YARIMKANATLILAR - HEMIPTERA

Kazım Çapacı

Ana Sayfa

Kuşlar-I

Kuşlar-II

Memeliler

Taksonomi

Çiçekler

Kitaplar

Kuşlar Hakkında

Kuş Adları Derlemesi

Kuş Gözlemciler

Türkiye’nin Kuşları

Kazım Çapacı

Türkiye Kuş Pulları

Kızlarım

Böcekler

Birgünsinekleri

Pervaneler

Çekirgeler

Kulağakaçanlar

Peygamberdeveleri

Yarımkanatlılar

Eşkanatlılar

Kınkanatlılar

Zarkanatlılar

Sinirkanatlılar

Pireler

Sinekler

Kelebekler

Güveler

Örümcekler

Kırkayaklar

Yumuşakçalar

Hamamböcekleri

Tespihböcekleri

Yarasa

Fotoğrafların büyük hali için üzerlerine tıklayınız.

 

 

Sınıf – INSECTA

19. Takım - Heteroptera (=Hemiptera) = Tahtakuruları = Tısböcekleri = Yarımkanatlılar

İnsanda kan emen tahtakurusu (Cimex lectularius) üzerinde Aristophanes (MÖ 25)’in gözlem yaptığı bilinmektedir. En azından belli gruplarının pis koku çıkarması, bu hayvanların insanlar tarafından kolayca tanınmasını sağlamıştır.

Genel tanımları : Hemen her zaman dört kanatlıdırlar. Hemimetaboldürler. Tüm yaşam ortamlarına yayılarak çeşitli vücut yapıları kazanmışlardır. Tipik olarak başlarının ön alt kısmından çıkan, dinlenme sırasında vücudun altında geriye doğru, çoğunda uzunlamasına bir oluk içine yatırılabilen bir hortumları vardır. Çok yakın akrabaları olan Homoptera takımında da benzer hortum olduğundan her iki takım Hemipteroidea üsttakımında bir araya getirilmişlerdir. Bununla beraber, Homoptera’da hortum, başın alt arkasından çıkar; kanatlar Hemiptera’da abdomenin üzerinde düz olarak yatarken, Homoptera’da çatı şeklindedir.

Vücut büyüklükleri – şekilleri : Genellikle üstten basılmış, oval yapılı vücutlarının uzunluğu 1 mm-10 cm arasında değişir. Çubuk şeklinde (Ranatra), kısa ve yarımküre şeklinde (Plataspidae) olanlar da vardır. Canlı renklere nadiren sahiptirler (Sphaerocoris); genellikle siyah, kahverengi, grimsi ve yeşilimsi renkler hâkimdir. Nokta, çizgi, bant şeklinde desenler genellikle göze çarpacak şekilde değildir. Bununla beraber örneğin, yırtıcı olan Reduviidae’ de kırmızı, sarı ve beyaz desenler çok belirgindir. Pentatomidae ve Miridae’de rengârenk desenler görülür.

Baş : Çepeçevre kapanmış, kuvvetlice sklerotize olmuş, hemen hemen sutursuz kafa , uç kısmında, bitki özsuyu emenlerde alta doğru yönlenmiş, Hemipteroidea’nın tümünde bulunan, hortum ya da “Rostrum” denen çok özelleşmiş delici-emici ağza sahiptir. Alt dudak 1-4 parçalıdır; bu parçaların kenarları başa yakın kısımda bir oluk, baştan uzak kısımda ise işlevsel bir boru meydana getirir. Kaide kısmında oluk, uçta boru gibi olan bu yatağı, uca doğru zıpkın gibi sivrilmiş üst dudak kapatır ve böylece içerisinde, birbirine karşı bağımsız olarak hareket eden dört delici dikenden oluşmuş bir delme aygıtı için tam bir kılıf oluşturulur. Emici hortum bir taraftan tükürüğün dışa akıtılmasını, diğer taraftan sıvı besinin emilmesini sağlar. Bu takımdaki tüm hayvanlar bitkisel ya da hayvansal vücut sıvılarıyla beslenirler. Bunun dışında birçok türde avın sıkıca tutulmasına ve taşınmasında görev yapar. Tükürükteki zehirli maddeler kurbanını felç etmeye, öldürmeye ya da kanın pıhtılaşmasını önlemeye yarar. Tükürük etki edeceği yere kendi kendine değil, diyafram-piston ilkesine göre çalışan bir emme basma pompasıyla iletilir. Bu pompalama, “tahtakurusu pompalaması” olarak adlandırılır. Tükürük ile karışmış akıcı besin yutak pompasının etkisiyle emilir. Çoğu bitki özsuyu emer. Birçoğu çeşitli bitkilerden, az bir kısmı sadece belirli bitkilerden özsu emer. Bitki emenler başlarının ya da daha iyisi hortumlarının konumuyla tanınırlar. Yırtıcı olanlar (Amyotinae, Reduviidae, Nabidae, Anthocoridae, Phymatidae, birçok yarısucul ve sucul türler). et yiyenler : (Hydrometridae), kan emenler (Cimicidae, Polyctenidae, birçok Reduviidae) genellikle sert, kaldırıldığında öne doğru yatay şekilde duran bir hortuma sahipken, özsu emenler hemen her zaman daha uzun, vücuda 90 derecelik açıyla düşey olarak bağlanmış bir hortuma sahiptirler (bitki dokularını daha kolay delerler).

Parazit yaşayan Polyctenidae dışında hepsi, oldukça büyük yapılı, gündüz işlev gören bileşik gözlere sahiptir. Noktagözler varsa iki tanedir. Antenlerinin yapısına göre iki alt takıma ayrılırlar. Karasal olanlar (Geocorisae) 4-5 segmentli, iplik ya da tesbih dizisi şeklinde, vücutları kadar uzun, üstten bakıldığında belirgin olarak görülebilen antenlere sahipken, sucul olanlar (Hydrocorisae), kısa, 3-4 segmentli, başın altındaki ya da arka tarafındaki bir çukura gizlenmiş, üstten bakıldığında görülmeyen antenlere sahiptirler.

Göğüs : Birbirinden farklı üç segmentten yapılmıştır. Birincisi serbest hareketli, ikinci ve üçüncüsü kaynaşarak kanatların bağlanması için bir bütün oluşturmuştur. Birinci göğüs segmenti yamuk, kare ya da dikdörtgen şeklinde, bazen çıkıntılar taşıyan (örneğin Arilus’ta) büyük bir sırt (boyun) plakası taşır. Orta göğüs segmentinin sırt plakası, boyun plakası tarafından büyük ölçüde kapatılır; fakat üç köşeli plakçık (Scutellum) hemen her zaman ön kanatların kaidesi arasına uzanmış olarak dışarıda kalır.

Orta ve arka segmentle hemen her zaman birer çift kanat taşırlar. Ön kanatlarının takıma özgü yapısı, yani kaide yarısının (2/3’ünün) derimsi olarak sklerotize olması, uç yarısının (1/3’ünün) zarımsı kalması (Hemielytra) bu takımı Homoptera’dan kesin olarak ayırır.

Uçmanın önemi türlere göre farklılık gösterir. Bitki tahtakuruları = kör tahtakurular (Miridae) en çevik uçanlardır. Amyotinae uçuşa çok yavaş geçer. Bazılarında kanatlar tam gelişmediği için ya da kanatlar tam gelişmiş olsa da kanat kasları köreldiği için (Nepa rubra’da olduğu gibi) uçm işlevi görülmez. Uçmaya ya yüksek bir yerden düşerek, ya sıçrayarak ya da yerden sıçrayarak başlarlar. Hepsinde uçma sırasında ön ve arka kanatlar birbirine kancalanarak işlevsel iki kanatlılık kazanılır. Kenetlenme, ancak kanatlar dinlenme durumunda yere yatırılınca çözülür. Miridae’de saniyede 100 kez kanat çırpılır. Epeyce türde kanatlarda eşeysel dimorfizm vardır, dişilerin kanatları daha küçüktür.

Kural olarak birbirinin benzeri olan, ince yapılı 6 bacağın hepsini kullanarak kaçmayı ve yürümeyi yeğlerler. Tarsusları 3, nadiren 2 ya da tek segmentlidir; sonuncu ayak segmenti hemen her zaman iki tırnakla sonlanmıştır. Ayrıca sucullar ve yırtıcılar dışında tırmanmasını sağlayan yapışma lobları vardır; Pentatomidae’de bu yapışmanın etkinliği ayak formundaki değişikliklerle arttırılmıştır.

Ön bacaklarıyla sıvazlayarak başlarını ve gözlerini, sıyırmak suretiyle anten, hortum, vücutlarını temizlerler. Ön ve arka bacaklar birbirlerine sürtülmek yoluyla kirlerden temizlenir.

Erginlerde göğüslerin arka segmentinde bulunan deri bezlerinden çıkan salgılar, her iki yanda da kalçaların önünden ya da yanlarından dışarıya çıkarak pis koku meydana getirirler. Bu nedenle bu hayvanlara tısböcekleri de denir. Yuvarlak, oval, bazen yarık şeklinde olan bu açıklık, bir kapama aygıtıyla donatılmıştır, böylece hayvan salgısını isteğe göre salgılayabilir. Bazılarında, örneğin yatak tahtakurularında, kurmayı uyarıcı sıvı sürekli salgılanır. Salgının çıktığı deliğin etrafı, salgının hızlı buharlaşması için genellikle pürtüklü yapıdadır. Belirli uyarılarla salgı damlacıklar şeklinde çıkarılır, hatta bazı türlerde 15 cm uzağa fışkırtılabilir. Koku bezlerinin biyolojik önemi tam olarak bilinmemektedir. Birçok düşmanın bu kokudan iğrendikleri, böylece koruma görevi yaptıkları söylenebilir. Bu nedenle, daha az hareketli olan larvalarda bu bezler özellikle büyüktür. Olasılıkla eşeysel yaşamlarında da görev yaparlar. Bazı gruplarda bu bezler körelmiştir ya da hiç bulunmaz.

Çiftleşme : Çok değişik şekillerde meydana gelir. Bazen, erkek antenleriyle dişiyi sıvazlayarak onu uyarır ve çiftleşmeye razı eder. Daha sonra erkek dişinin üzerine çıkar, dişiyi sıkıca kavrar, abdomenini alt-arkadan öne doğru kıvırarak dölleme aygıtını dişinin eşeysel açıklığından içeriye sokar (Hydrometridae, Gerridae, Veliidae). Bazen erkek yana kayar. Aradidae’de erkek dişiye alttan tutunur ve abdomenini yukarı kaldırır. Bazılarında erkek ve dişi aynı doğrultuda birbirlerine ters olarak konumlanır. (Lygaeidae, Pentatomidae, Pyrrhocoridae, Coreidae). Bu konumdakilerde erkeklerin eşey kapsülü 180 derece döner, böylece dönme ile dölleme aygıtları dişinin eşeysel kanalına daha sıkı şekilde tutunur, hatta penis, reseptakulum seminis içine kadar girer. Çiftleşme 2 dk-10 saat, hatta günlerce sürebilir. Bu sürere çiftler sakin kalabildikleri gibi, erkekler dişilerin arkasından sürüklenebilir de. Kural olarak defalarca çiftleşirler.; bir günde farklı eşlerle çiftleşme tekrarlanabilir.

İlke olarak ancak bir vejetasyon süresince yaşarlar. Kural olarak erkekler çiftleşmeden hemen sonra ölür; dişiler yumurta bırakmak için daha uzun yaşarlar.

Dünyanın tüm coğrafik bölgelerinde, 5000 m yüksekliklerde de bulunacak kadar yayılmışlardır. Akla gelebilecek her biyotop, farklı türler tarafından işgal edilmiştir. Kumların 20 cm altında, nemli topraklarda, tatlısu içinde, hatta birkaçının açık denizlerde yaşadığı bilinmektedir.

Haziran-ağustos ayları en yoğun olarak bulundukları zamandır. En aktif oldukları sıcaklık 15-30 oC dir. Yüksek sıcaklıklarda saklanırlar, hatta yaz uykusuna yatabilirler (örneğin Eurygaster maura). Bazıları gececidir (örneğin Phytocoris türleri). Yırtıcı olanları, yiyebilecekleri her türlü hayvanı, hatta ırktaşlarını da özelleşmiş ön bacakları ile yakalarlar. Besine özelleşmiş pek az türü vardır.

Birçoğu bitki özsuyu emerek beslenir. Birçok durumda bu emmenin, bitkiye benek şeklindeki emme izi bırakma dışında zararı olmaz. Özu emilen yerin çevresindeki dokular da iyi beslenemedikleri için ölerek bir benek halinde kalabilirler. Tükürüklerinin zehiri çok kez genel bir büyüme bozukluğuna ya da bir tarafın yavaş, diğer tarafın aşırı büyümesine neden olur. Sonuçta çarpıklık ortaya çıkar. En tehlikelisi ise bu hayvanların birçok bakteriyel ya da viral hastalığı bulaştırmalarıdır (karnıbaharda baktariyel beneklenme, patateste yaprak bükülmesi ortaya çıkarmaları gibi). Yaklaşık 750 türü kültür bitkilerinde zararlıdır. İnsanlarda kan emmek suretiyle geçici parazit olan Cimicidae ve bazı Reduviidae türleri, sadece kaşıntı meydana getirme, kan emme, besin ve evlerimizi kirletmeyle değil, birçok hastalığı bulaştırmayla da zararlı olurlar (Chagas hastalığı, Kala-Azar, tekrarlayan humma).

Yararları çok azdır. Yırtıcı olanların yararlarından bahsedilebilir; yaprakarılarını, yaprakbitlerini, tırtılları ve larvaları yerler. Güney Rodezya’da Encosternum delagorguei (Pentatomidea) kızartılarak yenir. Loas’ta dev büyüklükte olan Lethocerus indicum çok değerli besinlerden sayılır. Bazı Corixidae yumurtaları Meksika’da zevkle yenir.

Savunmaları : Bazı türlerinde mimikri görülür.kaçma, dallardan yere düşme, yakalandıklarında ses ve pis koku çıkarmakla kendilerini savunurlar. Son çare olarak hortumlarıyla kendilerini korurlar.

Bilinen en eski fosiller Üst Perm’den, Alt Jura’dandır. Üst Jura’da bugünkü familyaların hemen hepsi oluşmuştur. Tersiyer’de günümüzdeki birçok cins oluşmuştur, kerhribar taşlarında 500 kadar tür tanımlanmıştır.

1. Alttakım – Geocorisae = Kara Tahtakuruları

1. Fam. Pentatomidae – Tısböcekleri = Kalkanlı tahtakuruları

2. Fam. Scutelleridae

3. Fam. Plataspidae – Yuvarlak tahtakuruları

4. Fam. Cydnidae – Kazıcı tahtakuruları

5. Fam. Coreidae – Yassı bacaklı tahtakuruları

6. Fam. Alydidae

7. Fam. Rhopalidae

8. Fam. Lygaeidae – Uzun tahtakuruları

9. Fam. Pyrrhocoridae – Ateş tahtakuruları

10 Fam. Berytidae

11. Fam. Piesmatidae = Piesmidae – Yaprak tahtakuruları

12. Fam. Aradidae – Yassı tahtakuruları

13. Fam. Tingidae – Armut kaplanları = Ağ kanatlı tahtakuruları

14. Fam. Reduviidae – Yırtıcı tahtakuruları

15. Fam. Anthocoridae – Çiçek tahtakuruları

16. Fam. Miridae = Capsidae – Yumuşak tahtakuruları

17. Fam. Nabidae – Hanım tahtakuruları

18. Fam. Cimicidae – Yatak tahtakuruları

19. Fam. Saldidae – Sıçrayan tahtakuruları

20. Fam. Gerridae – Sudakoşanlar

21. Fam. Hydrometridae - Suçubukları

2. Alttakım – Hydrocorisae (=Cryptocerate) = Su Tahtakuruları = Yarımkanatlılar

22. Fam. Corixidae – Küreayaklı tahtakuruları

23. Fam. Notonectidae – Sırtüstü yüzenler

24. Fam. Nepidae – Suakrepleri

25. Fam. Belostomatidae – Dev tahtakuruları

1. Fam. Pentatomidae – Tısböcekleri = Kalkanlı tahtakuruları (6000 t)

Takımın en kalabalık familyasıdır. Kuvvetlice sklerotize olmuş, hafifçe bombeli, tıkmaz, oransal olarak geniş hayvanlardır. Boyları 0.5-1 (en fazla 5) cm’dir. Kural olarak büyük ya da çok büyük bir scutellumları vardır; genellikle vücudun 2/3’den daz az bir kısmını örter. Beş segmentli antenlerinin kaidesi, başın genişlemiş yan kenarları tarafından örtülmüştür. Bir cinsi dışında kanatları iyi gelişmiştir. Hemieltranın zarımsı kısmı 5*12 damar taşır. Vücut rengi genellikle kahverengi, koyu, bazen yeşildir; renk bakımından ortama uyum sağlamışlardır. Connexivum genellikle parlak koyu renklidir. Metalik parlak renkli ve çizgili türleri de vardır (Graphosoma lineatum). Tarsusları 3 segmentlidir. Asopinae famiyası dışında bitkilerle beslenirler. Kışı genellikle ergin halinde, pek az da yumurta ve nimf halinde geçirir. Kural olarak yılda bir döl verirler., nadiren bazı türler 2 ya da daha fazla döl verir.

Aelia – Kımıllar : Bu cinse ait türler, başlarının öne doğru sivrilmesiyle kolayca tanınırlar. Baş, pronotum ve scutellumun üzerinde, ortada, uzunluğuna sarımsı renkte, üzeri düz bir carina uzanır.

Holcostethus vernalis : Pronotum yan kenarları sarı renkli, vücut kirli sarı, kırmızımsı esmer, siyah noktalıdır. Daha çok baklagillerde yaşarlar.

Eysarcoris inconspicus – Çeltik kımılı : boyları 5-6 mm’dir. Pronotum üzerinde siyah bir benek bulunur. Polifajdır. Çeltikleri ve yem bitkileri yeğler. Kışı ergin halde geçirir. Erginlere nisandan itibaren rastlanır.

Brachynema germari  : N. Viridula’ya çok benzer.

Acrosternum heegeri : açık yeşil renktedir. Boyu 9-11 mm’dir. Polifajdır. Dut ağaçlarını yeğler, dutun kalitesini bozar. Kışı ergin halde geçirir, mayısta dut ağaçlarına geçerler. Geceleri ışığa gelirler. Yaprakların altına 12’lik sıra halinde iki sıra yumurta bırakırlar.

A. breviceps – A. millieri : önceki türe çok benzerler.

Palomena parasina – fındık karamuk böceği : koyu yeşil – zeytin yeşilidir. Boyu 12-155 mm’dir. Polifajdır. Fındık başta olmak üzere birçok kültür bitkisinde zarar yapar. Fındıkların içi ya gelişmez ya da kahverengileşir (karamuk). Olgunlaşanların da emilmeden dolayı kaliteleri düşer. Salgısı çok pis kokar. Kışı ergin halde geçirir. Kışlamada kahverengi ya da kırmızımsı kahverengi olan renkleri ilkbaharda yeniden yeşile döner.

Piezodorus lituratus : yazın yeşil, kışın esmer renktedir. Baklagillerde zarara neden olur.

Pausias martini – Kırmızı dut kımılı : renkleri çok açık sarı, vücudun birçok kısmı (pronotumun arka yarısı, coriumun uç kısımları, excoriumun dış kısımları, abdomenin son segmentinin uçları vs) kırmızıdır. Daha çok dutlarda görülür.

Raphigaster nebulosa : Renkleri kahverengi esmerden, gri kahverengiye kadar değişir. Vücudun üzeri siyah noktalarla süslenmiştir. Boyu 13,16 mm’dir. Avrupa’dan Çin’e kadar yayılmıştır. Meyve bahçelerinde tomurcuk, sürgün, meyve ve çiçekleri emerler. Kışı ergin halde geçirir.

Apodiphus amygdali : kırmızımsı-sarımsı kahverengilidir. Pronotumun yanlarında küçük dikencikler vardır. Boyu 18-19 mm’dir. Avrupa’dan İran’a kadar yayılmıştır. Meyve ağaçlarında polifajdır. Birçok ağaç, bunların ısırdıkları yerden zamk çıkarır. Ağurtos-eylülde erginleşir, kışı ergin olarak geçirir. Bir döl verirler.

Mustha spinosula: vücutları siyah-mat renklidir. Pronotumun yanları dikenciklerle donatılmıştır. Boyları 20-25 mm’dir. Ağaçlarda yaşar. Servilerde soktukları yerlerden zamk salgılatırlar.

Eurdema oleraceum : genel rengi siyah, değişik renkte benekler vardır. Boyu 5-6 mm’dir.

Eurdema regulosum: Cruciferae bitkilerinde zarar yapar.

Ancyrosoma leucogrammes : vücuları esmerden kırmızımsı kahverengiye kadar değişir. Pronotum ve scutellum üzerinde 5 tane voyuna çizgi vardır. Boyu 6-8 mm’dir. Akdeniz çevresinde yayılmıştır. Umbelliferae bitkileri üzerinde yaşar. Kışı ergin halde geçirir.

Tholagmus flavolineatus : vücudu açık yeşilden, sarıdan, kırmızımsı sarıya kadar değişir. Pronotum ve scutellum üzerinde 5 tane boyuna çizgi bulunur. Boyu 5-7 mm’dir. Akdeniz çevresinde bulunur. Umbelliferae bitkilerinde yaşar.

Dolycoris baccarum  - Dut kımılı :

Vücutları kirli sarı, esmerdir; üzeri siyah noktacıklarla ve ince tüylerle kaplıdır. Ayçiçeği, tütün, yonca, mısır, buğdaygillerde, çilek, ahududu, dut gibi bazı meyvelerde zarar yaparlar. Danelerin içini emer, ürünün pis kokmasına neden olurlar. Kışı, kımıl ve süne ile birlikte yüksek yerlerde, geven vs içinde geçirirler. Çok sayıda bitkide zararlı olup, sebzelerden domates, biber, mercimek ve nohutta zarar yapar. Mercimekte tebeşirleşme zararına yol açar.  Mart-nisan aylarında ovalara inerler. Bir süre beslendikten sonra mercimeğin çiçeklenme döneminde yumurta bırakmaya başlar. Yumurtalar kümeler halinde yaprak, sap, çiçek ve meyve üzerine bırakılır. Yumurta sayısı 7-48, açılma süresi 28oC de 5 gün, larvaların gelişme süresi aynı sıcaklıkta 5 haftadır. Beş nimf evresi vardır. Nadiren yoğun populasyon oluştururlar. Nimf ve yeni nesil erginlerin mercimek tanelerinde yaptığı emgi  sonucunda tanelerde krater ağzı gibi oluĢumlar, büzülmeler gibi tane kabuğunda deformasyonlar meydana gelir. Ayrıca emgi sonucu emgi yerinde tanenin kimyasal yapısı bozulur ve bu bozulma sonucunda “tebeşirlenme” adı verilen beyaz unsu bir yapı oluşarak tanenin kalitesi düşer ve çimlenme yüzdesi azalır. Tanede meydana gelen bu zararlanma mercimeğin iç ve dış piyasada pazar değerinin düşmesine neden olur.

Mücadele yöntemleri :

Kültürel önlemler: Kültür bitkisi alanlarında tarla ekime hazırlanmadan önce sonbaharda ilk yağmurlar yağıp yabancı otlar çimlendikten yabancı otlara karşı mekanik mücadele uygulanmalıdır.Özellikle kışlak alanlarına yakın yerlerde erkenci çeşitlerin yetiştirilmesine özen gösterilmelidir.

Kimyasal mücadele: İlaçlı mücadelesi önerilmemektedir.

image112

image112

image112

image112

image112

image692

image613

7109

7318

7092

7095

7120

7315

3966

image686

image687

image689

image691

image693

image697

image699

7317

7101

7104

7113

7113c

7308

7310

image694

image696

image474

image476

image478

image484

image486

7319

7322

9299

9299c

9303

9276

9277

image488

image490

image492

image423

image425

image449

image471

9278

9298

9298c

3101

3102

3128

3149

image473

image504

image506

image498

image500

image544

image508

3150

3221

3222

3218

3219

3264

3223

image510

image512

image514

image516

image518

image520

image522

3224

3226

3227

3229

3230

3233

3234

image524

image526

image528

image530

image532

image534

image536

3235

3236

3237

3238

3240

3243

3244

image548

image540

image542

image556

image546

image554

image550

3267

3248

3263

3273

3266

3271

3269

Carpocoris fuscispinus :

Pronotumlarının ön yan tarafı birer sivri çıkıntı yapmıştır. Renkleri esmer kırmızıdan yeşile kadar değişir. Compositae en sevdikleri bitkilerdir. Kıçı ergin halde geçirirler. Ülkemizde bu cinse ait 3 cins (mediterraneus, pudicus, coreanus) saptanmıştır.

Carpocoris mediterraneus - İng. Mediterranean Stink Bug - Tr. Akdeniz kokar böceği

image001

image002

image003

image432

image432

 

 

3608

3608c

3604

3605

3606

 

 

Nezara viridula – Yeşil tısböceği :

Vücudun genel rengi yeşildir. Baş ve pronotumun kenarları ile connexivum sarımsı olabilir. Vücut uzuluğu 12-15 mm’dir. Sıcak ülkeleri çoğunda rastlanır. Polifajdır. Kültür bitkilerinin çoğuna (200’den fazla bitki türüne) saldırır. Ergin ve nimfleri yaprak, tohum, meyve, sürgünleri emer. Tükürüklerindeki zehirli maddelerden dolayı bitkide çarpık gelişmeler ortaya çıkar. Birçok hastalığın da bitkilere bulaşmasına neden olur. Kışı eşeysel olgunluğa ulaşmamış ergin halde geçirirler. Baharda yabani ve kültür bitkileriyle beslenirler. Çiftleştikten sonra 20-120’lik kümeler halinde 100-200 yumurta bırakırlar. Yumurtalar 2-3 ay içinde gelişir. Ülkemizde bölgelere göre 1-3 döl verirler.

image298

image300

image302

image304

image306

image308

image310

2013

2014

2364

2365

2366

2371

2371c

image312

image314

image316

image318

image320

image322

 

2372

2493

2493c

2494

2494c

2494d

 

Eurydema ornatum :

Pronotum üzerinde 6 tane siyah benek bulunur. Abdomen üzeri siyahtır. Boyu 6-9 mm’dir. Polifajdır.

image085

image085

image085

image085

image085

image114

image114

8334

8084

8087

8091

8093

8396

8408

image085

image085

image085

image121

image120

image120

image120

8095

8331

8173

8365

8378

8379

8381

image120

image120

image120

image120

image120

image120

image120

8383

8384

8389

8391

8393

8397

8404

image120

image120

image120

image120

image120

image120

image120

8414

8417

8420

8443

8430

8445

8449

image120

image120

 

 

 

 

 

8476

8470

 

 

 

 

 

Eurdema ventralis  :

Yassı ve geniş vüculudurlar. Baş, pronotum, corium ve scutellum siyah, kırmızı ya da açık beneklerle donatılmıştır. Toraks üzerinde 6 tane büyük benek (bazen kaynaşmış halde) bulunur. Boyları 8-9 mm’dir. Kışı ergin halde geçirirler. Martta ovalara inerler.

image338

image340

image342

image344

image346

image348

image350

2887

2890

2892

2893

2895

2896

2902

image352

image354

image356

image358

image360

image362

image364

2904

2907

2908

2909

2911

2912

2913

image366

image368

image370

image372

image374

image376

image378

2914

2915

2916

2917

2918

2919

2919c

image380

image382

image384

image386

image388

image390

image392

2921

2923

2924

2925

2926

2926c

2927

Graphosoma lineatum :

Vücudu kırmızımsı, bazen sarımsıdır. Baştan itibaren göğüs ve scutellum üzerinde siyah çizgiler vardır. Boyu 9-11 mm’dir. Akdeniz çevresinden Türkistan’a kadar yayılmıştır. Umbelliferae bitkilerinde yaşar. Ülkemizde bu cinse balı birçok tür bulunmaktadır.

image262

image264

image266

image268

image270

image272

image274

1422

1426

1428

1428c

1430

1440

1444

image276

image278

image280

image282

image284

image286

image288

1448

1448c

1469

1450

1450c

1451

1451c

image290

image262

image264

image266

image268

image270

image262

1451d

1454

1473c

1485c

1491

1498

1504

image264

image266

image268

image270

 

 

 

1508

1515

1490

1486

 

 

 

Tanımsızlar

 

Carpacoris cf. purpureipennis

 

image002

image002

image002

image002

 

image015

 

 

7137

7136

7140

7138

7138c

 

 

Mustha spinosula

 

image262

image264

image266

image268

image270

 

 

1956

1957

1959

1960

1960c

 

 

image070

image070

image070

image070

image070

 

 

8007

8008

8009

8011

8018

 

 

image039

image080

image080

image080

image080

 

 

8019

8021

8023

8033

8036

 

 

…

 

image340

image342

image344

image346

image348

image350

image352

2697

2698

2703

2704

2705

2706

2708

image354

image356

image358

image360

image362

image364

image366

2709

2710

2714

2717

2718

2719

2720

image368

image370

image372

image374

image376

image378

 

2721

2722

2729

2730

2731

2732

 

…

 

image332

image334

image336

image338

 

 

 

2461

2466

2467

2468

 

 

 

Carpacoris purpureipennis (pentatomidae)

 

image421

image427

image429

image431

image433

image435

image439

3100

3103

3104

3105

3106

3106c

3108

image441

image443

image445

image447

image449

image451

image453

3109

3110

3111

3114

3116

3117

3118

image455

image457

image459

image461

image463

image465

image443

3119

3119c

3120

3121

3123

3124

3125

image445

image447

image451

image453

image455

image457

image459

3126

3127

3129

3130

3131

3132

3133

image461

image463

image465

image467

image469

image475

image477

3135

3139

3141

3143

3145

3152

3153

image479

image481

image483

image485

image487

image489

image491

3154

3155

3156

3157

3158

3162

3163

image493

image495

image497

image499

image501

image503

image505

3163c

3164

3165

3166

3171

3172

3173

image507

image509

image511

image513

image515

image517

image519

3175

3180

3184

3184c

3185

3186

3187

image521

image523

image525

image541

image527

image529

image531

3189

3192

3193

3213

3196

3197

3198

image533

image535

image537

image539

image543

image494

image496

3200

3203

3204

3212

3215

3216

3217

image538

image502

 

 

 

 

 

3245

3220

 

 

 

 

 

Pentatomidae Nimf’leri :

 

image525

image525

image525

image525

image525

image525

image525

2456

2457

2458

2459

2460

2462

2463

image525

image525

image534

image534

image534

image539

image538

2464

2465

2466c

2467c

2468c

2469

2470

image538

image538

image538

image538

image538

image538

image538

2471

2472

2473

2474

2476

2478

2479

image538

image538

image550

image549

image549

image549

image549

2480

2481

2483

2484

2485

2495

2498

Nezara viridula (pentatomide)

image554

image554

image554

image554

image554

image554

image554

2552

2553

2554

2556

2557

2558

2559

image554

image554

image554

image554

image554

image554

image554

2560

2562

2566

2569

2570

2579

2581

image554

image554

image554

image554

image571

image571

image571

2582

2583

2585

2589

2592

2593

2595

image571

image571

image571

image571

image571

image571

image571

2597

2598

2599

2613

2614

2617

2620

image571

image571

image571

image571

image571

image571

image571

2621

2622

2623

2627

2626

2628

2630

image571

image571

image571

image571

image571

image571

image571

2632

2633

2634

2635

2639

2641

2645

image571

image571

image571

image571

image571

image571

image571

2650

2670

2689

2691

2694

2704d

2720d

image571

image571

image571

image571

image571

image571

image571

2729d

2744

2749

2750

2757

2765

2769

Eurydema oleraceae (pentatomidae)

image474

image476

image080

image080

image080

image080

image085

8195

8196

8056

8059

8062

8045

8044

image080

image080

image080

image080

image080

image080

image085

8063

8065

8068

8074

8074c

8079

8336

image085

image085

image085

 

 

 

 

8493

8337

8491

 

 

 

 

Nezara viridula (pentatomide)

image394

image396

image398

image400

 

 

 

2929

2930

2931

2932

 

 

 

image402

image404

image406

image408

image410

image412

image414

2933

2934

2936

2937

2939

2940

2941

image416

image418

image420

image422

image381

image383

image385

2942

2944

2945

2949

2950

2952

2954

image387

image389

image391

image393

image395

image397

image399

2957

2960

2962

2964

2965

2967

2968

image401

image403

image405

image407

image409

image411

image413

2972

2974

2977

2978

2980

2986

2988

image415

image417

image419

image421

image423

image425

image427

2990

2991

2992

2996

2997

2998

3000

image429

image431

image433

image435

image437

image439

image441

3002

3004

3006

3007

3009

3011

3013

image443

image445

image447

image449

image451

image453

image455

3014

3015

3016

3018

3019

3021

3023

image457

image459

 

 

 

 

 

3024

3025

 

 

 

 

 

8. Fam. Lygaeidae – Uzun tahtakuruları (3000 t)

Vücutları uzunca oval, nadiren yanları paralel, parlak renkli zemin hayvanlarıdır. Genel görünüşleriyle Coreidae türlerine benzerler, onlardan kanat membranlarındaki damar yapısıyla ayrılırlar. Coreidae’dekinin tersine, hiçbir zaman hücre oluşturmayan 4-5 basit damar vardır. Bununla beraber bazı türleri kısalmış ya da polimorf kanatlara sahiptir.

Bu familyanın üyeleri, ayrıca yamuk şeklinde boyun plakası taşımaları, 3 segmentli Tarsusları, baş ve boyun plakasını aşan, fakat üst kanadın derimsi kısmını çok defa aşmayan, 4 segmentli antenleri ve iki noktagöz taşımaları ile tanınırlar.

Hemen hepsi bitki (genellikle tohum) emicisidir. Blissinae familyasının birkaç türü (Spalacocoris ve Chelochirus) ve Ceocorinae türlerinin çoğu yırtıcıdır (yumuşak böcekleri emerler). Kural olarak zemindeki bitki artıklarının, taşların vs arasında, bazen bitkilerin üzerinde bulunurlar. Ülkemizde önemli zararlarına rastlanmamıştır.

Lygaeus pandurus: Kırmızı tahtakurusu : vücudu parlak kırmızı, siyah ve sarı renklere sahiptir. Membran ortada bir ya da birkaç beyaz benek taşır. Vücut uzunluğu 13-15 mm’dir. Palearktk’te yaygındırlar.

Nysius cymoides : Vücudu gri esmer, boyu 3-4 mm’dir. Akdeniz çevresinden Türkistan’a kadar yaygındır.

Oxycarenus hyalinipennis : Vücudu siyah, siyahımsı tüylerle örtülüdür. Boyu 2.5-4.5 mm’dir. Kozmopolittir. Kışı tarlalardaki nesnelerin arasında ergin olarak geçirir. 2-4 döl verebilir.

Lygaeus equestris : Kırmızı ve siyah desenlidir. Sonbaharda duvarların üzerinde gezer, kışı ergin halde geçirir.

Gastrodes abietum :

Lygaeus pandurus - Kırmızı tahtakurusu

image725

image686

image688

image690

image731

image733

image745

5904

5907

5908

5909

0829

0830

0831

image748

image750

image752

image754

image756

image758

image760

0832

0833

0834