ARACHNIDA ÖRÜMCEKLER - AKARLAR - AKREPLER - KENELER Kazım Çapacı
Ana Sayfa	Kuşlar-I	Kuşlar-II	Memeliler	Taksonomi	Çiçekler	Kitaplar
Kuşlar Hakkında	Kuş Adları Derlemesi	Kuş Gözlemciler	Türkiye’nin Kuşları	Kazım Çapacı	Türkiye Kuş Pulları	Kızlarım
Böcekler	Birgünsinekleri	Pervaneler	Çekirgeler	Kulağakaçanlar	Peygamberdeveleri	Yarımkanatlılar
Eşkanatlılar	Kınkanatlılar	Zarkanatlılar	Sinirkanatlılar	Pireler	Sinekler	Kelebekler
Güveler	Örümcekler	Kırkayaklar	Yumuşakçalar	Hamamböcekleri	Tespihböcekleri	Yarasa
Fotoğrafların büyük hali için üzerlerine tıklayınız.

	ARACHNIDA Tür sayısı bakımından zengin bir sınıftır. Örümcekler, akarlar, akrepler ve keneler bu sınıfa girer. Boy ve şekil bakımından değişik yapılar gösterirler. Mikroskobik olanların yanısıra çok iri türleri de vardır. Genellikle karasal ortamlarda yaşarlar. Jeolojik devirlerde ise Silür'den beri bilinmektedir. Araknidleri çoğu etçildir (carnivora, zoophag). Bazılarında zehir bezleri bulunur, bazılarında ise ağ bezleri görülür. Ağ, yuva yapmasırasında, avlanmada veya yumurtaları korumak amacıyla kokon örmek için kullanılır. Gövdeleri prosoma ve opistosoma olmak üzere iki bölümden oluşur. Prosomada toplam 6 çift ekstremite bulunur. Opistosomada ekstremite bulunmaz. Ekstremiteler önden arkaya doğru keliser, pedipalpus ve dört çift yürüme bacağından meydana gelir. Prosoma 6 segmentli, opistosoma ise genellikle 12 segmentlidir. Bazılarında opistosomada 10'dan az sayıda segment bulunabilir. Keliserler pens, makas veya iğne gibi değişik şekillerde olabilir. Pedipalpus özellikle son segmenti bakımından bazı gruplarda değişik yapılar gösterebilir. Toplam altı segmentten meydana gelir: coxa, trochanter, femur, patella, tibia ve tarsustur. Bazı gruplarda bu sayı üçe kadar düşebilir. Dört çift halindeki yürüme bacakları bazı gruplarda iki çifte kadar azalabilir. Bacak segmentleri coxa, trochanter, femur, patella, tibia, basitarsus ve tarsus olarak adlandırılır. Ekstremiteler üzerinde çok sayıda ve değişik yapılarda duygu kılları yer alır. Örümceklerin bazılarında ağlarını germek ve tutunmak için çeşitli şekillerde çıkıntı dikenler bulunur. Örümceklerin cribellad olanlarda 4.çift bacağın tarsusları üzerinde iki sıra tarak şeklinde kıllar yer alır ki bunlar calamistrum adını alır. Araknidlerde başlıca duygu organları gözler, duygu kılları, lyr organı, tarak organı, raket organı ve haller organıdır. Gözleri basittir (ocel). Prosomanın üstünde yer alır. Bazı mağara ve parazit türlerinde göz körelmiş olabilir. Arachnida sınıfının genel özellikleri - Anten ve kanat taşımazlar. - Solunum kitapsı akciğer ya da trake iledir. - Vücutları prosoma ve opistosoma olarak iki bölümden oluşur. Prosoma, cephalotroax (baş-gövde) olarak adlandırılır. Baş ve gövde segmentleri karapas adı verilen bir plakla örtülüdür. Cephalotorax üzerinde 2-8 adet basit göz bulunur. Sekiz bacakları vardır. - Ağız parçaları bir çift keliserdir. - Abdomende ekstremite bulunmaz. - Zehirleri genellikle nörotoksiktir. ÖRÜMCEKLER – ARENEİDA (30.000 tür) Arachne, Lidya’lı güzeller güzeli bir kızmış. Babası kumaş boyamacılığı yaparmış. Arachne, nakış işlemede çok becerikliymiş. Öyle ki, yaptığı nakışların güzelliği dilden dile dolaşır, görenler hayranlıklarını gizleyemezlermiş. Peri kızları bile gelir, hayranlıkla onun nakışlarını izlerlermiş. Zamanla Arachne bu yeteneğiyle açıktan açığa gururlanır olmuş, güzel sanatlar tanrıçası Athena’ya bile kafa tutmaya, ben ondan daha güzel işlerim demeye başlamış. Bunu işiten Athena, öfkeden köpürmüş.Kocakarı kılığına girip Arachne’nin yanına gitmiş. Ona öğütler vermiş, daha alçakgönüllü olmasını, tanrılarla boy ölçüşmeyey kalkışmamasını söylemiş. Arachne oralı bile olmamış. Gelsin’de Athena yarışalım, görelim kim daha iyi demiş. Bunun üzerine tanrıça, kocakarı kılığından çıkmış ve yarışmaya başlamışlar. Athena, Olimpos’ub on ki büyük tanrısını gergefine büyük bir ustalıkla işlemiş. Arachne ise Zeus’un kaçamaklarını(Europe’yi kaçırmasına, Danae’ye yanaşmasını) işlemiş. Nakışlar bitince Athena bakmış kızın işi gerçekten endisinden aşağı kalır gibi değil. Athena, kızın gergefini parçalamış, nakışını yırtmış öfkeyle. Bundan sonra evlerin karanlık köşelerinde otur, orada nakış ör sonsuza kadar, kimsevikler de yaptıklarını beğenmesin, parçalaın atsın, sen yine yap diyip güzel Arachne’yi börümcek yapmış. İşte bu öyküyü, evlerinizdeki örümcek ağlarını yok ederken bir kez daha düşünün diye aktardım Aroknoidlerin giriş yazısı olarak. Örümcekler, Cheliserata içinde tür sayısından zengin bir takımdır. Akarlardan sonra en kalabalık grubu oluşturur. Karbon devrinden beri yaşamaktadırlar. 50.000’den fazla türü bilinmektedir. Boy, renk, yaşam yeri, yaşam şekl bakımından çok değişiklik gösterirler. En büyük türü Theraphosa labloni’ dir (gövde 9 cm). Hemen hepsi etçildir. Beslenme şekilleri diğer eklembcaklılardan farklıdır. Keliserlerindeki zehir bezi salgısını avın vücuduna aktarırlar. Enzimler aracılığıyla sindirilen iç organlarını emerek beslenirler (dış sindirim). Yapılan araştırmalar örümceklerin karasal ekosistemlerin önemli predatörleri olduğunu göstermiştir. Örümcekler ekolojik denge ve biyolojik kontrolde çok önemli yer tutarlar. Gövdeleri prosoma (sefalotoraks) ve opistosoma (abdomen)’ den oluşur. Prosoma daha küçüktür. Prosomanın sırt tarafo karapaks denen sert bir zırhla, karın tarafı da katı bir plaka (sternum) ile örtülüdür. Bu örtüler, yanlarda yumuşak derilerle birbirine bağlanır. Sternumun önünde, labium adı verilen küçük bir orta plaka vardır. Üstte gözler yerleşmiştir. Gözler genellikle dört, bazen üç çifttir. Sıralanışları sınıflandırmada önem taşır. Prosoma, dıştan görünüşte tamamen segmentsizdir. Prosomada 6 çift ekstremite vardır. Keliserlerin ön kenarı bazen sık tüylerle kaplıdır (skapula). Bu bölge bazen serrula adı verile ince dişlerle kaplı olabilir. Pedipalpusun ucu tırnakla sonlanır. Pedipalplerin dip parçaları enditlidir (gnathobase). Avlarını yoklamaya ve tutmaya yarayan, enditleri ile besin alınışına yardım eden bu üyeler, dişilerde kısa bir ayak şeklinde, erkeklerde ise ayrıca spermleri nakleden bir ampul şeklindeki kopulasyon organı şekline dönüşmüştür. Pedipalpusun bazal segmenti genişlemiştir; beslenme sırasında çene görevi yapar. Uç kısmı çakı şeklinde olan keliserlerin kaidesinde büyük bir sehir bezi bulunur. Bu bez son segmentin uç kısmından dışarıya açılır. Hatta bu zehir bezi başın içine kadar uzanır. Örümcek ısırdığında, uç segment ava batar ve zehir avın dokusu içine boşalır. Bu boşalmada, zehir bezinin etrafını saran kaslar önemli rol oynar. Birçok örümceğin zehri insan için etkili düzeyde değildir. Pek çoğu da insanın derisini zehrini akıtacak derinlikte ısıramaz. Çok az sayıda tür (örneğin Lactrodectus ve Tarantula) insan için zehirlidir. Türkiye’de insan için zehirli örümceğe rastlanmamıştır; ancak, koltuk altı ve eklem aralarındaki ince derilere batırabilir ve acıtabilirler. Özellikle Chiracanthium punctorium ve su örümcekleri ısırdıkları zaman acıtırlar. Ülkemizde bulunması olası olan Lactrodectus spp zehirlidir. Bu örümceğin zehri çocuklar için ölümcül olabilir. Güney Amerika’da muzlarla her an limanlara sürüklenebilen Phoneutria (Ctenidae)’nın zehri bilinen en güçlü nörptoksik zehirdir. Örümceklerin hemenhepsinin zehri nörütoksiktir. Çok şiddetli ağprı meydana getirebilirler. Özellikle abdomen ve üyelerde ödem oluşur, beyin omurilik sıvısının basıncı artar, kas spazmı ortaya çıkar, solunum yetersizliği görülür. Çocuklarda ve solunum yetmezliği olanlarda ölümle sonuçlanabilir. Büyük örümceklerin zehri, sanılanın aksine, daha az etkilidir; küçük türler daha tehlikelidir. Öldürücü örümceklerin dünyadaki tür sayısı 10-20 kadardır. Abdomendeki diğer üyelerin hepsi yürüme bacakları şeklindedir. Bu üyelerin uçları tarak gibi dişli iki çengelle sonlanır. Çoğunda bunlara ek olarak küçük bir ön çengel, dişli kıllar, kürek tüylerinden oluşmuş fırçamsı yapılar bulunabilir. Bunlar, ağ örebilmeleri, ağ üzerinde hızla hareket edebilmeleri için önemlidir. İlkel formlar dışında, prosoma ve opistosoma, pedisel adı verilen ince bir belle bağlanır. Aynı irilikte hiçbir canlının beli örümcek kadar ince değildir. Bununla beraber, 1 m’den daha dar olan bel içinden sindirim borusu, kan damarları, soluk boruları ve sinir sistemi geçer. Opistosoma daha basit görünüşlüdür, torbaya benzer. Genellikle dıştan segment izleri görülmez.ön kısmı “epigastrik çizgi” olarak bilinen, enine bir çöküntüye sahiptir. Eşeysek açıklık bu çizginin ortasından dışarıya açılır; bunun yanlarında da ön kitapsı akciğerlere ait bir çift stigma vardır. Bazılarında bu stigmaların hemen arkasında, yine kitapsı akciğerlere ait ikinci bir stigma çifti daha bulunur. Bir kısmında ikinci stigma çifti bulunmaz. Buna karşın daha geride, boru trakelerin dışarıyla bağlantısını sağlayan tek bir stigma vardır. Opistosomanın ventralinde önde kitapsı akciğerler ve bunların stigmaları, daha altta ise erkek ve dişi genital açıklıkları yer alır. Ağ bezleri: opistosomanın arka ucunda, karın tarafında, anüsün biraz önünde, opistosoma üyelerinin değişmesiyle oluşan, ağ aygıtına ait çok sayıda (genellikle 4-6) ve oldukça büyük çıkıntılar (ağ papilleri) görülür. İlkel örümceklerde (Mesothelae) 8 örümemesi (spinneret) opistosomanın daha ön kısmında toplanmıştır. Daha gelişmiş örümceklerde (Opisthothelae) 6 adet örümemesi vardır ve daha arkada, anüse yakın konumlanmışlardır. Örümemeleri az ya da çok sayıda (haçlı örümcekte toplam 600 kadar) olabilen, kısa ve çok ince kitin borucuklar içerirler. Her borucuğun ucunda ağ bezlerine ait bir taşıyıcı kanal dışarıya açılır. Örü salgısı skleroproteindir. Kitin borucuklardan dışarıya çıkan salgı, kendi içinde polimerizasyona uğrayarak ince iplikçikler halinde katılaşır. Polimerizayonu ve berbirine paralel uzanmasını bezlerden çıkan salgılar sağlar. Oluşan ağlar çok sağlam ve esnektir. Hatta tropiklerde bazı örümcek ağlarıyla balık avlanabilmektedir. Örü ipleri, Madagaskar’da yüzlerce yıl dokuma ipliği olarak kullanılmıştır. Farklı familyalarda farklı ağ yapımı görülür. Bazılarında bu tellerle kokonların yapımından başka, yuvaların içi döşenir ya da tuzak ağları da kurulur. Herhangi bir düşme durumunda, hayvan bir yere tutturduğu bir ağ telini, kendisi yere varana dek uzatabilir. Genç örümcekler de bu ağlarla rüzgarlarla uzun mesafeler taşınabilir. Bunun için vücudun arka ucu yukarıya doğru kaldırılarak gittikçe uzayan bir tel salınır. Telin serbest ucu rüzgarla harekete başlayınca, örümcek bulunduğu yerden kendini havaya bırakır ve rüzgarın teli ittiği yönde sürüklenmeye başlar. Sonbaharda her yerde rastlanan uzun ağ telleri uçan genç örümceklerden arta kalan tellerdir. Ağ tellerinin inceliği 1/100-1/1000 mm arasında değişir. Taşıma gücü 20-60 kg/mm2’dir (çeliğin taşıma gücünden fazla). Yakalama ağlarına yapışkan bir madde de sürülebilir (ecribellate örümcekler) ya da 1000 bezden meydana gelmiş ince ve dayanıklı yakalama ağları kullanılır (cribellate örümcekler). Bağ, bahçelerde çok rastlanan, Araneus diadematus’un yaptığı tekerlek şeklindeki ağların orta kısmındaki göbek kısmı daha sert iplikçiklerden yapılmış ve yanlardan değişik şekillerde çeşitli nesnelere bağlanmıştır. Bu tip ağlar hem oturma, hem de avlanma ağını oluşturur. Uçan böcekler, yapışkan, büklümlü iplikçiklere takılır; hemen avın sahibi tarafından ağ ile paketlenir, zehir enjekte edilir. Nephia gibi bazı cinsler, birkaç metre çapında, kuşların bile düşüp öldüğü ağlar yaparlar. Tekerlek ağın sahibi ya ağın kenarında ya da göbeğinde avını bekler. İkinci durumda, hayvan genellikle zırhlı bir yapı gösterir (Gasteracantha) ya da ağ stabiliment denen ek iplikçiklilerle korunur. Ağın merkezi kırmı kural olarak her zaman daha sık örülmüştür. Argiope’de zigzag şekilde stabilimentler vardır. Diğerlerinde düşey ya da yuvarlak stabiliment iplikçikleri olabilir. Bunlar kuşların doğrudan ağa uçmalarını ve onları tahrip etmelerini önler. Yuvarlak ağlar Cribellata ve Ecribellata’da konverjenttir (bir noktada birleşir). Her iki grupta yakalama ağları farklı yapılmıştır. Ecribellata’da (haçlı örümcekler) damlalı ağlar oluşur. Bunlar temel iplikçiklerin üzerine sürülen yağışkan bir sıvının toplanarak, yer yer boncuk gibi topaklar meydana getirmesiyle oluşur. Cribellata’da yakalama ağları (cribellum iplikçikleri) temel iplik ağlarının üzerine ince iplikçiklerden oluşmuş sık bir ağın oturtulmasıyla oluşur. Yakalama ağı, cribellum bezleri tarafından meydana getirilir. Toprakta yaşayan birçok örümcekte de farklı ağ yapımı görülür. Yuvaların açıklığına dairemsi ağlar örülür ya da bir yaprak parçasının ağla sarılmasıyla kapı gibi kapaklar yapılabilir. Buralara değen böceklerin varlığını anlayarak hemen dışarı çıkar ve onu yakalar. Bazılarında kapak kapanarak av hapsedilir. Birçok örümcek yuvasında aylarca ya da yıl boyunca kalır. Ancak deri değiştirme sırasında deriyi atmak, avlarını yakalamak ya da yabancı bir madde yuvaya girdiğinde terk ederler. Nemesia caementaria, yumurta bırakmadan ya da deri değiştirmeden önce, kapağı ağlarıyla iyice kapatarak, yavrularıyla beraber yuvada bir yıl boyunca kalır. Atypus, yuvadan dışarıya taşan boru şeklinde bir ağ yapar. Av bu ağa değince yuvadan çıkarak, borunun içinden ağı kucaklayarak zehirler; daha sonra avı yuvanın içine alır ve ağı tamir eder. Evlerde çok rastlanan Tegenaria ise, arkası bir boru şeklinde uzanan, huni şeklinde ağ örer. Bazı örümcekler balık oltası gibi ağ yaparlar. Uzun bir ağ ipinin ucuna yapışkan bir salgı akıtır ve onu uçan böcekleri avlamak için olta gibi kullanırlar (Dicrostichus, Mastophora). Bu salgıya eklemem eşeysel feromonlalar da gece kelebeklerinin çekilmesine yardımcı olur. Dinopsis, bacaklarının arasında cribellum dokusuna sahiptir. Böcek yalşaında, üzerine buradan sıvı fışkırtır. Ağ böylece genişler ve böcek yakalanır. Örümceklerin iç organlar iyi gelişmiştir. Ayrı eşeylidirler. Erkekler genellikle daha küçüktür. Dişiler döllenmeden sonra yumurtalarını ağ bezlerinden örülmüş bir kokon içine bırakırlar. Kokon ya bir ere bırakılır ya da dişi tarafından taşınır. Bir dişi 25–900 yumurtayı birden fazla sayıda kokon içine bırakabilir. Yavrular ilk gömleği atana kadar annelerinin opistosoması üzerinde taşınır, daha sonra serbset yaşar ve kendileri avlanırlar. Gelişimler 5–8 gömlekten sonra tamamlanır. Yaşam süreleri genellikle bir yıldır. Yalnız yaşarler. Gece avlanırlar. Yaşam tarzları: örümcekler karasal hayvanlardır. Yalnız birkaç cinsi suda yaşar. Birçok tür, özellikle genç evrelerinde, arka taşıdıkları örü iplikleri ya da ağlar sayesinde atmosferin üst katmanlarına ulaşır ve uzaklara gidebilirler. Örümcekler doğada en fazla sayıda bulunan hayvan gruplarından biridir. Örneğin 5000 m2’lik bir alandan 2.265.000 örümcek toplanmıştır. Beslenme: örümceklerin hepsi yırtıcıdır. Baslınca besinlerini böcekler oluşturur. Bazı tropik türler kurbağa, kertenkele, hatta kuşları yiyebilir. Kurtörümceği (Lycosidae), sıçrayan örümcekler (Salticidae) ve yengeç örümcekleri (Thomasidae) avlarını koşarak ya da sıçrayarak yakalarlar. Scytodes, keliser bezlerinden fışkırtılan salgılarla, avlarını toprak içinde yapıştırarak avlarlar. Bazıları (Mimetidae) yalnız diğer örümceklere, bazıları Oligochaeta (Erigone) türlerine özelleşmiştir. Bir kısmı (Argiope, Cyrtophora, Latrodectus) kendi erkeklerini de yerler. Canlı olarak yakalanan avlarını, keliserlerindeki bezlerden salınan zehirle öldürürler. Alt dudakta da proteolitik enzimler salan tükrük bezleri vardır. bu enzimlerin etkisiyle besin, önce apız dışında kimyasal olarak sindirildikten sonra emilir. Sözgelimi, örümcek yakaladığı bir sineği, pedipalplerinin gnathobasları yardımıyla ağzına iterek zaman zaman üzerine bir damla tükrük akıtır. Böylece sineğin yumuşak kısımları birkaç saat içinde çzöünerek sıvı hale gelir, kitin iskeleti içi boşalmış halde kalır. Örümcek, çözünmüş sıvıyı emici midesinin daralıp genişlemesiyle emer. Ağız açıklıkları çok dardır, en genişinde bile çapları birkaç mm2’dir. Diğerleri avlarını yakalamak için tuzak ağları kurar. Buraya düşen havyalar, özellikle böcekler, tellere takılıp kalırlar. Tuzak ağlarının şekilleri çok değişik ve genellikle sanat doludur. Bazıları, tuzaklarının yakınına, saklanmak için boru ya da huni şeklinde yuvalar da yaparlar. Çoğu, karanlık bastıktan sonra av aramaya çıkar. Tuzak ağları kurmayanların bir kısmı gündüz avlanır. Çiftleşme : Erkeklerin maksilla palpuslarının son eklemleri kalınlaşma ve çıukurlaşma yoluyla kaşık şeklini alarak çiftleşme organına dönüşmüştür. Bazı durumlarda ipliksel ve diğer ekleri de içerir. Erkek çiftleşmeden önce bu eki sperma ile doldurur ve ekin ucundaki iplik kısmını dişinin eşey deliğine sokar. Bazı dişiler erkekleriyle aynı ağda ya da yan ağda bulunur. Ayrı yaşayanlarda kuvvetli olan dişi, çiftleşmeden önce ya da sonra erkek için tehlikeli olduğundan, erkek uyanık olmak zorundadır. Ağ dokumayan küçük örümcekler çiftleşirken her an yaşamlarını kaybedebilirler. Bunların cinsel organları yoktur, spermlerini hafif şişkin olan ön bacakları ile dişiye aktarırlar. Latrodectus moctans türü örümceklere bu erkeğini yeme merakından dolayı “karadul” (black widow) adı verilmiştir. Bazen de, erkek isteyerek kendini dişiye verir. Avustralya kırmızı sırtlı erkek örümceği çiftleşme sırasında dişinin çenesi hizasına gelir. Dişi, erkeğin karnını yavaş yavaş çiğneyerek enzim salgılar. İkinci çiftleşmenin sonunda erkek yarı yarıya yenmiş olur ve dişi arta kalan erkeği ipekten ağına sararak yemeğinin kalanını da bitirir. “Bu can sana feda olsun!” demenin daha iyi bir yolu var mı acaba J. Genellikle tek yaşarlar. Diğer örümcekler ya da eklembacaklılarla birlikte yaşayanları da vardır. Bazıları gündüzlerini birlikte ortak bir ağ içinde geçirirler; ancak geceleri bu bireylerin hepsi ayrı ayrı kendi ağını örer. Ortak kokon örenler de vardır. mimikri sadece Myrmarachne cinsinin ürlerinde saptanmıştır. Bunlar karıncaları taklit ederler ce ancak üç çift bacaklarını kullanırlar. Mutillidae (bir hymenopter familyası) mimikrisi de tanımlanmıştır. Kuş örümcekleri 20 yıl kadar yaşayabilirse de yaşam süreleri 1 yıl kadardır. ÖRÜMCEKLER HAKKINDA İLGİNÇ NOTLAR Eşekarısı ÖRÜmceği (Argiope bruennichi) çiftleşmeden sonra, sperm taşıyan iki pedipalpinden birini dişi üreme sistemi içinde bırakarak burada bir tür tıpa oluşturur. Tıpa, rakiplerin spermlerini engellemenin ötesinde, dişinin daha sonraki çiftleşmelerinin süresini de önemli ölçüde kısaltıyor. Dişiler, genellikle uzun süre çiftleştikleri erkeklerin yavrularını dünyaya getirme eğilimnde olduklarından bu süre önemli. (Bilim Teknik, Nisan 2007) Avustralya’daki altın yuvarlak ağ örümceği (Nephila clouipes) ağ iplikçikleri kurşun geçirmez yeleklerde kullanılmaktadır. Örümcek ağı da, kurşun geçirmez yelek gibi, yüksek hızla çarpan nesneleri yırtılmadan frenler. İplikçikler hızla esner ve hareket enerjisini ısıya dönüştürür. Ağ sonra yavaşça kasılır. Böylece, ağa çarpan av, mancınıkla geri fırlatılmış gibi geri fırlamaz (Bilim Teknik, Mart 1996). Örümceğin en arkadaki bacaklarının uçlarında tarak şeklinde tırnaklar vardır. Bu tırnaklar, örümcek ağ yapmaya başladığında göreve başlar. Ağ örülürken, iplikler taranır. İplikler, iplik delikleri denen deliklerden çıkar. Genellikle altı iplik deliği vardır. Bu delikler ince kanallarla birbirine bağlıdır. Bu kanalrlardan, ipliği meydana getiren çok ince lifler geçer. Bu ince lifler bir araya gelipçelik kablolar gibi bükülerek adeta tel iplik durumuna gelirler. Bir iplik deliği çeşitli nitelikte iplik yapabilir. Örümcek ağının merkezinden dışarı giden iplikleri kuru ve sert;; spirali tamamlayan iplikleri ise yapışkan ve esnektir. Bu ağlara takılan sinekbütün çırpınışlara karşın kurtulamaz (Bilim Teknik, Mart 1996). Örümceklere eşeyler arasında renk farkı genellikle yoktur. Erkek bireyler sıklıkla daha koyudur. Bu fark bazı türlerde oldukça belirgindir. Erkek bireyler genellikle daha küçüktür. Araneus diadematus’un gövdesinin arka kısmında, yedi ipek türünü üretebilmek için yedi salgı bezi bulunur. 1) Yumuşak ipek : yumurtayla kozanın ya da avın sarılmasında kullanılır. Genç örümcekler bunu uçuş ağı olarak da kullanır. 2) Dalları vb şeyleri sarmak için kullanılan ipek. 3) Ağın ana yapısını sağlamak için daha az elastik olan ipek. 4) Örümceğin ağ yapısını kurarken yardımcı spiraller için kullandığı daha az elastik olan ipek. 5-6) Ağın yakalama işlevi için kullanlılan nemli kılıfı için, elastik, yapıştırıcı ipek. 7) Yumurta kozası için hızla çekilebilen ağ ipeği. Üç alttakıma ayrılırlar: Mesothelae, Orthognatha, Labidogantha. Bu alttakımlar birbirlerinden, keliserlerinin pozisyonu, opistosoma segmentasyonu, ağ bezlerinin konumuna göre ayırt edilirler. 1. Alttakım : Mesothelae (9 tür) İlkel örümcekleridr. Diğerlerinden farklı olarak abdomenlerinde segmentler bulunur. Ağ papilleri karnın ortasındadır. 4 ya da 3 (ayrıca bir çift de körelmiş) çifttir. Solunum organları 2 çift kitapsı akciğer ve 2 çift nefridyumdur. Kalplerinde 5 çift ostiyum vardır. Keliserleri öne doğru yönelmiştir. Düşey konumlanmış çiğneme plakaları (orthognathie) vardır. Güneydoğu asyada yaşarlar. 1. Fam. Listhidae : Lipistus desultor – Heptathela. 2. Alttakım : Orthogtanha (Mygalomorpha) (1500 tür) Birçok yerde Mygalomorpha ve Araneomorpha alttakınları, Opisthothelae adı altında yine alttakım olarak incelenir. Keliserler öne doğru uzanmıştır (yataydır). Düşey ya da birbirine dönük çiğneme plakaları vardır. Solunum organları iki çift kitapsı akciğerdir; trake yoktur; 2 çift koksal bez vardır. anüsün hemen önünde 2-6 ağ papili bulunur. Yaşam tarzları değişiktir. 1. Fam. Aviculariidae = Kuş örümcekleri : çoğu büyük vücutlu ve uzun tüylüdür. Tuzak ağları kurmazlar. Yuvaları ya toprak içnide kazılan derin borular ya içi ağ telleriyle döşenmiş ağaçlar ya da yerlere açılmış kovuklardır. Kurbağa, kertenkele, fare, kuşla beslenirler. Torpik ve subtropik bilgelerde yaşarlar. Bir kısmı Akdeniz ülkelerinde, Güney Avrupa’da da bulunur. 2. Fam. Citenizidae : toprakta kazdıkları ve içini ağ telleriyle döşedikleri borularda yaşarlar. Boruların ağzında, genellikle kendiliğinden düşerek kapanan bir kapak vardır. Yuvalarını sadece geceleri avlanmak için terk ederler. Tropik ve subropik bölgelerde yaşarlar. Güney Avrupa’da da bulunurlar. 3. Fam. Dipluridae : arka örümemeleri çok uzundur. Büyük örtü ağları yaparlar. Diplura. 4. Fam. Atypidae: Keliser çengelleri çok uzundur. 6 ağ papili vardır. taşların altında, duvar deliklerinde ya da yerde ağ telleriyel yapılmış tüp şeklindeki yuvalarda yaşarlar.
	Arthropoda » Chelicerata » Arachnida » Araneae » Mygalomorphae » Atypidea » Atypus » Atypus muralis (Bertkau, 1890)
Atypus muralis Polish Spider Diğer fotoğrafları için TIKLAYINIZ …
	9657	9514	9569	9570	9624
	3. Alttakım : Labidognatha Keliserler dikey ya da eğik bir konumda aşağı doğru uzanır. Pedipalplerin kaidesinde gnatobaslar vardır. Çiğneme plakaları birbirine dönüktür. Solunum organı olrak bir (nadiren iki çift) kitapsı akciğer bulunur; bazılarında hiç oluşmamıştır. Trake sistemi de gelişmiştir. 6 ağ papili, iki çift koksal bezi vardır. palplerin dişleri karmaşık yapılıdır. Sistematiği karışık ve tartışmalıdır. Örümceklerin çoğu bu gruptandır. I: KÜME : Cribellatae : Ön iç örümemeleri, bir örü plakası (cribellum) oluşturur. Son bacak çifti metatarsusu üzerinde, ağ yapımında kullanılan, özel bir kıl dizilimi (calamistrum) taşır. Av, cribellum iplikçikleriyle yakalanır. 1. Grup : Palaecribellatae : En ilkel grubudur. Anatomik olarak Orthognata’ya yakındır. Keliserler orthognathi (yatay konumlu) ile labidognathi (düşey konumlu) arasında bir konumlanma gösterir. İki çift kitapsı akciğeri vardır. Kalplerinde 4 çift ostium bulunur. Diğer örümceklerden farklı olarak avlarını keliserlerle ısırıp parçalarlar ve bu sırada sindirim enzimleri salgılayarak besini alırlar. 1. Fam. Hypochilidae : Solunum organları 2 çift kitapsı akciğerdir. Kribellum ve kalamistrumlar bulunur. Bacaklar uzun ve dikenlidir. İki sıra halinde dizilmiş 8 göz vardır. 2. Grup : Neocribellatae : Bir çift kitapsı akciğeri vardır. 1. Fam. Filistatidae : Mağaralarda yaşar ve mağaraların ağzına ağ örer. Flistata insidiatrix : Akdeniz’den Türkmenistan’a kadar yayılmıştır. En büyük flistatid türüdür, dişileri 14 mm, erkekleri 7 mm’dir. Pedipalpleri uzundur. Sekiz gözlüdür, beyaz renkli iki gözü kolayca görülür. Eski duvarlar ve kayalar arasında yaşar, huni şeklinde açıklığı olan tüneller oluşturur.
	Arthropoda » Chelicerata » Arachnida » Araneae » Araneamorphae » Flistatidae » Flistata » Flistata insidiatrix (Forskal, 1775)
Flistatidae Flistata insidiatrix ?
	0064	0066	0067	0068	0073
	0095
	2. Fam. Uluboridae : Haçlı örümcekler gibi yatay ağlar örer. Kribellum iplikçiği taşır. Hypototes. 3. Fam. Dinopidae : Dinopis, Menneus. 4. Fam. Amaurobiidae : iki sıra halinde dizilmiş 8 göz vardır. Bacaklar kalın ve genellikle dikenlidir. Kribellum ve kalamistrumları vardır. Amaurobius fenestralis : boyu 8-12 mm. Karanlık ormanlarda, taşların ve ağaç kabuklarının altında yaşar. Türkiye’de bulunur. II. KÜME : Ecribellatae : Ön örümemeleri bir örü plakası (cribellum) oluşturmaz. Sonuncu bacak çiftinin metatarsusunda ağ yapımına katılan kıl dizisi (calamistrum) yoktur. 1. Fam. Dysderidae : Keliserler kalındır. Göz sayısı ya 6 tanedir ya da hiç yoktur. Bacakların ilk 2 çifti öne, son 2 çifti ise arkaya yöneliktir. Prosoma, opistosomadan genellikle daha geniştir. Akdeniz ülkelerinde ve diğer sıcak bölgelerde yaşar. Dysdera : gözleri daire şeklindedir. Türkiye’de temsilcileri vardır. Segestria sonoculata : abdomen üzerinde 6 yuvarlak benek vardır. her ikisi de taş ve kabukların altında yaşar. Stalita taenaria : gözsüzdür. Krain Mağaralar’nda yaşar. Dysdera crocata : Dişileri 11-15 mm, erkekleri 9-10 mm’dir. Toraks ve bacaklar koyu kırmızı, abdomen sarımsı kahverengidir. Keliserleri görece çok iridir. Tüm dünyada yayılmıştır. Genellikle sıcak yerlerde ağaç kabuklarının altında bulunur. Evlerde de görülebilir. Gündüz kokon ağ içinde gizlenir, gece ağ kullanmadan avlanır. Kur sırasında saldırgandırlar ve keliserleriyle eşlerini yaralayabilirler. Ele alınırsa insanı ısırabilir. Bu ısırık can yakabilir ama zehiri önemli bir sağlık sorunu yaratmaz. Bazı olgularda lokal kaşıntı şeklinde reaksiyonlar ortaya çıkabilir.
	Arthropoda » Chelicerata » Arachnida » Araneae » Araneamorphae » Dysderidae » Dysdera » Dysdera crocata (Koch, 1838)
Dysdera crocata ? Tespihböceği avcısı Diğer fotoğrafları için TIKLAYINIZ …
	1098	1045	1086	1159	1093
	2. Fam. Scytodiae : Scytodes : Avlarını keliserlerinden fışkırtılan salgılarla hareketsiz hale getirir ve zenime bağlarlar. Evlerde bulunur. Türkiye’de de temsilcileri vardır. 3. Fam. Theridiidae = Küremsi örümcekler : Dünyada 1300 den fazla türü bilinmektedir. Vücutları küre şeklindedir. Bacakları incedir. Telleri düzensiz ve geniş aralıklı ağları kurar, kendileri de bu ağların üzerinde bulunurlar. Avlarının üzerine arka bacaklarıyla yapışkan salgılar içeren ağ da fırlatırlar. Bütün dünyaya yayılmışlardır.Çok zehirli türler bu familyadadır. Theridium lineatum : kısa bitkilerin üzerinde yaşar. Steatoda bipunctata : evlerde pencere kenarlarına ağ kurar. Latrodectus tredecumguttatus : kısa bitkilerin arasında kurduğu tuzak ağlarıyla böcekleri yakalar. Çok zehirlidir. Akdeniz ülkelerinde, Arabistan ve Türkistan’da yaşarlar. Türkiye’de temsilcileri bulunan bazı cinsler : Steatoda, Enoplognatha. 4. Fam. Linyphiidae : Bitkiler arasında yatay ağar örerler. Türkiye’de temsilcileri bulunan bazı cinsler : Linyphia, Erigone, Lepthyphantes, Oedothorax, Gnathorarium, Diplocephala, Meioneta. 5. Fam. Araneidae = Haçlı örümcekler = Bahçe örümcekleri : Dünyada 2500, Orta Avrupa’da 49 türü bilinmektedir. Yuvarlak ağlar örerler. Ağları 1 metre çapa kadar büyük olabilir. Cyrthophara, Cyclosa, Nephila, Gasteracantha, Dicrostichus. Türkiye’de temsilcileri bulunan diğer bazı cinsler : Argiope, Araneus, Gibbaranes, Larinioides, Cyclosa, Neoscana. Araneus diademata = Haçlı örümcek : abdomenin sırt tarafında haç şeklinde sıralanmış beyaz benekler bulunur. Evlerde ve bahçelerde yaşarlar. Üçüncü bacak çiftini ağ örmede kullanırlar, yürüme sırasında bu bacakları pek önem taşımaz. Birinin yaklaştığını anlayınca ağınız hızla sallamaya başlar. Türkiye’de yaşarlar. İnsanı kolay kolay ısırmazlar, ısırsalar bile bu sadece pek az bir acıya neden olur. Ağa takılan avlarını yemeden önce hızlı bir şekilde ağla paketlerler. Daha küçük erkekler eğer dikkat etmezlerse kolayca dişilerin avı haline gelebilirler. Neoscona adianta : Dişisi 9 mm (bacaklar hariç0, erkeği daha küçüktür. Zilla diodia : orman türüdür. Desen ve renkleri çok değişiklik göstermez. Erkeği abdomenin biraz daha küçük olması dışında dişisiyle aynıdır.
	Arthropoda » Chelicerata » Arachnida » Araneae » Araneamorphae » Araneidae » Araneus » Araneus diadematus (Clerk, 1757)
Araneus diadematus Haçlı örümcek Diğer fotoğrafları için TIKLAYINIZ …
	9234	9235	9309	9383	9326
	Arthropoda » Chelicerata » Arachnida » Araneae » Araneamorphae » Araneidae » Gibbaranea » Gibbaranea bituberculata (Walckenaer, 1802)
Gibbaranea bituberculata ? Diğer fotoğrafları için TIKLAYINIZ …
	1247	1285	1250	1274	1256
Araneidae
	7260	7272	7261	7263	7270
	Arthropoda » Chelicerata » Arachnida » Araneae » Araneamorphae » Araneidae » Zilla » Zilla diodia (Walckenaer, 1802)
Zilla diodia ?
	4325	4320
	Arthropoda » Chelicerata » Arachnida » Araneae » Araneamorphae » Araneidae » Agalenatea » Agalenatea redii (Scopoli, 1763)
Agalenatea redii ?
	3702	3703
	Arthropoda » Chelicerata » Arachnida » Araneae » Araneamorphae » Araneidae » Neoscana » Neoscana adianta (Walckenaer, 1802)
Neoscana adianta
	6680	6684	6747	6704	6695
	6. Fam. Tetragnathidae : yuvarlak ağlar örerler. Çok uzun yapılıdrlar. Tetragnatha, Pcghygnatha. Türkiye’de temsilcileri vardır. 7. Fam. Agelenidae = Hunili örümcekler : bacakların uçlarında dişli üç çengel bulunur. Tızak ağları sık ve ince dokunmuş yatay örtüler halindedir. Bunun ortasında ya da yanında bulunan bir huniden iki ucu açık bir oturma borusuna geçilir. Tüm dümyada bulunurlar. Agelena labyrinthica : ağını yerde, otlar ve diğer bitkiler arasında kurar. Tegenaria domestica = Köşe örümceği : evlerde, karanlık ormanlarda ve taşlar arasında bulunurlar. Coeletes. Desidioppsis racovitazi : Akdeniz’de yaşar.
Agelena spp A. gracilens Huni örümceği
	3576c	3576	3577	3578	3579
Agelena spp A. labyrinthica Huni örümceği
	7074	7147	7151	7157	7163
Agelena spp A. labyrinthica Huni örümceği
	7169	7167	7156	7152	7159
	8. Fam. Desidae : Desis : Resiflerde yaşarlar. 9. Fam. Argyronetidae = Su örümcekleri. Argyroneta aquaticus = Su örümceği : su tabakasının altında yaşarlar. Su içinde hava kürecikleri oluştururlar. Örümcekler arasında su yaşamına tümüyle uyum yapmış tek türdür. Vücut devamlı olarak bir hava tabakasıyla örtülüdür. Bu nedenle gümüş gibi parlarlar. Su bitkiler arasında çan şeklinde, ağzı aşağı yönelik ve hava geçirmeyen bir yuva kurarlar. Yuvanın içini, su yüzeyinden alarak tüyleri arasında taşıdığı havayla doldururlar. Solunum, beslenme, deri değiştirme, çiftleşme ve yumurtlama gibi tüm yaşamsal olaylar havayla dolu bu yuvanın içinde gerçekleşir. Böcek larvaları ve su iztotoplarıyla beslenirler. Küçük su topluluklarında yaşarlar. 10. Fam. Pisauridae = Avcı örümcekler : yumurta kokonları keliserler arasında taşınır. Dolomedes : su kenarındaki bitkiler arasında yaşarlar. Boyu 2 cm kadardır. Türkiye’de bulunur. Pisuara mirabilis : erkeği dişisine çiftleşme sırasında, ağa sarılmış sinek hediye eder. Dişisi, beyaz renkli büyük yumurta kokonunu birlikte taşır. Türkiye’de yaşar. 11. Fam. Lycosidae = Kurt örümcekleri : Dünyada 1500, Orta Avrupa’da 66 türü bilinmektedir.Gövdeleri uzun oval şekillidir. Sefalotoraks belirgin olarak kubbelidir. Üç sıra halinde dizilmiş 8 gözü vardır. Ağ örmezler. Avlarını koşarak yakalarlar. Gündüzleri taşlar içerisine ağ telleriyle döşedikleri sığınaklarda saklanırlar. Toprakta dikine silindirik yuvalar açarak gündüzleri burada saklanırlar. Dişileri genellikle yumurta keselerinin üzerinde oturur ya da onları abdomenlerinde (örümemelerinin üzerinde) taşırlar. Yavrular yumurtadan çıktıktan sonra bir süre daha ana tarafından korunurlar. Hogna (Trochosa) : yuvaları yüksek şeklindedir. Hogna tarentula : toprak altındaki kovuklarda yaşarlar. Çok zehirli olduğuna inanılır. Lycosa saccata : nemli çayırlarda yaşarlar. Lycosa entzi : Akdenis’de yaşar. Türkiye’de temsilcisi bulunan birkaç cins : Paradosa, Xerolycosa, Pirata, Alopecosa, Geolycosa, Trochosa, Arctosa.
Lycosidae ?
	6882	6883	6886	6889	6890
	12. Fam. Drassodidae : gündüzleri kapalı oturma keseleri içinde geçirirler. Gece avlanırlar. Drassodes, Zelotes. 13. Fam. Clubionidae = Torbalı örümcekler : keliserler kalındır. Ayaklarının ucunda iki çengel bulunur. Ağ papillerinin ikisi alttan birbirine bağlanmıştır. Gündüzleri tamamen kapattıkları torba şeklindeki ağ yuvalarında kalırlar, akşamları torbayı delerek avlanmaya çıkarlar. Micrommata : çok hızlı koşabilirler. Clubiona holosericea : göl ve nehir kenarlarındaki su bitkileri üzerinde yaşarlar. Türkiye’de bulunur. Agroeca brunnea . çan şeklindeki yuvasını küçük bir sapla bitkilere iliştirir. Myrmicium : karıncaya benzerler. Güney Amerika’da yaşarlar. Cheiracanthium (ısırdığı zaman mide bulantısı ve bilinç yitirilmesi meydana getirir); Türkiye’de temsilcisi vardır.
Fam. Miturgidae Cheiracanthium spp Diğer fotoğrafları için TIKLAYINIZ …
	2675	2682	2674	2663	2670
	14. Fam. Thomisidae = Yengeç örümcekleri : yürüme bacaklarının ilk iki çifti diğerlerinden daha uzundur. Ağları ayrı ayrı uzanan teller halindedir. Yaprakların altlarında ve çiçeklerin içinde böcek avlarlar. Yengeçler gibi yana ve geriye doğru da yürüyebilirler. Dünyada 1600, Orta Avrupa’da 40 türü bilinmektedir. Thomisus : kısa bitkiler ve çiçekler üzerinde yaşarlar. Misumena, Misumenops. Türkiye’de temsilcileri olan diğer bazı cinsler : Xysticus, Oxyptila, Thomisus.
Yengeç örümcekleri Crab Spiders Diğer fotoğrafları için TIKLAYINIZ …
	8249	9184	1531	2896d	3682
	15. Fam. Salticidae (Attidae) = Sıçrayıcı örümcekler : 2-12 mm boyunda, genellikle güzel renkli örümceklerdir. Türlerini ayırt etmek zordur. Dünyada 300’den fazla, Orta Avrupa’da 70 kadar türü bilinir. Sefalotoraksın ön kenarı geniş ve küttür. Gözler üç sıra halinde dizilmiştir ve büyük mercekleri vardır. bacaklar oldukça kısa ve kalındır. Sıçrayabilirler. Vücut içi basıncını birden dört arka bacağına göndererek sıçrarlar. Santimetrelece uzaktan sıçrayarak avlarının üstüne atlar, güçlü ön dişleriyle kavrar ve kurbanlarının vücuduna zehir akıtmaya başlarlar. Sıçrarken arkalarından saldıkları ipek, hedefin tutturulamaması halinde örümceğin düşmesinin engeller. Tuzak ağları kurmazlar. Avlarının üzerine atlayarak onları avlarlar. Saklanmak ve yumurta keselerini korumak için torba şeklinde ince yuvalar yaparlar. Gündüzcüldürler. Bazılarının üzeri kürke benzer tüylerle kaplıdır. Salticus scenicus : duvarlar üzerinde, evlerde, taşlar altında yaşarlar. Myrmarachne formicaria : yerde, taşlar arasında yaşarlar. Karıncaları taklit ederler. Sitticus terebratus : genellikle güneşli yerlerde bulunurlar. Attus. Türkiye’de temsilcisi bulunan bazı cinsler : Heliophanus, Europhrys, Sitticus, Phlegra, Marpissa, Salticus, Pellenes, Aelurillus, Philaeus, Neon, Ballus.
Sıçrayan örümcekler Jumping Spiders Diğer fotoğrafları için TIKLAYINIZ …
	0902	0914	1319	0895c	6582c
	16. Fam. Eresidae : sefalotoraksın ön kısmı çok geniştir. Bacaklar genellikle kısadır. Gözler üç sıra halinde dizilir. Kribellum ve kalamistrumlar vardır. Eresus niger : yerde kazdığı 5-15 cm derinliğindeki borularda yaşar. Türkiye’de bulunur. Stegodyphus lineatus : Akdeniz ülkeleri ve Kuzey Afrika’da yaşarlar.
	Arthropoda » Chelicerata » Arachnida » Araneida » Labidoghnata » Cribellathae » Erasidae
	8813	8815	8816	8814	8818
	Arthropoda » Chelicerata » Arachnida » Araneida » Labidoghnata » Cribellathae » Erasidae » Eresus » Eresus cinnaberinus – syn. Eresus niger
Eresus niger - Uğurböceği örümceği - Ladybird Spider Diğer fotoğrafları için TIKLAYINIZ …
	6513	6444	6496	6503	6473
	17. Fam. Caponiidae : solunum organları 2 çift boru trakedir. Afrika ve Amerika’nın tropik ve subtropik kısımlarında yaşarlar. Caponia natalensis : Afrika’da yaşar. 18. Fam. Pholcidae : keliserler zayıftır. Bacaklar çok ince ve uzundur. Göz sayısı 8, nadiren 6’dır. Pholcus opilionoides : uzunluğu 5 mm’dir. Evlerde bulunur. Avrupa’da yaşar. Pholcus phalangioides : Türkiye’de saptanmıştır. 19. Fam. Gnaphosidae : Türkiye’de bulunan cinsleri : Drassodes, Haplodrassus, Gnaphosa, Zelotes, Micaria. 20. Fam. Philodromidae : Türkiyede temsilcileri bulunan cinsleri : Philodromus, Tibellus, Thanatus.
Philodromidae ?
	2379	2379c	2380	2382	2382c
	2383	2384	2384c	2385	2386
	2387	2389	2390	2390c	2391
Philodromidae ? Philodromus ?
	6872
	21. Fam. Metidae : Türkiye’de bulunan cinsleri : Metallina, Meta. 22. Fam. Zodaridae : Türkiye’de bulunan cinsi : Zodarion. 23. Fam. Dictynidae : Türkiye’de bulunan cinsi : Dictyna. 24. Fam. Oxyopidae : Türkiye’de bulunan cinsi : Oxyopes.
Oxyopes lineatus ? Vaşak Örümceği
	3975	3973
Oxyopes ?
	5926	5923	5924	5925	5927
	25. Fam. Liocranidae : Türkiye’de bulunan cinsleri : Agroeca, Phrurolithus.

TANIMSIZLAR !!!

	0004	0035	3943
Yengeç s.globosum ?
	1125x	1248x
	3113
	3528
	1896	1930	1934	1991
	2402	2402c	2414	2424	2401
	2403	2405	2406	2407	2408
	2409	2410	2411	2413	2415
	2416	2418	2419	2420	2421
	2422	2423	2425	2426	2427
	2428	2430	2431	2432	2433
	2434	2435	2437	2438	2439
yengeç
	2812	1739	2836	.
	2792	2793	2794	2797	2798
?
	1322	1323	1324	1325	1326
?
	1327	1328	1329
Yengeç örümceği ? Synaema spp?
	1083x	1084x	1086x	1087x	1088
?
	7845	7861	7863
?
	8148	8154	8165	8168	8166
?
	8193	8190	8185	8183	8180
?
	9201
?
	8128	8129	8139	8126	8123
?
	3903
?
	3957
?
	3595	3596	3592	3593	3598
?
	3699
?
	7332	7332c	7327	7328	7331
??
	6881	6914	6915	7180	7174
?
	6892	6893	6894	6895	6897
???
	6534	6542	6543	6548	6549
???
	6909	6909c
???
	3890	3890c
???
	9664	9670	9665	9667	9671
???
	9672	9673	9675	9677	9678
???
	9679	9680	9681	9682	9683
	2126
???
	7297
???
	7429	7434
Yengeç ?
	0504
?
	0818	0819	0822	0822c	0824
?
	0826
Lycosidae ?
	0923	0924
?
	0994	0997	0999	1005	1010
	1016	1019	1022
Salticidae ?
	1397	1399	1401
?
	1583
Lycosidae ?
	4842
?
	1824	1832	1844	1850	1857
	1858	1864	1877	1883	1883c
	1887	1887c	1895	1901	1902
	1904	1911
?
	1915	1919	1923	1924
?
	1979	1980	1981	1982	1983
	1984	1985	1986	1986c	1987
	1987c	1988
	1989	1990	1991	.
	1992	1993	1994	1995	1997
Lycosidae ?
	2019	2019c	2020	2022	.
??
	4743	4742	.
Argiope lobata ?
	6242	6243	6245	6247	6249
Argiope lobata ?
	6250	6252	6255	6257	6268
Oxyopes Kurt örümceği ?
	4874	4876	4880	4881	4882
	4883	4884	4887	4888	4889
ÖMER FURTUN’un arşivinden …
	_omerfurtun_001	_omerfurtun_002	_omerfurtun_003	.
	Ordo: SCORPIONES – AKREPLER Genel özellikleri : Pedipalpler, beslenme sırasında avını tutmaya yarayacak şekilde ucu makalı olrak sonlanır. Cephalotorax üzerinde 4-8 göz vardır. Erkeklerde hemipenis vardır. Pedipalp dışında kalan 4 çift bacak yürüme bacaklarıdır.
Mesobuthus gibbosus anatolicus
	2298	2300	2301	2302	2303
Mesobuthus gibbosus anatolicus
	2303c	2303d	..
	KENELER
Köpek kenesi
	1386	1393	1394	1395
???
	6445
	Arthropoda » Chelicerata » ... » ... » … » … » … » … » …
Akar ?
	3936
Akar ?
	6973	6976	6983	6998	7001
	6975	6978	6979	6982	6984
	6992	6994	6997	7003
Erythraeidae » Balaustium sp ? Kırmızı Örümcek Akarı (Red Spider Mite) ? Kırmızı Kadife Akarı (Red Velvet Mite) ?
	5931	5884

Kaynaklar

1. Demirsoy Ali, Yaşamın Temel Kuralları – Omurgasızlar/Böcekler Dışında – Cilt II / Kısım I, 9. Baskı, Meteksan Yayınları, Ankara 2006.

2. www.wikipedia.org

3. www.species.wikimedia.org

4. Koçak AÖ. Omurgasız hayvanlar sistematiği.

5. Bayram A, et all. Venomous spiders of Turkey. J Appl Bio Sci 2007; 1(3) : 33-6.

6. Bilim ve Teknik Dergisi

TR ÖRÜMCEK LİSTESİ
Fam. Ctenizidae Thorell, 1887	Cyrtocarenum cunicularium (Olivier, 1811)
Fam. Nemesiidae Simon, 1892	Brachythele varrialei (Dalmas, 1920) Raveniola micropa (Ausserer, 1871)
Fam. Theraphosidae Thorell, 1870	Chaetopelma olivaceum (C. L. Koch 1841) Chaetopelma concolor (Simon 1873)
Fam. Filistatidae Ausserer, 1867	Filistata insidiatrix (Forskål, 1775)
Fam. Sicariidae Keyserling, 1880	Loxosceles rufescens (Dufour, 1820)
Fam. Scytodidae Blackwall, 1864	Scytodes thoracica (Latreille, 1802)
Fam. Leptonetidae Simon, 1890	Cataleptoneta aesculapii (Brignoli, 1968) Cataleptoneta sbordonii (Brignoli, 1968) Leptonetela deltshevi (Brignoli, 1979)
Fam. Pholcidae C. L. Koch, 1851	Artema atlanta Walckenaer, 1837 Holocnemus pluchei (Scopoli, 1763) Hoplopholcus asiaeminoris Brignoli, 1978 Hoplopholcus cecconii Kulczyński, 1908 Hoplopholcus figulus Brignoli, 1971 Hoplopholcus forskali (Thorell, 1871) Hoplopholcus labyrinthi (Kulczyński, 1903) Hoplopholcus longipes (Spassky, 1934) Hoplopholcus minotaurinus Senglet, 1971 Hoplopholcus minous Senglet, 1971 Hoplopholcus patrizii (Roewer, 1962) Pholcus opilionoides (Schrank, 1781) Pholcus phalangioides (Fuesslin, 1775) Pholcus spasskyi Brignoli, 1978 Pholcus turcicus Wunderlich, 1980 Psilochorus simoni (Berland, 1911) Spermophora senoculata (Dugès, 1836)
Fam. Segestriidae Simon, 1893	Ariadna insidiatrix Audouin, 1826 Segestria bavarica C.L.Koch, 1843 Segestria florentina (Rossi, 1790)
Fam. Dysderidae C. L. Koch, 1837	Dasumia mariandyna Brignoli, 1979 Dysdera anatoliae Deeleman-Reinhold, 1988 Dysdera argaeica Nosek, 1905 Dysdera asiatica Nosek, 1905 Dysdera crocata C.L.Koch, 1838 Dysdera enguriensis Deeleman-Reinhold, 1988 Dysdera erythrina (Walckenaer, 1802) Dysdera gruberi Deeleman-Reinhold, 1988 Dysdera hamulata Kulczyński, 1897 Dysdera hattusas Deeleman-Reinhold, 1988 Dysdera kollari Doblika, 1853 Dysdera lata Wider, 1834 Dysdera longimandibularis Nosek, 1905 Dysdera longirostris Doblika, 1853 Dysdera mixta Deeleman-Reinhold, 1988 Dysdera ninnii Canestrini, 1868 Dysdera rubus Deeleman-Reinhold, 1988 Dysdera sultani Deeleman-Reinhold, 1988 Dysdera taurica Charitonov, 1956 Dysdera westringi O.P.-Cambridge, 1872 Dysdera yozgat Deeleman-Reinhold, 1988 Dysderocrates regina Deeleman-Reinhold, 1988 Harpactea agnolettii Brignoli, 1978 Harpactea babori (Nosek, 1905) Harpactea colchidis Brignoli, 1978 Harpactea diraoi Brignoli, 1978 Harpactea dobati Alicata, 1974 Harpactea galatica Brignoli, 1978 Harpactea isaurica Brignoli, 1978 Harpactea korgei Brignoli, 1979 Harpactea lazonum Brignoli, 1978 Harpactea lyciae Brignoli, 1978 Harpactea medeae Brignoli, 1978 Harpactea mithridatis Brignoli, 1979 Harpactea osellai Brignoli, 1978 Harpactea pisidica Brignoli, 1978 Harpactea sanctaeinsulae Brignoli, 1978 Harpactea sbordonii Brignoli, 1978 Harpactea sturanyi (Nosek, 1905) Harpactea vignai Brignoli, 1978 Harpactocrates troglophilus Brignoli, 1978 Hygrocrates lycaoniae (Brignoli, 1978)
Fam. Palpimanidae Thorell, 1870	Palpimanus gibbulus Dufour, 1820 Palpimanus uncatus Kulczyński, 1909
Fam. Mimetidae Simon, 1881	Ero aphana (Walckenaer, 1802) Mimetus laevigatus (Keyserling, 1863)
Fam. Eresidae C. L. Koch, 1851	Eresus cinnaberinus (Olivier, 1789) Eresus sandaliatus (Martini & Goeze, 1778) Eresus walckenaeri Brullé, 1832 Stegodyphus lineatus (Latreille, 1817)
Fam. Oecobiidae Blackwall, 1862	Oecobius cellariorum (Dugès, 1836) Oecobius maculatus Simon, 1870 Uroctea durandi (Latreille, 1809)
Fam. Uloboridae Thorell, 1869	Hyptiotes paradoxus (C.L.Koch, 1834) Uloborus plumipes Lucas, 1846 Uloborus walckenaerius Latreille, 1806
Fam. Nesticidae Simon, 1894	Carpathonesticus borutzkyi Reimoser, 1930 Nesticus cellulanus (Clerck, 1757)
Fam. Theridiidae Sundevall, 1833	Achaearanea lunata (Clerck, 1757) Achaearanea riparia (Blackwall, 1834) Achaearanea simulans (Thorell, 1875) Crustulina scabripes Simon, 1881 Crustulina sticta (O. P.-Cambridge, 1861) Dipoena braccata (C. L. Koch, 1841) Dipoena coracina (C.L.Koch, 1837) Dipoena erythropus (Simon, 1881) Dipoena melanogaster (C. L. Koch, 1837) Enoplognatha afrodite Hippa & Oksala, 1983 Enoplognatha gemina Bosmans & Van Keer, 1999 Enoplognatha latimana Hippa & Oksala, 1982 Enoplognatha macrochelis Levy & Amitai, 1981 Enoplognatha mandibularis (Lucas, 1846) Enoplognatha mediterranea Levy & Amitai, 1981 Enoplognatha mordax (Thorell, 1875) Enoplognatha ovata (Clerck, 1757) Enoplognatha parathoracica Levy & Amitai, 1981 Enoplognatha quadripunctata Simon, 1884 Enoplognatha thoracica (Hahn, 1833) Episinus angulatus (Blackwall, 1836) Episinus truncatus Latreille, 1809 Euryopis flavomaculata (C.L.Koch, 1836) Euryopis orsovensis Kulczyński, 1894 Euryopis quinqueguttata Thorell, 1875 Kochiura aulica (C.L.Koch, 1838) Lasaeola tristis (Hahn, 1833) Latrodectus geometricus C. L. Koch, 1841 Latrodectus pallidus O.P.-Cambridge, 1872 Latrodectus tredecimguttatus (Rossi, 1790) Neottiura bimaculata (Linnaeus, 1767) Parasteatoda tepidariorum (C. L. Koch, 1841) Robertus arunduneti (O. P.-Cambridge, 1871) Simitidion simile (C.L. Koch, 1836) Steatoda albomaculata (De Geer, 1778) Steatoda bipunctata (Linnaeus, 1758) Steatoda castanea (Clerck, 1757) Steatoda dahli (Nosek, 1905) Steatoda grossa (C.L.Koch, 1838) Steatoda nobilis (Thorell, 1875) Steatoda paykulliana (Walckenaer, 1805) Steatoda phalerata (Panzer, 1801) Steatoda triangulosa (Walckenaer, 1802) Theridion adrianopoli Drensky, 1915 Theridion betteni Wiehle, 1960 Theridion blackwalli O.P.-Cambridge, 1871 Theridion impressum L.Koch, 1881 Theridion melanurum Hahn, 1831 Theridion mystaceum L. Koch, 1870 Theridion nigrovariegatum Simon, 1873 Theridion sisyphium (Clerck, 1757) Theridion varians Hahn, 1833
Fam. Theridiosomatidae Simon, 1881	Theridiosoma gemmosum (L.Koch, 1877)
Fam. Anapidae Simon, 1895	Zangherella apuliae (Caporiacco, 1949)
Fam. Linyphiidae Blackwall, 1859	Agyneta innotabilis (O.Pickard-Cambridge, 1863) Agyneta rurestris (C.L.Koch, 1836) Bathyphantes gracilis (Blackwall, 1841) Centromerus turcicus Wunderlich, 1995 Centromerus unicolor Roewer, 1959 Dicymbium nigrum (Blackwall, 1834) Diplocephalus cristatus (Blackwall, 1833) Diplocephalus latifrons (O.P.-Cambridge, 1863) Diplocephalus turcicus Brignoli, 1972 Erigone atra Blackwall, 1833 Erigone dentipalpis (Wider, 1834) Erigonoplus ayyildizi Tanasevitch, Topçu & Demir, 2004 Frontinellina frutetorum (C.L.Koch, 1834) Gnathonarium dentatum (Wider, 1834) Gonatium cappadocium Millidge, 1981 Gongylidiellum murcidum Simon, 1884 Gongylidiellum orduense Wunderlich, 1995 Gongylidium rufipes (Linnaeus, 1758) Hilaira herniosa (Thorell, 1875) Ipa spasskyi (Tanasevitch, 1986) Ipa terrenus (L.Koch, 1879) Lepthyphantes leprosus (Ohlert, 1865) Lessertia dentichelis (Simon, 1884) Linyphia hortensis Sundevall, 1830 Linyphia tenuipalpis Simon, 1884 Linyphia triangularis (Clerck, 1757) Mansuphantes korgei (Saaristo & Tanasevitch, 1996) Megalepthyphantes collinus (L.Koch, 1872) Megalepthyphantes turkeyensis Tanasevitch, Kunt & Seyyar, 2004 Meioneta innotabilis (O.P.-Cambridge, 1863) Meioneta rurestris (C.L.Koch, 1836) Microlinyphia pusilla (Sundevall, 1830) Microneta viaria (Blackwall, 1841) Midia midas (Simon, 1884) Mughiphantes cornutus (Schenkel, 1927) Mughiphantes triglavensis (Miller & Polenec, 1975) Neriene furtiva (O.P.-Cambridge, 1871) Obscuriphantes obscurus (Blackwall, 1841) Oedothorax apicatus (Blackwall, 1850) Oedothorax fuscus (Blackwall, 1834) Oedothorax gibbosus (Blackwall, 1841) Oedothorax retusus (Westring, 1851) Ostearius melanopygius (O.P.-Cambridge, 1879) Palliduphantes bayrami Demir, Topçu, Seyyar, 2008 Palliduphantes byzantinus (Fage, 1931) Pelecopsis parallela (Wider, 1834) Prinerigone vagans (Audouin, 1825) Sintula cristatus Wunderlich, 1995 Stemonyphantes abantensis Wunderlich, 1978 Stemonyphantes montanus Wunderlich, 1978 Tallusia bicristata Lehtinen & Saaristo, 1972 Tapinocyba korgei Wunderlich, 1995 Tapinopa gerede Saaristo, 1997 Taranucnus setosus (O.P.-Cambridge, 1863) Tenuiphantes tenebricola (Wider, 1834) Tenuiphantes tenuis (Blackwall, 1852) Tenuiphantes wunderlichi (Saaristo & Tanasevitch, 1996) Tenuiphantes zimmermanni (Bertkau, 1890) Trematocephalus cristatus (Wider, 1834) Trichopterna cito (O.P.-Cambridge, 1872) Troglohyphantes gladius Wunderlich, 1995 Troglohyphantes pisidicus Brignoli, 1971 Walckenaeria abantensis Wunderlich, 1995 Walckenaeria atrotibialis (O.P.-Cambridge, 1878)
Fam. Tetragnathidae Menge, 1866	Meta bourneti Simon, 1922 Meta menardi (Latreille, 1804) Metellina merianae (Scopoli, 1763) Metellina orientalis (Spassky, 1932) Metellina segmentata (Clerck, 1757) Pachygnatha degeeri Sundevall, 1830 Pachygnatha listeri Sundevall, 1830 Tetragnatha extensa (Linnaeus, 1758) Tetragnatha montana Simon, 1874 Tetragnatha obtusa C.L.Koch, 1837 Tetragnatha striata L.Koch, 1862
Fam. Araneidae Simon, 1895	Aculepeira armida (Savigny, 1825) Aculepeira ceropegia (Walckenaer, 1802) Aculepeira talishia (Zawadsky, 1902) Agalenatea redii (Scopoli, 1763) Araneus alsine (Walckenaer, 1802) Araneus angulatus Clerck, 1757 Araneus circe (Savigny, 1826) Araneus diadematus Clerck, 1757 Araneus ishisawai Kishida, 1920 Araneus marmoreus Clerck, 1757 Araneus quadratus (Clerck, 1757) Araneus stella (Karsch, 1879) Araneus sturmi (Hahn, 1831) Araniella alpica (L. Koch, 1869) Araniella cucurbitina (Clerck, 1757) Araniella inconspicua (Simon, 1874) Argiope bruennichi (Scopoli, 1772) Argiope lobata (Pallas, 1772) Cyclosa conica (Pallas, 1772) Gibbaranea bituberculata (Walckenaer, 1802) Gibbaranea gibbosa (Walckenaer, 1802) Gibbaranea ullrichi (Hahn, 1835) Glyptogona sextuberculata (Keyserling, 1863) Hypsosinga albovittata (Westring, 1851) Hypsosinga pygmaea (Sundevall, 1831) Hypsosinga pygmaea nigriceps (Kulczyński, 1903) Hypsosinga sanguinea (C.L.Koch, 1844) Larinioides cornutus (Clerck, 1757) Larinioides ixobolus (Thorell, 1873) Larinioides patagiatus (Clerck, 1757) Larinioides sclopetarius (Clerck, 1757) Larinioides suspicax (O.P.-Cambridge, 1876) Mangora acalypha (Walckenaer, 1802) Neoscana adianta (Walckenaer, 1802) Neoscana subfusca (C.L.Koch, 1837) Nuctenea umbratica (Clerck, 1757) Parazygiella montana (C. L. Koch, 1834) Singa hamata (Clerck, 1757) Singa nitidula C. L. Koch, 1844 Singa lucina (Savigny, 1825) Zilla diodia (Walckenaer, 1802) Zygiella x-notata (Clerck, 1757)
Fam. Lycosidae Sundevall, 1833	Allocosa cambridgei (Simon, 1876) Alopecosa accentuata (Latreille, 1817) Alopecosa aculeata (Clerck, 1757) Alopecosa albofasciata (Brullé, 1832) Alopecosa cuneata (Clerck, 1757) Alopecosa cursor (Hahn, 1831) Alopecosa etrusca Lugetti, Tongiorgi, 1969 Alopecosa fabrilis (Clerck, 1757) Alopecosa pentheri (Nosek, 1905) Alopecosa pulverulenta (Clerck, 1757) Alopecosa schmidti (Hahn, 1835) Alopecosa solitaria (Herman, 1879) Alopecosa taeniopus (Kulczyński, 1895) Alopecosa trabalis (Clerck, 1757) Arctosa cinerea (Fabricius, 1777) Arctosa fulvolineata (Lucas, 1846) Arctosa leopardus (Sundevall, 1833) Arctosa lutetiana (Simon, 1876) Arctosa perita (Latreille, 1799) Arctosa personata (L.Koch, 1872) Arctosa simoni Guy, 1966 Arctosa stigmosa (Thorell, 1875) Arctosa variana C.L.Koch, 1847 Aulonia albimana (Walckenaer, 1805) Aulonia kratochvili Dunin, Buchar & Absolon, 1986 Geolycosa vultuosa (C.L.Koch, 1838) Hogna graeca (Roewer, 1951) Hogna radiata (Latreille, 1817) Lycosa narbonensis Walckenaer, 1806 Lycosa piochardi Simon, 1876 Lycosa praegrandis C.L.Koch, 1836 Lycosa singoriensis (Laxmann, 1770) Lycosa tarantula (Linnaeus, 1758) Ocyale neatalanta Alderweireldt, 1996 Pardosa agrestis purbeckensis O.P.-Cambridge, 1895 Pardosa agricola (Thorell, 1856) Pardosa albatula (Roewer, 1951) Pardosa amentata (Clerck, 1757) Pardosa atomaria (C.L.Koch, 1847) Pardosa bifasciata (C.L.Koch, 1834) Pardosa cincta (Kulczyński, 1887) Pardosa consimilis Nosek, 1905 Pardosa hortensis (Thorell, 1872) Pardosa ilgunensis Nosek, 1905 Pardosa incerta Nosek, 1905 Pardosa lugubris (Walckenaer, 1802) Pardosa monticola (Clerck, 1757) Pardosa morosa (L.Koch, 1870) Pardosa nebulosa (Thorell, 1872) Pardosa nigra (C.L.Koch, 1834) Pardosa nigriceps (Thorell, 1856) Pardosa paludicola (Clerck, 1757) Pardosa palustris (Linnaeus, 1758) Pardosa prativaga (L.Koch, 1870) Pardosa proxima (C.L.Koch, 1847) Pardosa pullata (Clerck, 1757) Pardosa riparia (C.L.Koch, 1833) Pardosa schenkeli Lessert, 1904 Pardosa tatarica (Thorell, 1875) Pardosa trailli (O.P.-Cambridge, 1873) Pardosa wagleri (Hahn, 1822) Pirata hygrophilus Thorell, 1872 Pirata latitans (Blackwall, 1841) Pirata piraticus (Clerck, 1757) Trochosa hispanica Simon, 1870 Trochosa robusta (Simon, 1876) Trochosa ruricola (De Geer, 1778) Trochosa terricola Thorell, 1856 Xerolycosa miniata (C.L.Koch, 1834) Xerolycosa nemoralis (Westring, 1861)
Fam. Pisauridae Simon, 1890	Pisaura mirabilis (Clerck, 1757)
Fam. Oxyopidae Thorell, 1870	Oxyopes globifer Simon, 1876 Oxyopes heterophthalmus (Latreille, 1804) Oxyopes lineatus Latreille, 1806 Oxyopes nigripalpis Kulczyński, 1891 Oxyopes pigmentatus Simon, 1890 Oxyopes ramosus (Martini & Goeze, 1778)
Fam. Zoropsidae Bertkau, 1882	Zoropsis beccarii Caporiacco, 1935 Zoropsis lutea (Thorell, 1875)
Fam. Agelenidae C. L. Koch, 1837	Agelena labyrinthica (Clerck, 1757) Agelena orientalis C.L.Koch, 1837 Agelescape affinis (Kulczyński, 1911) Agelescape gideoni Levy, 1996 Agelescape livida (Simon, 1875) Allagelena gracilens C.L.Koch, 1841 Lycosoides coarctata (Dufour, 1831) Lycosoides flavomaculata Lucas, 1846 Maimuna cariae Brignoli, 1978 Maimuna vestita (C.L.Koch, 1841) Malthonica anhela (Brignoli, 1972) Malthonica argaeica (Nosek, 1905) Malthonica ferruginea (Panzer, 1804) Malthonica lyncea (Brignoli, 1978) Malthonica maronita (Simon, 1873) Malthonica nemorosa (Simon, 1916) Malthonica pagana (C. L. Koch, 1840) Tegenaria agnolettii Brignoli, 1978 Tegenaria agrestis (Walckenaer, 1802) Tegenaria atrica C.L.Koch, 1843 Tegenaria averni Brignoli, 1978 Tegenaria bithyniae Brignoli, 1978 Tegenaria comnena Brignoli, 1978 Tegenaria cottarellii Brignoli, 1978 Tegenaria domestica (Clerck, 1757) Tegenaria elysii Brignoli, 1978 Tegenaria faniapollinis Brignoli, 1978 Tegenaria forestieroi Brignoli, 1978 Tegenaria hamid Brignoli, 1978 Tegenaria karaman Brignoli, 1978 Tegenaria longimana Simon, 1898 Tegenaria mamikonian Brignoli, 1978 Tegenaria melbae Brignoli, 1972 Tegenaria parietina (Fourcroy, 1785) Tegenaria pasquinii Brignoli, 1978 Tegenaria percuriosa Brignoli, 1972 Tegenaria rhodiensis Caporiacco, 1948 Tegenaria tekke Brignoli, 1978 Tegenaria vignai Brignoli, 1978 Tegenaria xenophontis Brignoli, 1978
Fam. Cybaeidae Banks, 1892	Argyroneta aquatica (Clerck, 1757) Cybaeus abchasicus Charitonov, 1947 Cybaeus brignolii Maurer, 1992
Fam. Hahniidae Bertkau, 1878	Antistea elegans (Blackwall, 1841) Cryphoeca brignolii Thaler, 1980 Cryphoeca pirini (Drensky, 1921) Cryphoeca silvicola (C.L.Koch, 1834) Cryphoeca thaleri Wunderlich, 1995
Fam. Dictynidae O. P. Cambridge, 1871	Cicurina cicur (Fabricius, 1793) Cicurina paphlagoniae Brignoli, 1978 Dictyna arundinacea (Linneaus, 1758) Dictyna civica (Lucas, 1850) Dictyna latens (Fabricius, 1775) Dictyna pusilla Thorell, 1856 Emblyna annulipes (Blackwall, 1846) Nigma walckenaeri (Roewer, 1951)
Fam. Amaurobiidae Thorell, 1870	Amaurobius erberi (Keyserling, 1863) Amaurobius ferox (Walckenaer, 1830) Callobius claustrarius (Hahn, 1833) Coelotes arganoi Brignoli, 1978 Coelotes atropos (Walckenaer, 1830) Coelotes coenobita Brignoli, 1978 Coelotes luculli Brignoli, 1978 Coelotes rhododendri Brignoli, 1978 Coelotes terrestris (Wider, 1834) Coelotes vignai Brignoli, 1978 Paracoelotes armeniacus (Brignoli, 1978) Paracoelotes cottarellii (Brignoli, 1978) Urocoras nicomedis (Brignoli, 1978) Urocoras phthisicus (Brignoli, 1978)
Fam. Phyxelididae Lehtinen, 1967	Phyxelida anatolica Griswold, 1990
Fam. Titanoecidae Lehtinen, 1967	Nurscia albomaculata (Lucas, 1846) Titanoeca incerta (Nosek, 1905) Titanoeca schineri L.Koch, 1872
Fam. Miturgidae Simon, 1885	Cheiracanthium canariense Wunderlich, 1987 Cheiracanthium elegans Thorell, 1875 Cheiracanthium erraticum (Walckenaer, 1802) Cheiracanthium mildei L.Koch,1864 Cheiracanthium pelasgicum (C.L.Koch, 1837) Cheiracanthium pennyi O. P.-Cambridge, 1873 Cheiracanthium punctorium (Villers, 1789)
Fam. Anyphaenidae Bertkau, 1878	Anyphaena pontica Weiss, 1988 Anyphaena sabina L. Koch, 1866
Fam. Liocranidae Simon, 1897	Agroeca inopina O. P. Cambridge, 1886 Apostenus fuscus Westring, 1851 Liocranoeca striata (Kulczyński, 1882) Liocranum rupicola (Walckenaer, 1830) Mesiotelus annulipes (Kulczyński, 1897) Mesiotelus tenuissimus (L.Koch, 1866) Scotina palliardii (L. Koch, 1881)
Fam. Clubionidae Wagner, 1887	Clubiona corticalis (Walckenaer, 1802) Clubiona lutescens Westring, 1851 Clubiona marmorata L.Koch, 1866 Clubiona neglecta O.P.-Cambridge, 1862 Clubiona reclusa O.P.-Cambridge, 1863
Fam. Zodariidae Thorell, 1881	Lachesana blackwalli (O.P.-Cambridge, 1872) Palaestina expolita O.P.-Cambridge, 1872 Zodarion abantense Wunderlich, 1980 Zodarion cyprium Kulczyński, 1908 Zodarion frenatum Simon, 1884 Zodarion gallicum (Simon, 1873) Zodarion germanicum (C.L.Koch, 1837) Zodarion graecum (C.L.Koch, 1843) Zodarion korgei Wunderlich, 1980 Zodarion morosum Denis, 1935 Zodarion rubidum Simon, 1914 Zodarion thoni Nosek, 1905 Zodarion turcicum Wunderlich, 1980
Fam. Prodidomidae Simon, 1884	Anagraphis pallens Simon, 1893
Fam. Gnaphosidae Pocock, 1898	Aphantaulax trifasciata (O.P.-Cambridge, 1872) Aphantaulax trifasciata trimaculataSimon, 1878 Berinda ensiger (O.P.-Cambridge, 1874) Berlandina plumalis (O.P.-Cambridge, 1872) Berlandina pulchra (Nosek, 1905) Drassodes difficilis (Simon, 1878) Drassodes lapidosus (Walckenaer, 1802) Drassodes lutescens (C.L.Koch, 1839) Drassodes pubescens (Thorell, 1856) Drassodes similis Nosek, 1905 Drassodes villosus (Thorell, 1856) Drassyllus lutetianus (L.Koch, 1866) Drassyllus praeficus (L.Koch, 1866) Drassyllus pumilus (C.L.Koch, 1839) Drassyllus pusillus (C.L.Koch, 1833) Drassyllus villicus (Thorell, 1875) Drassyllus vinealis (Kulczyński, 1897) Gnaphosa bicolor (Hahn, 1833) Gnaphosa bithynica Kulczyński, 1903 Gnaphosa corticola Simon, 1914 Gnaphosa dolosa Herman, 1879 Gnaphosa lapponum (L.Koch, 1866) Gnaphosa leporina (L.Koch, 1866) Gnaphosa lucifuga (Walckenaer, 1802) Gnaphosa lucifuga minor Nosek, 1905 Gnaphosa lugubris (C.L.Koch, 1839) Gnaphosa microps Holm, 1939 Gnaphosa modestior Kulczyński, 1897 Gnaphosa montana (L. Koch, 1866) Gnaphosa opaca Herman, 1879 Gnaphosa petrobia L.Koch, 1872 Gnaphosa steppica Ovtsharenko, Platnick & Song, 1992 Gnaphosa tigrina Simon, 1878 Haplodrasus dalmatensis (C.L.Koch, 1866) Haplodrassus kulczyski Lohmander, 1942 Haplodrassus macellinus (Thorell, 1871) Haplodrassus signifer (C.L.Koch, 1839) Haplodrassus umbratilis (L.Koch, 1866) Micaria albovittata (Lucas, 1846) Micaria coarctata (Lucas, 1846) Micaria dives (Lucas, 1846) Micaria formicaria (Sundevall, 1831) Micaria pulicaria (Sundevall, 1831) Micaria rossica Thorell, 1875 Nomisia aussereri (L.Koch, 1872) Nomisia exornata (C.L.Koch, 1839) Nomisia orientalis Dalmas, 1921 Nomisia ripariensis (O.P.-Cambridge, 1872) Parasyrisca turkenica Ovtsharenko, Platnick & Marusik, 1995 Poecilochroa variana (C.L.Koch, 1839) Pseudodrassus ricasolii Caporiacco, 1935 Pterotricha conspersa (O.P.-Cambridge, 1872) Pterotricha kochi (O.P.-Cambridge, 1872) Pterotricha lentiginosa (C.L.Koch, 1837) Scotophaeus scutulatus (L.Koch, 1866) Synaphosus palearcticus Ovtsharenko, Levy & Platnick, 1994 Trachyzelotes barbatus (L.Koch, 1866) Trachyzelotes malkini Platnick & Murphy, 1984 Trachyzelotes pedestris (C.L.Koch, 1837) Zelotes apricorum (L.Koch, 1876) Zelotes atrocaeruleus (Simon, 1878) Zelotes aurantiacus Miller, 1967 Zelotes caucasius (L.Koch, 1866) Zelotes cingarus (O.P.-Cambridge, 1874) Zelotes clivicola (L.Koch, 1870) Zelotes electus (C.L.Koch, 1839) Zelotes gracilis (Canestrini, 1868) Zelotes latreillei (Simon, 1878) Zelotes longestylus Simon, 1914 Zelotes longipes (L.Koch, 1866) Zelotes oblongus (C.L.Koch, 1833) Zelotes olympi (Kulczyński, 1903) Zelotes petrensis (C.L.Koch, 1839) Zelotes puritanus Chamberlin, 1922 Zelotes segrex (Simon, 1878) Zelotes similis (Kulczyński, 1887) Zelotes solstitialis Levy, 1998 Zelotes strandi (Nosek, 1905) Zelotes subterraneus (C.L.Koch, 1833)
Fam. Sparassidae Bertkau, 1872	Eusparassus dufouri Simon, 1932 Eusparassus walckenaeri (Audouin, 1825) Heteropoda variegata (Simon, 1874) Micrommata ligurina (C.L.Koch, 1845) Micrommata virescens (Clerck, 1757) Olios argelasius (Walckenaer, 1805)
Fam. Philodromidae Thorell, 1870	Paratibellus oblongiusculus (Lucas, 1846) Philodromus aureolus (Clerck, 1757) Philodromus bonneti Karol, 1968 Philodromus buchari Kubcová, 2004 Philodromus cespitum (Walckenaer, 1802) Philodromus collinus C.L.Koch, 1835 Philodromus fuscolimbatus Lucas, 1846 Philodromus glaucinus Simon, 1870 Philodromus histrio (Latreille, 1819) Philodromus krausi Muster & Thaler, 2004 Philodromus lividus Simon, 1875 Philodromus longipalpis Simon, 1870 Philodromus lunatus Muster & Thaler, 2004 Philodromus margaritatus (Clerck, 1757) Philodromus poecilus (Thorell, 1872) Thanatus formicinus (Clerck, 1757) Thanatus lineatipes Simon, 1870 Thanatus okayi Karol, 1966 Thanatus pictus L.Koch, 1881 Thanatus striatus C.L.Koch, 1845 Thanatus vulgaris Simon, 1870 Tibellus oblongus (Walckenaer, 1802)
Fam. Thomisidae Sundevall, 1833	Coriarachne depressa (C.L.Koch, 1837) Cozyptila guseinovorum Marusik & Kovblyuk, 2005 Cozyptila thaleri Marusik & Kovblyuk, 2005 Diaea livens Simon, 1876 Ebrechtella tricuspidata (Fabricius, 1775) Heriaeus buffoni (Audouin, 1825) Heriaeus hirtus (Latreille, 1819) Heriaeus melloteei Simon, 1886 Heriaeus orientalis Simon, 1918 Heriaeus pilosus Nosek, 1905 Heriaeus setiger (O.P.-Cambridge, 1872) Heriaeus simoni Kulczyński, 1903 Misumena vatia (Clerck, 1757) Monaeses israeliensis Levy, 1973 Ozyptila ankarensis Karol, 1966 Ozyptila atomaria (Panzer, 1801) Ozyptila claveata (Walckenaer, 1837) Ozyptila clavidorsa Roewer, 1959 Ozyptila conostyla Hippa, Koponen & Oksola, 1986 Ozyptila praticola (C.L.Koch, 1837) Ozyptila rauda Simon, 1875 Ozyptila sanctuaria (O.P.-Cambridge, 1871) Ozyptila simplex (O.P.-Cambridge, 1862) Ozyptila spirembola Wunderlich, 1995 Pistius truncatus (Pallas, 1772) Runcinia grammica (C.L.Koch, 1837) Synema globosum (Fabricius, 1775) Synema plorator (O.P.-Cambridge, 1872) Synema utotchkini Marusik & Logunov, 1995 Thomisus citrinellus Simon, 1875 Thomisus onustus Walckenaer, 1805 Tmarus piochardi (Simon, 1866) Tmarus stellio Simon, 1875 Xysticus abditus Logunov, 2006 Xysticus acerbus Thorell, 1872 Xysticus audax (Schrank, 1803) Xysticus bacurianensis Mcheidze, 1971 Xysticus bifasciatus C.L.Koch, 1837 Xysticus bufo (Dufour, 1820) Xysticus cribratus Simon, 1885 Xysticus cristatus (Clerck, 1757) Xysticus demirsoyi Demir, Topçu & Türkes, 2006 Xysticus erraticus (Blackwall, 1834) Xysticus ferrugineus Menge, 1876 Xysticus ferus O.P.-Cambridge, 1876 Xysticus gallicus Simon, 1875 Xysticus graecus C.L.Koch, 1837 Xysticus gymnocephalus Strand, 1915 Xysticus kempeleni Thorell, 1872 Xysticus kochi Thorell, 1872 Xysticus luctuosus (Blackwall, 1836) Xysticus ninnii Thorell, 1872 Xysticus pseudolanio Wunderlich, 1995 Xysticus pseudorectilineus (Wunderlich, 1995) Xysticus rectilineus (O.P.-Cambridge, 1872) Xysticus robustus (Hahn, 1832) Xysticus sabulosus (Hahn, 1832) Xysticus striatipes L.Koch, 1870 Xysticus thessalicus Simon, 1916 Xysticus tristrami (O.P.-Cambridge, 1872) Xysticus ulmi (Hahn, 1831) Xysticus viduus Kulczyński, 1898 Xysticus xerodermus Strand, 1913
Fam. Salticidae Blackwall, 1841	Aelurillus concolor Kulczyński, 1901 Aelurillus v-insignitus (Clerck, 1757) Afraflacilla epiblemoides (Chyzer, 1891) Ballus chalybeius (Walckenaer, 1802) Carrhotus xanthogramma (Latreille, 1819) Chalcoscirtus parvulus Marusik, 1991 Cyrba algerina (Lucas, 1846) Euophrys frontalis (Walckenaer, 1802) Euophrys fucata (Simon, 1868) Euophrys rufibarbis (Simon, 1868) Evarcha arcuata (Clerck, 1757) Evarcha falcata (Clerck, 1757) Evarcha jucunda (Lucas, 1846) Evarcha pulchella (Thorell, 1895) Habrocestum latifasciatum (Simon, 1868) Habrocestum nigristernum Dalmas, 1920 Habrocestum papilionaceum (L.Koch, 1867) Hasarius adansoni (Audouin, 1825) Heliophanillus fulgens (O.P.-Cambridge, 1872) Heliophanus aeneus (Hahn, 1832) Heliophanus auratus C.L.Koch, 1835 Heliophanus cupreus (Walckenaer, 1802) Heliophanus dubius C.L.Koch, 1835 Heliophanus edentulus Simon, 1871 Heliophanus equester L.Koch, 1867 Heliophanus flavipes (Hahn, 1832) Heliophanus kochii Simon, 1868 Heliophanus lineiventris Simon, 1868 Heliophanus melinus L.Koch, 1867 Heliophanus mordax (O.P.-Cambridge, 1872) Heliophanus patagiatus Thorell, 1875 Heliophanus simplex Simon, 1868 Heliophanus tribulosus Simon, 1868 Icius hamatus (C.L.Koch, 1846) Leptorchestes berolinensis (C.L.Koch, 1846) Leptorchestes mutilloides (Lucas, 1846) Marpissa muscosa (Clerck, 1757) Marpissa nivoyi (Lucas, 1846) Marpissa radiata (Grube, 1859) Menemerus semilimbatus (Hahn, 1829) Mogrus neglectus (Simon, 1868) Myrmarachne formicaria (De Geer, 1778) Myrmarachne tristis (Simon, 1882) Pellenes diagonalis (Simon, 1868) Pellenes flavipalpis (Lucas, 1853) Pellenes nigrociliatus (Simon, 1875) Philaeus chrysops (Poda, 1761) Phlegra bresnieri (Lucas, 1846) Phlegra dunini Azarkina, 2004 Phlegra fasciata (Hahn, 1826) Phlegra lineata (C.L.Koch, 1846) Plexippoides gestroi (Dalmas, 1920) Plexippus paykulli (Audouin, 1825) Pseudeuophrys erratica (Walckenaer, 1826) Pseudeuophrys lanigera (Simon, 1871) Pseudeuophrys obsoleta (Simon, 1868) Pseudicius encarpatus (Walckenaer, 1802) Pseudicius kulczynskii Nosek, 1905 Saitis tauricus Kulczyński, 1905 Salticus cingulatus (Panzer, 1797) Salticus marenzelleri Nosek, 1905 Salticus mutabilis Lucas, 1846 Salticus scenicus (Clerck, 1757) Salticus zebraneus (C.L.Koch, 1837) Sitticus caricis (Westring, 1861) Sitticus pubescens (Fabricius, 1775) Sitticus terebratus (Clerck, 1757) Synageles dalmaticus (Keyserling, 1863) Synageles hilarulus (C.L.Koch, 1846) Synageles subcingulatus (Simon, 1878) Synageles venator (Lucas, 1836) Talavera aequipes (O. P.-Cambridge, 1871) Thyene imperialis (Rossi, 1846) Yllenus albocinctus (Kroneberg, 1875)
Families 44 – Genera 234 – Species 690
Kaynak – Abdullah bayram ve ark

Copyright

Kazım Çapacı ©

Fotoğrafların her hakkı saklıdır.

Sitedeki fotoğrafların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması

"5846 sayılı Fikir  ve Sanat Eserleri Yasası" na göre suçtur.

İletişim : kazim.capaci@ege.edu.tr