|
PEYGAMBERDEVELERİ MANTOPTERA = MANTOIDEA Kazım
Çapacı |
||||||
|
Kitaplar |
||||||
|
Fotoğrafların
büyük hali için üzerlerine tıklayınız. |
||||||
|
Sınıf |
INSECTA |
||||
|
14.
Takım |
Mantodea
(=Mantoptera=Mantoidea) = Peygamberdeveleri ( |
||||
|
|
Genel görünüşleri
oldukça farklı olmakla beraber, hamamböceklerine en yakın gruptur.
Yırtıcı yaşama uyum olarak çok özelleşmiş ön
bacakları, kuvvetli olarak uzamış ön göğüs segmentleri
göz önüne alınmazsa, yapısal olarak büyük benzerlikleri
vardır. Yaşam biçimleri de birbirlerine çok benzer. Her iki
takım da yumurtalarını birleştirerek bir paket (ootheka)
halinde bırakırlar. Bazı sistematikçiler bu iki grubu
Ootheceria takımı altında birleştirir. Bulunan
fosillerin azlığı nedeniyle akrabalığın
kanıtlanması için yeterli değildir. Tersiyerde bulunan
fosiller bugünkülere çok benzediğinden, takımın kökeni
konusunda fazla katkıları olmamıştır. Büyük
olasılıkla Mantodea da, Blattaria gibi Üst Karbondan Perme kadar
yaşayan Protoblattoideadan türemiştir. Mantodea, Yunanca
Peygamber şeklinde demektir. Vücut yapıları : Oldukça büyük (1- Kutikulaları oldukça
incedir, ancak başta ve göğsün ön kısmında kuvvetice
sklerotize olmuştur. Bu kısımlar kitin
çıkıntılar da taşıyabilir. Bir çok türü, yeşil
ya da sarı-kahverenginin çeşitli tonlarındadır. Birçok
türde (örneğin Mantis religiosa)
yeşil ve kahverengimsi bireyler yan yana bulunur. Renk, gelişme
evresindeki larval deri değişimleri ve ergin yaşamı
sırasında değiştirelebilir. Bazen göze çarpıcı
renklerde de olabilirler. Bu desenler normalde bacakların,
kalçaların iç kısmında vs saklanır,
korkutulduklarında gösterilirler. Desenler genellikle siyah beyaz renkte
olmakla beraber, diğer renklerde de olabilirler. Arka kanatlar birçok
türde sarımsı kahverengimsi ya da
kırmızımsıdır; bazen, özellikle dişilerde
parlak renklerle desenlenmişlerdir. Baş : Oransal olarak küçük ve köşeleri
yuvarlaklaşmış üçgen şeklinde olan başları,
pronotum tarafından örtülmemiştir; her tarafa çok fazla
hareketlidir. Bileşikgözleri çok iyi gelişmiştir; yarım
küre ya da koni şeklindedir, aralarında üç tane noktagöz
vardır. Yandaki noktagözlerin altından çıkan çok segmentli
antenler, kıl şeklinde; sadece Empusidaede tarak şeklindedir
ve nadiren vücudun sonuna ulaşır. Kafa üçgeninin altında
çiğneyici bir ağız vardır (orthognati). Besinleri sadece
böceklerdir (özellikle sinekler, arılar, çekirgeler); larvaları
yaprakbitlerini yeğler. Büyük türleri kurbağa, kertenkele, hatta
kuşlara dahi saldırabilir. Yakalayıcı
bacaklarını öne doğru kaldırarak bir av geçene kadar o
konumda beklerler. Şimşek gibi kapanan, genellikle kuvvetli
dikenlerle donatılmış tibia ve femur makası, avın
sımsıkı tutulmasını ve ağza götürülerek tümüyle
yenmesini sağlar. Bacaklar, baştan çok daha ileriye
uzatılabilir. Eremiaphila,
avının arkasından koşar. Beslendikten sonra dua eder gibi
ön ayaklarıyla ağız parçalarını temizlediği
için peygamberdevesi ya da allahayalvaranlar denir. Yakalayıcı
ayakları taşıyan birinci göğüs segmenti diğerlerine
göre çok daha uzundur ve birbiriyle kaynaşmış diğer iki
göğüs segmentiyle, serbestçe her tarafa hareket edecek şekilde
bağlanmıştır. Bazı cinslrede (Choerododis) göğüs plakası genişlemiştir. Bacaklar : Orta ve arka bacaklar yürüyücü bacak tipindedir.
Bacakların tümünde Tarsuslar 5 segmentli ve uçta iki tırnaklıdır.
Tehlikede olmadığı sürece yavaş yürürler. Yürüme son iki
bacak çiftiyle yapılır, ön bacaklar avlanmanın
dışında, ancak tırmanma sırasında
kullanılır. Abdomen : Göğüsle tümüyle birleşmiş, 10 belirgin
segmentten oluşur, genellikle basıktır. Ses çıkarma kural
olarak yoktur. Erkekler eşlerini görme ile arayıp bulurlar,
kimyasal duyu organları da bir miktar rol oynayabilir. Çiftleşme : Sıcağı sevdiklerinden,
eşeysel aktivite sıcak günlerde artar. Erkeklerin,
yırtıcı olan dişilerine av olmadan yaklaşmaları
kolay değildir. Dişilerin algılama sistemlerindeki
açıklıklardan yararlanırlar. Erkek bir dişiye rast
gelirse hemen donmuş gibi hareketsiz kalır, ancak arasıra
titreştirilen antenleriyle istek dişiye açıklanır ve
dişinin her hareketi dikkatle izlenir. Dişinin dikkati başka
yere kayar kaymaz dikkati çekmeden sessizce arkadan yanaşırlar.
Dişinin kuşkulu her hareketine erkek aniden hareketsiz kalarak
tepki gösterir. Erkeğin dişinin tam arkasına yanaşması
saatler sürer. Dişinin anten uçlarına kısa bir dokunmadan
sonra hemen düşünün üzerine atar ve ön bacaklarını hızla
dişinin göğsünde çepeçevre kavuştururlar. Bu konumda erkek,
antenlerini dişinin antenlerine sürerek, dişiyi çiftleşmeye
hazır hale getirinceye kadar bekler. Daha sonra abdomenin ucunu yandan
dişinin abdomeninin ucuna doğru kaydırarak çiftleşme
organını dişininkine kitler. Spermalar bir spermatafor
aracılığıyla iletilir. Bu işlem 2-2.5 saat sürer.
Bazen dişi, bu kavuşma sırasında çiftleşmeyi sekteye
uğratmadan sallayarak erkeği düşürür, sımsıkı
tutar ve baştan başlayarak onu yer. Çiftleşme hareketlerinin
denetimi abdomenin son segmentlerindeki sinir düğümü tarafından
sağlandığı için, vücudun ön kısmı yense dahi
çiftleşme yürütülebilir. Başın özofagus gangliyonunun, hatta
göğsün yitirilmesi, çiftleşme işlemini biraz daha aktive eder.
Eğer erkek yenmemişse, çiftleşmeden sonra hemen yere atlayarak
hızla oradan uzaklaşır, bunda geç kalırsa dişiye av
olur. Bir kez çiftleşme, yumurtaların tümünün döllenmesi için
yeterlidir, ancak zaman zaman defalarca döllenme görülebilir.
Döllenmemiş yumurtaların en fazla yarısından zayıf
larva çıkar, bunların da çok az bir kısmı her zaman
dişileri yapacak şekilde gelişir. Ilıman iklim
türlerinde (örneğin Mantis
religiosa) sonbaharda başlayan embriyonik gelişme, uzun bir
kış diyopozu ile kesintiye uğrar ve ancak ilkbaharın
yüksek sıcaklıklarında gelişmeye devam eder. Yumurta
evresi 7 ay kadar sürebilir. Genç larvalar ilk
avlarını yapmak üzere dal ve yapraklara tırmanırlar.
İlk avları yaprakbitleri gibi küçük ve yumuşak
hayvanlardır. Gittikçe daha büyük havyaları, hatta
ırkdaşlarını avlarlar. 5-10 kez deri
değiştirirler, her defasında vücut
ağırlıkları iki kat olur. Deri değiştirme için
genellikle dik bir yüzey aranır, bu yüzeyde baş yukarı gelecek
şekilde asılı kalınır. Larvalar
yaşlandıkça antenlerini, bacaklarını, hatta
özelleşmiş yapı kazanmış yakalayıcı
bacaklarını yenileme yeteneklerini yitirirler. Erginler kural olarak
birkaç ay yaşar, soğuk ya da uygun olmayan mevsimler
başlayınca ölürler. Çoğu sıcağı seven hayvanlardır
ve işlevlerinin çoğunu özellikle günün sıcak saatlerinde
gerçekleştirirler. Bazı türleri de (Eremiaphia spp) akşam karanlığında aktiftir.
Bulundukları yere bağlı kalmaları, göç eğilimi
göstermemeleri, uçma yeteneklerinin özellikle dişide kısıtlı
olması nedeniyle yayılışları
sınırlıdır. Yumurta kokonları sürüklenerek
yayılabilir. Tarım bitkilerine
zararları yoktur. Hem zararlı, hem yararlı böcekleri
yediklerinden biyolojik savaş açısından önemli
sayılmazlar. Bazı böcekçil
kuşların, sürüngenlerin ve büyük yapılı
yırtıcı böceklerin (Saga
gibi) dışında önemli düşmanları yoktur.
Taşıdıkları bazı uyarıcı renkleri
göstererek ve ön bacaklarını tipik şekilde tutarak
düşmanlarını korkutmaya çalışırlar. Bazen
abdomenlerini kıvırarak, serkuslarını kanat damarlarına
sürmek yoluyla ses çıkarırlar. Korkutamayacaklarını
anlayınca ya yere düşerler ya da kaçmaya çalışırlar.
1. Fam.
Eremiaphilidae Çöl peygamberdeveleri : Kuzey Afrka ve Önasyanın çöl,
çöl-bozkırlarında yaşarlar. Vücutları kısa,
tıknazdır. İnce uzunbacakları bunlara örümcek görünümü
verir. En büyükleri 5 cmdir. Kum desenindeki renkleriyle çok iyi
gizlenirler. Akşam karanlığında aktiftirler. Ülkemizde 3
türü vardır. 2. Fam.
Empusidae Tarak antenli peygamberdeveleri : Oldukça büyüktürler. Erkeklerinde
antenlerin iki taraflı tarak şeklinde olmasıyla kolayca
ayırt edilirler. Ülkemizde Empusa cinsine
bağlı 3, Bepharopsis cinsine
bağlı bir türü saptanmıştır. 3. Fam.
Mantidae Esas peygamberdeveleri : Takıma bağlı türlerin büyük
kısmı, bu familyanın içinde, yaklaşık 21 altfamilya
halinde sıralanmıştır. Türlerin şekil ve
büyüklükleri çok değişkendir. Genellikle kanatlıdır, üst
kanat genellikle tekdüze renklidir. Femurların altındaki dikenlerin
bir uzun bir kısa dizilmesi familyaya özgüdür. En yaygın tür olan Mantis religiosa,
familyasının tipik yapısını gösterir. Fransadan
Japonyaya kadar yaygındır, Amerikaya sürüklenmiştir. Besin
seçimleri yoktur, avlayabilecekleri hareketli her tür hayvanı yerler.
Mayıs-haziranda larvalar yumurtadan çıkar. 3-4 ay içinde 6-7 deri
değiştirerek , yeşil ya da sarı renkli ergin evreye
ulaşırlar. Erkekler 4- Bolivaria brachyptera : Ülkemizde yaygın olan diğer bir
türdür. Sarımsı- kahverengidir. Üst kanadı pronotumdam pek az
uzun, erkekte çok daha kısa, anal sahası siyah,
stigmasının önünde siyah bir benek vardır. Alt kanadın
diskodiyal alanından ortaya doğru uzanan iki koyu bant bulunur. Ülkemizde Amelinae
altfamilyasına bağlı Ameles
(2), Mantinae altfamilyasına bağlı İris (2), Armena (1),
Hierodula (2), Mantis (1), Geomantis (1),
Bolivaria (2), Rivetina (2) cinslerine ait toplam 14 tür
saptanmıştır. |
||||
|
|
|||||
|
|
0777 |
0780 |
0781 |
0781c |
0782 |
|
|
|||||
|
|
0783 |
0787 |
0798 |
0799 |
0804 |
|
|
|||||
|
|
0809 |
1023 |
1024 |
1030 |
1035 |
|
Mantis religiosa |
|||||
|
|
1816 |
1816c |
1817 |
1818 |
1819 |
|
Mantis religiosa |
|||||
|
|
1820 |
1821 |
1822 |
1823 |
1823c |
|
|
|||||
|
|
2194 |
2196 |
2196c |
2197 |
2198 |
|
|
|||||
|
|
2201 |
2201c |
2201d |
2202 |
2202c |
|
|
|||||
|
|
2203 |
2203c |
2204 |
2205 |
2206 |
|
|
|||||
|
|
2206c |
2206d |
2207 |
2207c |
2207d |
|
|
|||||
|
|
2208 |
2208c |
2209 |
2210 |
2211 |
|
|
|||||
|
|
2211c |
2212 |
2212c |
2213 |
2214 |
|
|
|||||
|
|
2239 |
2240 |
2240c |
2241 |
2241c |
|
|
|||||
|
|
2242 |
2243 |
2244 |
2245 |
2246 |
|
|
|
||||
|
|
2246c |
2255 |
2255c |
2259 |
|
|
|
|||||