özellikleri ve tür sayısı çok defa az olan 30 familyadan oluşmuştur. Antenleri 1-3 segmentli topuz taşır (clvus=topuz, cornus=boynuz). Tarsusları genellikle 5 segmentlidir. Üst kanatları genellikle kısa; her zaman son tergiti (pygidiumu) açıkta bırakır. Genellikle küçük boyludurlar. Mantar ya da polenle beslenirler; az bir kısmı yırtıcıdır.

6. Fam. Erotylidae  – (2300 t)

Renkleri çok göze çarpıcıdır. Mavi-kırmızı renk kombinasyonu yaygındır. Çoğu 1 cm’den kiçiktir (en fazla 3 cm(. Familyanın en tipik özelliği, çıplak ve çok defa parlak kanatlarının olması, boyun plakalarının abdomene sıkıca bağlanması; 2-4 segmentli anten topuzlarının bulunması; kalça ve ayaklarının kendine özgü yapıda olmasıdır. Oval-uzun yapılı bu hayvanlar mantar yerler. Kışı pup halinde geçirirler.

11. Fam. Coccinellidae – Uğurböcekleri = Gelinböcekleri (4000 t)

Büyük bir kısmı renklidir. Üst kanatları kırmızı ya da sarı üzerine siyah noktalı ya da tersi, yani siyah zemin üzerine siyah ya da kırmızı desenlidir. Sadece 1-3 mm büyüklükteki Scymnus cinsi üyeleri çok kez siyahımsıdır. Tropiklerde mavi ve yeşil renklilerine de rastlanır. Boyları yaklaşık 0.5 cm olan bu familyaya ait hayvanların yarım küre şeklindeki vücutları tipiktir. Nadiren hafifçe oval olurlar. Asya’da yaşayan bazı türleri 1 cm’den büyüktür. Türkiye’de Coccinella septempunctata (yedi noktalı uğurböceği), Adalia bipuntata (iki noktalı uğurböceği) ve Coccinella quinquepunctata (beş noktalı uğurböceği) en yaygın olanlarıdır. Renkleri ve şeklileri nedeniyle halkımız tarafından sevilir ve uğurlu sayılır.

Epilachninae alt familyası dışındakiler yararlıdır. Larvaları ve erginleri yaprakbitlerini ve koşnilleri büyük sayılarda yediklerinden biyolojik mücadelede kullanılırlar. Halycia cinsine ait birkaç türü larva iken yaprakbiti, ergin iken öncelikle mantar yerler. Epilachninae alt familyasının üyeleri sadece bitkisel besinlerle beslenirler. İnce tüylenmeleriyle hemen tanınan Epilachna cinsine ait türler bu zararlılar içinde öncelikli yer alırlar.

Larvalar büyür büyümez yaprağın herhangi bir yerine yapışır ve daha sonra bazı kelebek türleri gibi abdomenin ucundan asılarak ya da yaprak yüzeyinde kalarak pup olurlar. Genellikle desenli olan pup, birçok durumda, son larva derisinin içinde bulunduğundan kısmen korunmuş olabilir. örümcekler ve bazı kuşlar dışında, örümceklerin hemolenfi, yendiğinde zehir etkisi yaptığından, larvaları saklanma gereği duymaz. Sarı renkli hemolenflerini, yaşarken de korunma amacıyla kullanırlar. Bu sıvıları, diz eklemlerinin belirli yerlerinden ince damlacıklar şeklinde çıkarırlar. Bu özellik, yaprakkınkanatlılarında (Chrysomelidae) ve yakıböceklerinde (Meloidae)’de görülür. Bu sonuncular, zehirli hemolenflerini, korunma için çok daha başarılı şekilde kullanırlar. Ancak bazı kuşların midesinde, bu böceklerin vücut parçaları bol miktarda bulunmuştur. Hemolenfleri zehirli ya da kötü lezzetli olan böcekler gibi, bunlar da düşmanlarına uyarı verebilmek için parlak renk ve desenlerle donatılmışlardır. Buna karşın, kanlarını korunma aracı olarak kullanmayanlarda bu parlak renkler oluşmamıştır. Bu savunma davranışı, belki de doğal seçilim ile güçlendirilmiştir. Bunun yanı sıra diğer bazı gruplarda da taklide dayalı mimikri ve korkutucu desenler ortaya çıkmıştır.

İyi uçarlar, rahatsız edildiklerinde yere düşerler ve çok kez bacaklarını vücuda toplayarak ölü taklidi yaparlar. Kışı birçoğu bir arada ergin olarak geçirirler. İlkbaharda yumurtalarını yaprakların altına ya da kabukların yarıklarına bırakırlar. Larvaları yumuşak derili, çok defa renkli desenli, çok hareketlidir. Genellikle 4 kez deri değiştiriler. Scymnus türleri mumlu iplikçiklerle örtülmüştür. Gelişme süreleri, besin ve iklime bağlı olarak, 30-60 gündür. Yılda iki döl verirler. Yumurtalar genellikle yabrakbiti kolonilerinin civarına bırakılır. Larvalarda pozitif ve negatif geotaksi çok iyi gelişmiştir.

Coccinella septempunctata en tanunmış türüdür. Boyları 5.5-8 mm’dir. Yırtıcıdır. Bir larva toplam 600 yaprakbiti yiyebilir. Büyük sayılarda ortaya çıkarlar (bir düşü 800 yumurta bırakır), ırktaşlarının yumurta ve larvalarını dahi yerler. Aphis ambuci’yi yiyemezler.

Adelia bipunctatayaklaşık 3.5-5.5 mm boyundadır. Avcıdırlar; zor durumda bitkilerle beslenirler. Renkleri varyasyon gösterir. Üst kanatları sarı-kırmızı birer siyah benek taşır (bu desenler değişebilir).

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Cucujiformia » Cucujoidea » Coccinellidae » Coccinellinae » Coccinellini » Coccinella » C. semipunctata

 

11. Fam. Coccinellidae

Coccinella septempunctata

image788

image772

image774

image776

image778

 

6919

6924

6925

6944

6945

 

Coccinellidae

Coccinella septempunctata

image780

image683

image685

image688

image690

 

6949

6950

6950c

5101

5102

 

Coccinellidae

Coccinella septempunctata

image287

image112

image112

image112

image112

 

6951

6963

6961

6959

6959c

 

Coccinellidae

Coccinella septempunctata

image675

image498

image680

image680

image702

 

4700

4701

4713

4714

7423

 

Coccinellidae

Coccinella septempunctata

image002

image039

image039

image432

image578

 

7233

7420

7421

3602

3766

 

Coccinellidae

Coccinella septempunctata

image688

image690

image688

image686

image371

 

6777

6778

6800

6798

 

 

Henosepilachna  spp ?

image327

image329

image331

image333

image335

 

3026

3027

3028

3029

3030

 

Henosepilachna  spp ?

image337

image339

image341

image343

image345

 

3031

3033

3034

3035

3036

 

Henosepilachna  spp ?

image347

image349

image351

image353

image355

 

3037

3041

3043

3044

3058

 

Henosepilachna  spp ?

image357

image359

image361

image363

image365

 

3059

3062

3063

3064

3065

 

Henosepilachna  spp ?

image367

image369

 

 

 

 

3067

3068

 

 

 

 

Adalia bipunctata ?

image371

image350

image352

image354

image356

 

3299

3297

3298

3300

3302

 

image358

image360

image362

image364

image366

 

3304

3305

3307

3276

3280

 

image368

image370

image372

image374

image363

 

3282

3285

3291

3293

3308

 

image365

image367

image366

image368

image370

 

3309

3310

3311

3312

3313

 

image372

image374

 

 

 

 

3314

3315

 

 

 

 

g.    Macrodactylia

1. Fam. Dryopidae – Kancalı kınkanatlılar (1000 t)

2. Fam. Georyssidae (45 t)

3. Fam. Heteroceridae – Testereli kınkanatlılar (180 t)

 

h.    Brachymera

1. Fam. Byrrhidae – Hap kınkanatlıları (700 t)

2. Fam. Dermestidae – Kuruet böcekleri = Yağ böcekleri = Postböcekleri (900 t)

 

i.     Teredilia

1. Fam. Bostrichidae – Odundelenler (600 t)

2. Fam. Anobiidae – Tosböcekleri = Ağaçkemirenler (1500 t)

3. Fam. Ptinidae – Çapulcuböcekler (650 t)

 

k.    Sternoxia

1. Fam. Elateridae – Telkurtları = Taklaböcekleri (8500 t)

2. Fam. Eucnemidae (1200 t)

3. Fam. Buprestidae – Parlak kınkanatlılar = Süslüböceker (13.000 t)

STERNOXIA

Orta-büyük boyda, genellikle uzun yapılı hayvanlardır. Proternumlarının, arkaya doğru yönelmiş, bir oyuk içerisine yatırılabilen bir çıkıntı taşımaları çok tipiktir. Bu çıkıntı, bu oyuğa ya hareketsiz bir şekilde demirlenmiştir (Buprestidae) ya da hareketlidir (Elateridae). Demirlenmiş olanlarda, boyun plakasını taşıyan protoraks hareketsizdir. Bu nedenle Bupestidae’de göğüs ve abdomen hareketsiz bir şekilde birbirini izler. Elateridae’de bu çıkıntının yere hızla vurulması ile büyük ölçülerde yerden yukarıya doğru zıplanır.

Larvaları odunlarda ve yumuşak bitki dokularında gelişir. Gelişmeleri bazen yıllar sürer. Çok zararlı türleri içerirler.

1. Fam. Elateridae – Telkurtları = Taklaböcekleri (8500 t)

Tüm dünyaya, özellikle sıcak bölgelere yayılmışlardır. Boyları ortalama 5-15 mm’dir. Daha küçük ve daha büyük türleri vardır, Tetralobus spp 7 cm’ye ulaşır, Hypnoides spp  ise 2 mm’dir. Vücutlarının uzamış olması ve dış kenarlarının genel şekli tipiktir. Vücutları düz, çıplak ya da tüylüdür (Adrastus spp). Renkleri, sarımsı, kahverengi, siyah, bazen pullu (Adolecera spp), kırmızı (bazı Elater spp), metalik mavi ya da yeşil (Selatosomus spp ve Corymbites spp) olabilir. Güney Amerika’ da yaşayan bazı türleri kuvvetli ışık çıkarırlar.

Ters döndürüldüklerinde, duyulabilen “çıt” diye bir ses çıkararak, 20-30 cm havaya sıçrayıp ters dönebilir ve ayaklarının üzerine düşerek hızla uzaklaşırlar. Daha çok otlumsu, çalımsı yerlerde bulunurlar; korkutulduklarında hemen yere düşer, bacak ve antenlerini vücutlarına çekerler. Boyun plakası ve abdomen arasındaki dişçiklerin sürtüştürülmesi ile ses çıkarırlar. Antenleri testereli, erkeklerde taraklıdır.

Erginleri bitkilerin narin kısımları (çiçek, tomurcuk, sürgün vs) ile beslenirler. Larvaların çoğu karnivordur. Halbuki çoğu kişi larvalarını zararlı olarak bilir. Çok defa sarı renkli, gözsüz, üç göğüs bacaklı, sert deri yapılı larvalar, enine kesitlerinde yuvarlak ya da basık görünümlüdürler. Çürümekte olan odunların içinde yaşarlar. Bazı türleri ağa. Kabuklarındaki böcekleri avlar. Kabuk kınkanatlılarını yok ettiği için yararlı da sayılırlar. Larvaların gelişmesi 2-5 yıl sürer. Bazı larvalar kısmen ya da tamamen otçuldur.

Agriotes lneatus – tekurdu, havuç, patates, lahana, salatalık gibi sebzelerin köklerini yedikleri bilinmektedir. Erginleri az da olsa bitkilerin çiçeklerini ve narin kısımlarını yemek yoluyla zarar yaparlar.

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Elateriformia » Elateroidea » Elateridae » ...

 

1. Fam - Elateridae

Agriotes pilosellus

image302

image305

image307

image309

image311

 

1280

1281

1282

1283

1285

 

1. Fam - Elateridae

Agriotes pilosellus

image313

image315

image317

 

 

 

1334

1335

1337

 

 

 

 

1. Fam - Elateridae

Brachygonus megerlei

image316

image318

image320

image322

image324

 

1944

1948

1950

1951

1953

 

 

Elateridae

image322

 

 

 

 

 

2021

 

 

 

 

 

 

Elateridae

image423

image422

 

 

 

 

9404

9406

 

 

 

 

 

Elateridae ?

image730

 

 

 

 

 

9392

 

 

 

 

3. Fam. Buprestidae  – Patlak kınkanatlılar – Süslü böcekler (13000 t)

Daha çok tropiklerde ve subropiklerde yaygındır. Boyları ortalama 12-14 mm’dir (oldukça büyük ve küçük türleri de vardır). Birçoğu metalik mavi, yeşil, vs rengindedir. Bir kısmı ayrıca desenlidir. Parlak renkleri yapısal renkleridir. Bazı pigmentlerle kombine olabilir. Güneşli yerlerde uçmayı severler. Vücutlarının son kısmı sivrilmiştir. Baş geriye çekik ve gömülüdür. Antenleri testerelidir. Erginlerinin çoğu çiçekler üzerinde yaşar. Çok sert kitin zırhları vardır. Renkleri ve sert zırhları korunmada rol alırlar. Ağız parçaları kuvvetlidir. Kural olarak ağaç zararlılarıdır.

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Elateriformia » Buprestoidea » Buprestidae » Julodinae » ...

 

 

Julodis sp

image724

image726

 

 

 

 

8079e

8083e

 

 

 

 

l.     Heteromera (25 f)

1. Fam. Oedemeridae – Yalancı tekeböcekleri (1000 t)

2. Fam. Pythidae – Yalancıhortumlu kınkanatlılar (300 t)

3. Fam. Pyrochroidae – Ateş kınkanatlıları (160 t)

4. Fam. Anthicidae (3000 t)

5. Fam. Meloidae – Yakıböcekleri = Yağlıböcekler (2500 t)

6. Fam. Mordellidae – Dikenli kınkanatlılar

7. Fam. Rhipiphoridae – Yelpazeli Kınkanatlılar (400 t)

8. Fam. Lagriidae – Pamuklu kınkanatlılar (2000 t)

9. Fam. Alleculidae (2400 t)

10. Fam. Tenebrionidae – Siyah kınkanatlılar (20.000 t)

HETEROMERA

Ön ve arka ayaklarının her iki eşeyde de 5, arka ayaklarının 4 segmentli olması, yani heteromer olması, en tipik özelliğidir. Antenleri her zaman iplik ya da boncuk dizisi şeklindedir. Yapı ve davranış bakımından çok çeşitlilik gösterirler.

1. Fam. : Oedemeridae – Yalancı tekeböcekleri (1000 t)

Uzun ince vücutları ve uzamış, iplik şeklindeki antenleri ile tekeböceklerine benzerler. Birbirine paralel kenarlı üst kanatları, çok kez iki ya da üç ince boyuna karina taşır, bazı türlerde ortadaki temas çizgisi kapanmamıştır. Boyları 1-2 cm kadardır. Özellikle sıcak bölgelerde yaygındırlar. Çoğu, çiçekleri ziyaret ederek polen ve nektar yer. Larvaları yabani otların özünde ya da odunların içinde yaşar. Çoğu, suların içinde ya da yanında bulunan bitki gövdelerini ya da kütüklerini tercih ederler. Bazılarında belirgin bir eşeysel dimorfizm vardır. Bunlarda erkeklerin arka femurları balon şeklinde şişkinleşmiştir; fakat sıçrayamazlar.

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Cucujiformia » Tenebrionoidea » Oedemeridae » Oedemerinae » Oedemerini » Oedemera » ...

 

1. Fam. Oedemeridae

 

image770

image772

image774

image776

image778

 

6179

6181

6183

6185

6187

1. Fam. Oedemeridae

Oedemera flavipes

image698

image700

image302

 

 

 

6717

6719

6720

 

 

HETEROMERA

5. Fam. : Meloidae – Yakıböcekleri = Yağlıböcekler (2500 t)

Daha çok Asya ve Afrika’da yaygındırlar. Toplu yaşama eğilimdedirler. Arka kafanın boyun şeklinde incelmesi familya özelliğidir. Bu familyaya bağlı seyrek görülen bazı türlerin bazı yıllarda büyük sayılarda ortaya çıkması tipik özelliklerindendir. Sıcaklık ve nemin bu çoğalmada çok büyük etken olduğu tahmin edilmektedir. Biyolojik dengenin bozulması da (diğer bitki ve hayvanların değişmesiyle) bu kütle değişimini etkiler. Örneğin besinlerini oluşturan bir monokültür, sayılarının hızla artmasına neden olabilir. Keza kalıtsal yapı ve muhtemelen meydana gelebilecek mutasyonlar da bu kütle değişimizi hazırlar.

Çoğu obur hayvanlardır (Lyttinae gibi).  Bazı bitki türlerini çıplak bile bırakabilirler.

Bu familyada çok ilginç türler vardır. İspanyolsineği, geçmişte tıbbi öneme sahipti. Bu böceğin diz ekleminden salgılanan yağlımsı bir sıvı insan derisinde yangı meydan gelmesine neden olur. Hipokrag ve Galen’den beri bu böcekler yakı oluşturmak ve idrar söktürmek amacıyla kullanılmışlarıdır. Bu nedenle bunlara yakı böcekleri denmiştir. Meloidae türleri, bir ketoasidin beta laktonu olan kantarin içerir. Bu bileşik çok küçük dozlarda daha iyileştirici etkisini gösterir. Yüksek derişimlerde çok zehirlidir. 0.03 gramı insan için öldürücüdür. Kantarin, kurumuş ve un haline getirilmiş böceklerden ekstre edilir. Özellikle Ortaçağda kötü amaçlarla yaygın olarak kullanılmıştır. Sicilya ve İtalya’ da öldürme amacıyla kullanılan “Aqua Tofana” adı verilen zehirli su kantarin içerirdi. Kantarin, afrodizyak olarak ta yaygın şekilde kullanılmıştır. Bu böceklerin kanlarında bulunan kantarinin önemi, bazı düşmanlarından korunmak amacıyla oluşmuştur şeklinde açıklanabilir. Bununla beraber, kirpiler, yarasalar, kurbağalar ve birçok kuş (tavuk, kırlangıç, alakarga) herhangi bir zarar görmeden bunları yer; ancak kertenkelelerin bunlardan zarar gördüğü sanılmaktadır.

Larva gelişimleri ilginçtir. Diğer familyalardan farklı olarak hipermetaboli görülür. En tipik hipermetaboli Meloidae’de görülür. Meloe türleri, güneşli kuru yerlerde açtıkları 1-2 cm derinlikteki çukurlara yumurta paketlerini bırakırlar. Bu çukurlardan kısa bir süre sonra 2 mm boyunda “Triungulin-Üçtırnak” denen birinci larvalar çıkar. Bunların ince yapılı bacaklarının her biri üç tırnak taşır. Aslında ortada gerçek bir tırnak vardır; her iki yandaki kalın tüylerin sertleşmesi de tırnak görünümü verdiği için üçlü bir tırnak yapısı görülür. Yumurtadan çıkar çıkmaz çiçek açmış otsu bitkilere tırmanırlar ve beslenmeksizin pusuya yatarlar. Bu çiçekleri ziyaret eden bir arının kıllı vücutlarına tutunarak arıların yuvasına taşınır ve orada gelişmelerine devam ederler. Birçoğu boşuna bekler ya da tüylü kınkanatlılar, sinekler, pizozlar gibi yanlış hayvanlara tutunarak tok olurlar. Bu küçük sarımsı hayvancıklar, yabani arılar bal dolu gözeye yumurta bırakırken, arının üzerinden sıçrayarak bal kümesinin içindeki yumurtaya ulaşırlar; hedefe ulaşamazlarsa boğularak ölürler. İlk olarak yumurtayı yiyerek birincil başkalaşımlarını gerçekleştirir ve birincil larvaya pek az benzeyen ikincil larvayı yaparlar. Kurtçuk şeklindeki ikincil larva, yumuşak derili ve kördür; fakat ayak taşımaya hala devam ederler. İkincil larva balla beslenir ve bal bittikten sonra yuvayı terk eder. Kısa süre sonra körelmiş bacaklı ve körelmiş ağız parçalı üçüncül larva oluşur. Larva derisi tamamen sıyrılmadığı için, bu üçüncül inaktif larva, abdomenin sonu ile kısmen sıyrılmış deriye bağlı olarak kalır. Birçok larva bu durumda kışı geçirir. Bu inaktif evre yalancı pup olarak adlandırılır. İlkbaharda yeni bir deri daha değiştirerek ikinci larvaya benzeyen, fakat ayakları zayıf gelişmiş dördüncül larva meydana gelir. Atılan deri daha önceki oyukta torba şeklinde kalır. Bu larvalar besin almazlar ve deri değiştirerek pup olurlar. Kısa bir süre dinlendikten sonra puptan yeni bir birey olarak çıkarlar.

Gelişmelerinin ilk evresinde zararlı olan bu hayvanlar, 2000-4000 yumurta bırakmalarına karşın, ancak birkaç tanesi erginliğe ulaşabilir.

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Cucujiformia » Tenebrionoidea » Meloidae » Meloinae » Lyttini » Alosimus » Alosimus smyrnensis

 

 

5. Fam. Meloidae

 Alosimus smyrnensis

image008

image007

image007

image007

image432

 

5006

4926

4922

5030

4798

 

image432

image432

image432

image432

image432

 

4800

4807

4813

4823

4824

 

image432

image432

image432

image432

image432

 

4825

4828

4832

4985

4974

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Cucujiformia » Tenebrionoidea » Meloidae » Meloinae » Meloini » Meloe » Meloe proscarabaeus

 

 

5. Fam. Meloidae

 Meloe variegatus

Tr Yakı Böceği

image040

image041

image042

image043

image044

 

4680

4653

4656

4657

4658

 

5. Fam. Meloidae

 Meloe proscarabaeus

 

image045

image046

image070

image068

image072

 

4660

4662

4664

4675

4677

HETEROMERA

9. Fam. : Alleculidae – (2400 t)

Boyları 5-15 mm arasında değişir. İnce vücutları genellikle bombelidir. Genellikle siyah, bazen metalik sarı ve kahverengi kanatlı olurlar. Alleculinae altfamilyasının larvaları çürümekte olan ağaçlarda ve kabuklardaki mantarlarla beslenir. Kabuklukınkanatlıların larvalarını da yiyebilirler. Omophlinae’nin larvaları kökleri, erginleri ise poenleri yer.

10. Fam. : Tenebrionidae – Siyah kınkanatlılar

Uzun ince vücutları ve uz

 

9. Fam

Alleculinae

Omophlus proteus

image686

image688

image690

image698

image700

 

5859

5865

5865c

5866

5868

 

9. Fam

Alleculinae

Omophlus proteus

image717

image698

image700

 

 

 

5870

5857

5857c

 

 

HETEROMERA

10. Fam. : Tenebrionidae – Siyah kınkanatlılar(20.000 t)

Genellilkle çöl ve yarıçöl hayvanları olarak tanınırlar. Yüzde doksanı siyah renklidir. Tropiklerde metalik, yeşil, mavi, kırmızı, vişneçürüğü renkli olanlar da vardır. Kitin zırhı tamamen beyaz olan türler de vardır. Genellikle gececildirler. Gündüzleri kumların içine gömülür, akşam karanlığında dışarıya çıkmaya başlarlar. Birçok türü kumlarda yaşamaya tipik uyum sağlamıştır. Bu tiplerin bacakları örümcek gibi uzamıştır. Bu sayede kayan kumlarda rahatça yürürler. Kitin zırhları kalın, eklem yerlerinin arası ve plakalar birbirine çok yakın, vücutları kompakt ve vücut yüzeyleri olabildiğince az düzeydedir.

Vücut şekilleri genel bir şema taşımaz. Diğer birçok familyayı taklit ederler. Heteromer tarsuslarıyla onlardan kolaylıkla ayrılırlar. Antenleri çok tipik şekilde gözlerinin önündeki baş kenarının küçük ve genişlemiş yüzeyine alttan bağlanmıştır. Bu plaka şeklindeki kenar, önden göze doğru uzanır, hatta bazen onu tamamen keser.

Uzunlukları 1 mm – 5 cm arasındadır.

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Cucujiformia » Tenebrionoidea » Tenebrionidae » Alleculinae » Cteniopus » Cteniopus flavus

 

10. Fam

Tenebrionidae

Cteniopus flavus / sulphureus

image047

image048

image049

image050

image051

 

5599

5600

5608

5609

5611

 

10. Fam

Tenebrionidae

Cteniopus flavus / sulphureus

image686

image688

image690

image719

image721

 

5853

5855

5856

5876

5878

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Cucujiformia » Tenebrionoidea » Tenebrionidae » Pimeliinae » Pimeliini » Graecopachys quadricollis

 

10. Fam

Tenebrionidae

Graecopachys (Pachyscelis) quadricollis

image100

image101

 

 

 

 

5187

5191

 

 

 

 

m.   Lamellicornia – Yaprakantenli kınkanatlılar

1. Fam. Trogidae (300 t)

2. Fam. Lucanidae – Geyikböcekleri (1100 t)

3. Fam. Passalidae – Şeker kınkanatlıları (600 t)

4. Fam. Scrabaeidae – Mayısböcekleri = Bokböcekleri (20.000 t)

LAMELLICORNIA

Antenlerinin uçta, bir tarafa doğru yaprak şeklinde yan çıkıntılar yapması çok tipiktir. Bu lameller oldukça uzun ve uçta bir noktadan çıkmış bir yelpaze gibi olabilir. bir kısmında lameller birbirlerine paralel uzanırlar. Lameller, antenlerin son 3-6 segmentinden çıkarlar. Dışa doğru yönelmiş anten ucu nadiren topuz şeklini alır. Hepsinin tarsusu 5 segmentlidir (pentamer).

Larva : kadılokması denilen tombul larva tipi, büyüklükleri dışında tüm familyalarda benzer yapılıdır ve genel bir yapıyı yansıtır. Bu larvalar beyazımsı sarı, oldukça tombul ve kuvvetli olarak kitinleşmiş başları güçlü ağız parçaları taşır; üç bacak çifti iyi gelişmiş olmasına karşın, çok zor tırmanırlar ve genellikle de kıvrılarak bir yanları üzerine yatarlar. Yumuşak toprakları, gübrelerin içini ya da bitki yığıntılarını tercih eden bu kör larvaların oldukça etkin delme yetenekleri vardır.

Pek azı hayvansal olarak beslenir. Çoğu, bitkilerle ve bitkilerle beslenen memeli hayvanların dışkılarıyla beslenirler. Büyük türlerin larvaları, gelişmelerini tamamlayabilmek için birçok yıla gerek gösterirler.

Erginlerin ömürleri kısadır; çiftleşmeden hemen sonra ölürler. Birçoğunda, özellikle dışkı yiyenlerinde çok gelişmiş yumurta bırakma, hatta yavruya bakma içgüdüsü vardır.

2. Fam. : Lucanidae  – Geyik böcekleri (1100 t)

Çoğunda üst çenelerinin boynuz şeklinde gelişmesiyle özellik kazanmışlardır. Bu üstçene , artık tutma ve kesme işlemi yapamaz. Özellikle Lucanus cervus’ ta bu boynuzlar çok güzel görünür. Ancak, dişilerinde üstçene çok zayıf uzamıştır. Bununla birlikte birçok türde ne erkekte, ne dişide (örneğin Platycerus caraboides) boynuz gelişmemiştir. Bazı türlerin erkeklerinde (gergedanböcekleri-Oryctes) başın üzerinde, birkaç mm uzunluğunda, yukarıya doğru yönelmiş bir boynuz vardır; bunların dişilerinde boynuzların bulunduğu yerde çok küçük kitin tüberküller bulunur.

Antenlerinin dirsekli olması tipik özelliklerindendir. Anten kamçısının son segmenti çok defa kısa lameller taşır; bunlar bu kısma bir tarak görüntüsü verirler. Bu özelliğiyle diğer tüm Lamellicorniz familyalarından ayrılırlar.

Boyları 5 mm (Aesalus scaraboides) – 8 cm (Lucanus cervus), hatta bazı tropik türlerde 10 cm’ye kadar değişir.

Ağaçkakan ve puhu en önemli düşmanlarıdır. Yaşlı meşe ormanlarının ve meşe kalıntılarının ortadan kaldırılması bu hayvanların gelişme ortamını tahrip etmektedir. Genellikle kahverengi-siyahtırlar. Pek az türü metalik renklidir.

Gelişmelerini öncelikle çürümekte olan meşe, bazen de kayın odunlarının içinde gerçekleştirirler. Mayıs başında uçmaya başlayan bu böcekler, haziran-temmuzda yumurta bırakırlar. Yavrular yumurtadan birkaç hafta içinde çıkar ve hemen kuvvetli üst çeneleriyle çürümekte olan odunları yemeye başlarlar. Küçük türlerinin gelişmesi 1-2 yılda tamamlanmasına karşın, büyük türlerininki (Lucanus cervus gibi) 5-6 yıl kadar sürebilir. Sonuncularda larva yaklaşık 10 cm’ye ulaşınca pup olurlar; hatta puptan çıkan erginler de bir sonraki yaza kadar onun içinde beklerler.

İlginç durumlardan biri de aynı populasyonda bulunan erkeklerin vücut büyüklüklerinin farklı olasıdır. Aynı populasyonda erkeklerin büyüklüğü 3-8 cm arasında değişebilir. Erkekler küçüldükçe üstçeneleri de vücutlarına oranla küçülür ve dişilere daha çok benzemeye başlarlar. Bu farkın, larvaların gelişme koşullarından dolayı olduğu sanılmaktadır. Besin, iklim koşulları ve belki kalıtsal faktörler en etkili nedenlerdir. Bununla berber, aynı koşullarda dahi farklı büyüklükte erkekler oluşmaktadır.

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Scarabaeiformia » Scarabaeoidea » Lucanidae » Lucaninae » Lucanini » Lucanus » Lucanus cervus

 

2. Fam. Lucanidae

Lucanus cervus

Tr Geyik Böceği

image039

image066

image067

image066

image066

 

7954

7949

7972

7984

7951

 

image066

image070

image070

image070

image070

 

7952

  7955

7958

7980

7971

 

image722

 

 

 

 

 

7945

 

 

 

 

 

Carabus sp ? (Carabidae)

image374

image374

 

 

 

 

2195

2218

 

 

 

4. Fam. Scarabaeidae  – Mayısböcekleri = Bokböcekleri (20.000 t)

Vücut şekilleri, yaşam tarzları ve morfolojileri çok farklıdır. Trogidae v Lucanidae’den sadece 5’i dıştan görülebilen 6 segmentten oluşmuş bir abdomene sahip olmaları ile ayrılırlar. Boyları 2-3 mm’den (Sericini ve Aphodiinae), 15 cm’ye (Goliathinae, Dynastes hercules) ulaşır. Renkleri çok değişkendir. Tek düze siyahtan (Scarabaeinae) sarıya (birçok Melolonthinae), çok göze çarpıcı renklere (tropik altınböcekleri), gümüşümsü ve altın rengine kadar (bazı Rutelinae türleri) değişebilir.

Scarabaeinae türleri sıcak ve güneşli havalarda çok aktiftirler. Toynaklı hayvanların taze tezeklerini hap yaparlar. Başlarının keskin ve çok kez testereli uç kısımları ve yassı ön tibiaları ile gübre partiküllerini keserek kısa zamanda tam bir topağa çevirirler; daha sonra da ön bacakları ve baş plakaları ile bir çeşit cilalarlar. Bu topakları yuvarlayarak emin yerlere götürürler. Topakları, ön bacaklarını yere dayayarak, orta ve arka bacakları ile itmek suretiyle oldukça hızlı bir şekilde gerisin geriye doğru hareket ettirirler. Bu sırada başları aşağıya, arka kısımları yukarıya doğru yönelmiştir. Koşullara bağlı olarak bu topakları 1-15 metre yuvarlayabilirler. Topakları, ölü gömücüler gibi, topağın altını kazmak suretiyle gömerler.

Besin maddesi olarak kullanılan tezek, subtropik ve tropiklerde birkaç saat içinde kuruyacağından, kuluçka için uygun bir ortam olarak kullanılamazdı. Bu nedenle hem taşımada kolaylık taşıması, hem büyük bir hacmi oransal olarak az bir yüzeye sığdırabilme, hem de gömüldüğünde birkaç hafta taze kalabilmesi açısından, topak yapma içgüdüsü geliştirilmiştir. Scarabaeus cinsindeki büyük türlerde ya da 4-6 cm boyundaki heliocopris türlerinde erkek ve dişiler ayrı ayrı topak yapar. Eğer topak yuvarlamakta olan iki erkek ya da iki dişi karşılaşırsa kıs bir savaşa tutuşurlar. Topak üzerindeki bokböcekleri ön bacaklarını karşısındakinin vücudunun altına sokar ve ani bir hareketle onu yana atmaya çalışır. Ama farklı cinsler karşılaşırsa durum değişir. Eğer çalışmakta olan bir erkeğe bir dişi yanaşırsa, tanışma seromonisinden sonra, topağı yalnız yuvarlayan erkeğin ardına takılır. Eğer bir erkek, çalışmakta olan bir dişiye rastlarsa, dişiyi topağıyla yalnız bırakır. Bokböcekleri geçici bir süre de olsa birlikte yaşarlar. Eşler topakları birlikte gömerler; erkek topakları gömerken, dişi bekçilik eder. Bazen erkek kazarken, dişi topağın üzerinde oturur. Topaklar türlere ve toprak koşullarına bağlı olarak farklı derinliklere (2-30 cm) gömülür.

İki tür topak yapılır: Birincisi kendi yedikleri besilerle yapılan ve saklanılanlardır. Toprak altına taşınan bu besinler bir araya getirilir. İkincisi koyun ve sığır tezekleri ile topak yapanlardır. Her ikisinde de yumurtalar topakların içerisine bırakılır. Bir dişi, bir yazda 3-6 kuluçka odası ve topak yapar. Scarabus sacer yaklaşık 2 gr olmasına karşın 40 gr’lık topak yapar. Dişi, her topağa 3-4 yumurta bırakır. Beyaz, çok defa cam gibi saydam larvalar, genellikle topakların yanlarına konmuş yumurta gözünden çıkarak, topakları ortaya doğru delmeye başlar ve bu arada hızla büyürler. Gelişen larva, topağı içten dışa doğru, dışta bir kabuk kalıncaya kadar yer ve oluşan boşlukta pup olur. Topağın duvarı hiçbir zaman delinmez. Kazara açılacak yarık ve delikler, larva tarafından, kendi dışkılarıyla hemen tamir edilerek kapatılır. Vücutlarının arka kısmında ve sırtlarının ön kısmındaki kambur içerisinde bukunan, çok büklümlü barsak kısımları, alınan besinlerim sonuna kadar değerlendirilmesini sağlar. Topak içinde gittikçe büyüyen larva, kendi dışkısını da topağın iç duvarına süreceğinden, beslenme sırasında bu dışkıları tekrar tekrar sindirim sistemine alarak, her defasında biraz daha değerlendirir.

Anomela aenea ve Phylopertha horticola zararlı türlerdendir. Bunların erginleri çiçek ve bitki kısımlarını, larvalar ise kökleri ve ölü bitki kısımlarını yerler. Bu türlerin boyu 1 cm kadar, vücutları siyah, metalik mavi ya da yeşildir. Üst kanatları sarı ya da kahverengidir.

Melolonthinae (Mayıs böcekleri) : en tanınmış türleri mayıs böcekleridir (ıMelolontha spp). Larvaları (kadılokması) toprakta yaşar ve başlangıçta humus, daha sonra yavaş yavaş bitkisel besinler yemeye başlarlar. Bitki köklerini yiyip bitirerek ya da delip geçerek; genellikle de mayısböceklerine özgü bir şekilde yığın halinde orataya çıkarak büyük zararlara neden olurlar. Mayısböceklerinin en önemli özellikleri, antenlerinin yaprak çeklinde genişlemiş 3-7 segmentini bir yelpaze gibi birbirlerinden açarak ayırabilmeleridir. Bu lameller erkeklerde dişilerdekinden daha uzundur. Yelpaze mayısböcekleri (Polyphylla fulloda bu yelpaze 5 ve diğer birçok mayısböceklerinde 6 lamelden oluşmuştur. Anten lamelleri koklama organlarını taşırlar. Erkeklerin iri lamelleri dişilerini bulabilmek için gelişmiştir.

Cetoniinae (Altın böcekleri) türce çok zengindirler. Renkleri çok parlaktır. Ülkemizde pek çok türü vardır.En tanınmışı Cetonia aurita’dır. Bu tür parlak metalik yeşil renklidir; üst kanadında ince beyaz enine çizgiler vardır. Özellikle yabangüllerinin çiçeklerini yerler. Potosia aeruginosa gibi diğer bazı türler dışarıya akan bitki özsuları ile geçinirler. Bu sonuncusu altınböceğinden daha büyüktür ve üst kısımları tamamen düz-parlak renklidir.

Güneşi seven bu hayvanlar üst kanatlarını kapalı tutarak uçarlar ve bu özellikleri ile diğer tüm kınkanatlılardan ayrılırlar. Diğerler, elitralarını uçma sırasında kaldırırlar. Üst kanatlarının kenarlarında bulunan özel yarıklardan dolayı, üst kanatlarının altına hava doldurmadan alt kanatlarını katlayabilirler.

Altınböceklerinin larvaları kadılokması şeklindedir. Çürümekte ve mantarlaşmakta olan odunların içinde, kıvrılmış ve ayaklarını pek az kullanacak şekilde bulunurlar. Bazıları, çürümüş odun bulunan karınca yuvalarında gelişir; yuvaların dibine saklanır, orada büyür ve pup olurlar.

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Scarabaeoidea » Scarabaeidae » Cetoniidae » Cetonia » » Cetonia aurata

Cetonia aurata aurata var. Tingens

Tr. Altın böceği

image066

 

 

 

 

 

0125

 

 

 

 

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Scarabaeoidea » Scarabaeidae » Cetoniidae » Potasia » Potosia aeruginosa

Potosia aeruginosa

 

image063

=Protaetia aeruginosa

=Scarabaeus aeruginosus

=Cetonischema aeruginosa

=Pelidnota aeruginosa

=Scarabaeus speciosissimus

 

 

 

 

0069

 

 

 

 

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Scarabaeoidea » Scarabaeidae » Melolonthinae » ... » ...

 

Melolonthinae ??

Mayıs böceği ?

image033

image034

image606

image606

image606

 

3689

4530

3867

3868

3877

 

Melolonthinae ??

Mayıs böceği ?

image613

image613

image613

image645

image645

 

4526

4527

4529

4557

4562

Vakgus hemipterus ?

image659

image659

image671

image670

image670

 

4639

4640

4641

4642

4643

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » …

 

 

Pygoplerus sp.

 

image012

image017

image548

image548

 

 

3694

3627

3630

3632

 

 

 

image024

image106

image647

image611

 

 

3859

3855

3859c

3898

 

 

image603

image603

image605

image606

image610

 

3845

3846

3852

3897

3897c

 

image432

image611

image613

image613

image004

 

2728

3899

3901

3954

6968

 

 

 

image613

image613

image639

image640

image640

 

4057

4058

4534

4538

4539

 

 

image016

image019

image020

image021

image022

 

2762

2766

2769

2770

2772

 

image432

image432

 

 

 

 

2788

2789

 

 

 

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Scarabaeoidea » Scarabaeidae » Cetoniinae » Cetoniini » Cetoniina » Tropinota » Tropinota squalida

 

 

Tropinota squalida

image432

image432

image432

image432

image552

 

2794

2796

2798

3613

3614

 

 

Tropinota squalida

image562

image562

image562

image562

image562

 

3656

3658

3659

3662

3663

 

 

Tropinota squalida

image562

image111

image112

 

 

 

3665

2774

2775

 

 

 

 

Tropinota squalida

image432

image432

image432

 

 

 

2778

2790

2793

 

 

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Scarabaeoidea » Scarabaeidae » Cetoniinae » Cetoniini » Leucocelina » Oxythyrea » Oxythyrea funesta

 

 

Oxythyrea funesta

image097

image088

image647

image651

image659

 

5181

4622

4587

4588

4629

 

 

 

image652

image652

image652

image657

image656

 

4589

4590

4591

4592

4593

 

 

 

image656

image660

image659

image659

image659

 

4594

4595

4604

4609

4610

 

 

 

image659

image659

image659

image659

image728

 

4612

4613

4615

4634

9291

 

 

 

image613

image638

image640

image640

image644

 

4531

4532

4542

4543

4546

 

 

 

image004

image004

image039

image432

image432

 

7077

7075

6154

2780k

2786

 

 

 

image552

image552

image562

image562

image562

 

9280

9281

9282

9284

9285

 

 

 

image562

image432

image613

image613

image613

 

9286

2802

4509

4510

3906

 

n.    Phytophaga

1. Fam. Cerambycidae – Tekeböcekleri (25.000 t)

2. Fam. Chrysomelidae – Yaprak kınkanatlıları (35.000 t)

3. Fam. Bruchidae – Tohum kınkanatlıları (1200 t)

PHYTOPHAGA

Hepsi bitki yer ve bu nedenle çoğunluk zararlıdır. Antenlerinin iplik ve inci dizisi şeklinde olması tipiktir; hiçbir zaman dirsekli ya da topuzlu değildir. Tarsusları 4 segmentlidir.

1. Fam Cerambycidae  –Tekeböcekleri (25000 t)

Çok defa vücutlarından defalarca uzun, kuvvetli yapıda, kavisli, teke boynuzu gibi anten taşımalarıyla hemen tanınırlar. Batocera’nın anten uzunluğu 22 cm’ye ulaşabilir, tekeböceğinde (Cerambyx cerdo) ise 10 cm kadar olabilir. vücutlarının ince uzun olması tipiktir. Güneşi severler. Genellikle güzel desenlerle donanmışlardır. Boyları 1-15 cm arasında değişir. Çoğunun larvası, sağlıklı, hastalıklı ya da ölü odunları yediklerinden kısmen orman zararlısı olarak da nitelendirilirler. Beyaz renkli ve hemen hemen bacaksız olan larvaları, birçok ağaç türünün kabuğunun altında ya da odunlarının içinde yaşarlar. Larvalarının esas besini odun ya da kambiyumdur. Yabani otların özünü ya da genç sürgünleri de yerler. Duran ağaçlara nadiren saldırırlar. Çok defa polenler ve dışarıya sızan bitki özsuları ile de beslenirler. Bir kısmının ergni besin almaz. Bu durum steplerde yaygın olan birçok Dorcadion türünde görür. En gözde türü olan Cerambyx cerdo çncelikle yaşlı meşelerin içinde gelişir.

Çoğu ikincil zararlıdır, yani hasta ve ölmüş odunlara saldırırlar. Pek azı birincil zararlıdır, yani sağlıklı ağaçlara saldırırlar.

Genellikle söğütlerde bulunan ve misk gibi kokan mavi metalik renkli Aromia moschata (misk tekeböceği) de ilginç bir türüdür.

 

Arthropoda » Insecta » Coleoptera » Polyphaga » Cucujiformia » Chrysomeloidea » Cerambycidae » …

 

1. Fam. Cerambycidae

 

 

image012

image013

image012

image012

image591

 

3827

3838

3819

3820

3814

 

image591

image591

image591

image591

image591

 

3814c

3816

3818

3821

3822

 

image591

image591

image591

image591